କୋରିଆ ହ୍ୱେ ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟ: ଚାଖିବା ଗାଇଡ୍
କୋରିଆ ହ୍ୱେ ଦୋକାନ—ସାଧା ଭୋଜନ ନୁହେଁ, ଏକ ମନୋଭାବ
ଆପଣ କୋରିଆକୁ ଆସିଲେ ଏବଂ କাঁচା ମାଛ (ହ୍ୱେ) ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ନା, ତେବେ ସତ୍ୟିକି ଖୁସି ଖବର ଅଛି। କୋରିଆରେ କେବଳ ସିଓଲ୍, ବୁସାନ୍, ଜେଜୁ ନୁହେଁ—ସମୁଦ୍ରଠାରୁ ଦୂରେ ଥିବା ଭିତରି ଅଞ୍ଚଳରେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁଠିକି ଯାଆନ୍ତୁ, ତାଜା ହ୍ୱେ ମିଳିଯାଏ। ମୁଁ ଡେଜନ୍ରେ ରହୁଛି—ସିଓଲ୍ରୁ ଲଗଭଗ ୨ ଘଣ୍ଟା ଦକ୍ଷିଣରେ ଥିବା, ସମୁଦ୍ର ନଥିବା ଏକ ସହର। ତଥାପି, ଏମିତି ସହରର ଗଲି-ମୁହାଁ ହ୍ୱେ ଦୋକାନରେ ମଧ୍ୟ ନୂଆଁ କାଟା ଜୀବନ୍ତ ମାଛର ହ୍ୱେ ଖାଇପାରିବା—ଏହାହିଁ କୋରିଆ ହ୍ୱେ ସଂସ୍କୃତିର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଆକର୍ଷଣ। ଆଜି ମୁଁ କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟର ପ୍ରଚାର ନୁହେଁ, କୋରିଆ ଲୋକେ ଆସଲେ ଯେମିତି ଗଲି-ହ୍ୱେ ଭୋଗ କରନ୍ତି—ସେଇ କଥା କହିବି!
ହ୍ୱେ କୋର୍ସର ଦୁଇଟି ଶୈଳୀ
କୋରିଆର ଅନେକ ହ୍ୱେ ଦୋକାନ କୋର୍ସ ଭୋଜନ ଭାବେ ବିକ୍ରି କରନ୍ତି। ମୋଟାମୋଟି ଦୁଇ ପ୍ରକାର: ଏକଟି ହେଉଛି ସ୍କିଦାଶି (ସାଇଡ୍ ଡିଶ୍/ଅତିରିକ୍ତ ଛୋଟ ଥାଲି) ଭରିଭରି ଆସୁଥିବା “ମେଜ ଭରା” କୋର୍ସ, ଆଉ ଦ୍ୱିତୀୟଟି ହେଉଛି ସାଇଡ୍ ଡିଶ୍ ନଥାଇ କେବଳ ହ୍ୱେ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇଥିବା “ଏକକ” ଶୈଳୀ। ମେଜ-ଭରା କୋର୍ସର ଦାମ ଟିକେ ଅଧିକ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ହ୍ୱେ ସହ ଅନେକ ସାଇଡ୍ ମେନୁ ମିଳେ। ଏକକ ଶୈଳୀରେ ତ ଯାହା ଚାହିଁବେ ସେଇଟା ମାତ୍ର। ଆଜି ମୁଁ ଦେଖେଇବି—ସାଇଡ୍ ଡିଶ୍ ଭରିଥିବା ସେଇ “କୋର୍ସ” ଶୈଳୀ।
ସାଇଡ୍ ଡିଶ୍ ଆରମ୍ଭ: ସାଲାଡ଼ 🥗
ସାଇଡ୍ ଡିଶ୍ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ସାଲାଡ଼ରୁ। କଟକଟିଆ ଲେଟସ୍ ଉପରେ ମିଠା-ଟିକେ ଖଟା ଡ୍ରେସିଂ—ଏକ ସଫା, ସିମ୍ପଲ୍ ପ୍ଲେଟ୍ ଯାହା ଭାରି ହ୍ୱେ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ଭୋକ ଖୋଲିଦିଏ। ସିମ୍ପଲ୍ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ନଥିଲେ ମନେହୁଏ “କିଛି ଅଭାବ” ରହିଗଲା।
ଗ୍ୟେରାନ୍-ଜ୍ଜିମ୍ ଏବଂ ମିୟୋକ୍-ଗୁକ୍—ପେଟକୁ ସୁକୁନ୍ 🥚
ବାମ ପାଖରେ ଗ୍ୟେରାନ୍-ଜ୍ଜିମ୍ (Gyeran-jjim)—ନରମ, ଫୁଲୁଫୁଲା କୋରିଆନ୍ ଷ୍ଟିମ୍ ଏଗ୍। ଡାହାଣେ ମିୟୋକ୍-ଗୁକ୍ (Miyeok-guk)—ସମୁଦ୍ର ଶାକ ଦେଇ ରନ୍ଧା ପାରମ୍ପରିକ ଝୋଳ। କୋରିଆରେ ଏହା ଜନ୍ମଦିନରେ ଖାଇବା ଖୁବ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଦୁହିଏ ତେଜ ନୁହେଁ, ତେଣୁ ହ୍ୱେ ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ପେଟକୁ ଆରାମ ଦିଏ।
ଗ୍ୟେରାନ୍-ଜ୍ଜିମ୍ କେବଳ ହ୍ୱେ ଦୋକାନରେ ନୁହେଁ—ସାମ୍ଗ୍ୟେପସାଲ୍ (ପୋର୍କ୍ BBQ), ଝୋଳ-ସ୍ପେଶାଲ୍ ଦୋକାନ, ହାନ୍-ଜିଓଙ୍ଗଶିକ୍ ଭଳି ପାରମ୍ପରିକ ଭୋଜନ ସ୍ଥାନ—ପ୍ରାୟ ସବୁଠି ଏହା ଏକ “ନିୟମିତ” ସାଇଡ୍ ଡିଶ୍। କୋରିଆ BBQ ରେ ମାଂସ ଭୁନୁଥିବା ବେଳେ ଏକ ପ୍ଲେଟ୍ ଷ୍ଟିମ୍ ଏଗ୍ ଅର୍ଡର୍ କରିଦେବାକୁ ଲୋକେ “ପକ୍କା ରୁଟିନ୍” ଭାବନ୍ତି। ଏତେ ଗଭୀର ଭାବରେ ଏହା କୋରିଆ ଖାଦ୍ୟ ସଂସ୍କୃତିର ଅଂଶ।
ସବୁଜି ମୁଚିମ୍ ଏବଂ କିମ୍ଚି—ଦାସ୍ତରଖାନର ଭିତ
ତାଜା ପତ୍ର ସବୁଜିକୁ ଲଙ୍କା ଗୁଣ୍ଡ ଓ ତିଳ ଡ୍ରେସିଂ ସହ ହଳକା ଭାବେ ମିଶାଇଥିବା ଏହା ହେଉଛି କୋରିଆନ୍ ଷ୍ଟାଇଲ୍ ସାଲାଡ଼/ମୁଚିମ୍। ହ୍ୱେ ସହ ଖାଇଲେ ତେଲିଆ-ଭାବ ଟିକେ ହ୍ରାସ ପାଏ, ମୁଁହକୁ ସତେଜ କରେ। ଦେଖିବାକୁ ସହଜ, କିନ୍ତୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ “ଆଉ ଏକ ଚୁମୁକ୍” କରାଇଦିଏ।
କିମ୍ଚି (Kimchi) କୋରିଆର ପ୍ରତିନିଧି ଫର୍ମେଣ୍ଟେଡ୍ ଖାଦ୍ୟ—ପ୍ରାୟ ସବୁ ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟରେ ମିଳେ। ବନ୍ଧାକୋବିକୁ ଲଙ୍କା ଗୁଣ୍ଡ, ରସୁଣ, ଜେଓତ୍ଗାଲ୍ (ଲୁଣିଆ ସୀଫୁଡ୍) ଭଳି ମସଲାରେ ମେରିନେଟ୍ କରି ଫର୍ମେଣ୍ଟ କରାଯାଏ। ଏହାର ଟେଷ୍ଟ—ଟିକେ ଝାଳ, ଟିକେ ଖଟା। କୋରିଆ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କିମ୍ଚି ନଥିଲେ ଦାସ୍ତରଖାନ “ଖାଲି” ଲାଗେ। ବିଦେଶୀମାନଙ୍କୁ ଆରମ୍ଭରେ ଅଜାଣା ଲାଗିପାରେ, କିନ୍ତୁ କୋରିଆକୁ ଆସିଲେ—ଏକଥର ନିଶ୍ଚୟ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ୍ କରିଦେଖନ୍ତୁ।
ହ୍ୱେ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ମେଜ ଭରିଯାଏ 🍽️
ସାଲାଡ଼, ସବୁଜି ମୁଚିମ୍, କିମ୍ଚି, ଗ୍ୟେରାନ୍-ଜ୍ଜିମ୍, ମିୟୋକ୍-ଗୁକ୍—ହ୍ୱେ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ମେଜ ଆଗରୁ ଭରିଗଲା! କୋରିଆ ହ୍ୱେ କୋର୍ସର ମଜା ଏହି “ସାରା ମେଜ ଲାଗିବା” ରେ ଅଛି। ସାଇଡ୍ ଡିଶ୍ ମାତ୍ରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଭୋଜନ ହୋଇଯିବ ଭଳି ପୁରା ଭରିପୁରା, ଆଉ ମୁଖ୍ୟ ଡିଶ୍ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ମନେହୁଏ ମୋତେ ମୁହଁଭରି ଆତିଥ୍ୟ ମିଳୁଛି।
ସସମ୍ଜାଙ୍ଗ—ହ୍ୱେ ଦୋକାନରେ ମଧ୍ୟ “ଅଲ୍-ରାଉଣ୍ଡର୍” ସସ୍ 🌶️
ସସମ୍ଜାଙ୍ଗ (Ssamjang) ହେଉଛି ଲଙ୍କା ଗୁଣ୍ଡ, ରସୁଣ, ପିଆଜ ଶାଗ ଇତ୍ୟାଦିକୁ ମିଶାଇ ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା କୋରିଆନ୍ ମସଲାଦାର ସସ୍। ଲେଟସ୍ କିମ୍ବା କ୍କେନ୍ନିପ୍ (ପେରିଲା ପତ୍ର) ଉପରେ ହ୍ୱେ ରଖି, ଟିକେ ସସମ୍ଜାଙ୍ଗ ଦେଇ ମୁଡ଼ି ଏକ ମୁହଁରେ ଖାଇଲେ—ମାଛର ତାଜା ସ୍ୱାଦ ସହ ଗଭୀର, ଲୁଣିଆ-ମସଲା ଘ୍ରାଣ ଯୋଡ଼ିହୋଇ ଅଦ୍ଭୁତ କମ୍ବିନେସନ୍ ହୋଇଯାଏ। ଏହି ସସ୍ କେବଳ ହ୍ୱେ ଦୋକାନରେ ନୁହେଁ, କୋରିଆ BBQ ରେ ମଧ୍ୟ ଅବଶ୍ୟ ଥାଏ। ଆଉ ମଜାର କଥା—ଦୋକାନ ପ୍ରତିଟିରେ ମିଶ୍ରଣର ଅନୁପାତ, ଘନତା ଟିକେଟିକେ ଭିନ୍ନ, ସେଇକାରଣେ ନାମ ଏକେ, କିନ୍ତୁ ସ୍ୱାଦ ଅଲଗା ଲାଗେ। କୋରିଆ ଖାଦ୍ୟ ସଂସ୍କୃତିରେ ସସମ୍ଜାଙ୍ଗ କେବଳ “ସସ୍” ନୁହେଁ, ଏକ ଖାଦ୍ୟ-ଧାରଣା ଭଳି।
ସିଫୁଡ୍ ଫ୍ରାଇ—ବଜାର ଫ୍ରାଇ ଠାରୁ ଅନ୍ୟ ମଜା 🍤
ଏବେ ଭଲଭାବେ ଡିଶ୍ଗୁଡ଼ିକ ଆସିବା ଆରମ୍ଭ କରେ। ପ୍ରଥମେ ଆସିଲା—ସିଫୁଡ୍ ଫ୍ରାଇ। ଚିଙ୍ଗୁଡ଼ି, ମାଛର ମାଂସ ଇତ୍ୟାଦିକୁ କ୍ରଞ୍ଚି କୋଟିଙ୍ଗ୍ରେ ଢାକି ଭାଜି ଦିଆଯାଇଥାଏ। କୋରିଆରେ “ଫ୍ରାଇ” କେବଳ ହ୍ୱେ ଦୋକାନରେ ନୁହେଁ, ପାରମ୍ପରିକ ବଜାରରେ ମଧ୍ୟ ଲୋକପ୍ରିୟ—ସସ୍ତା, ତୁରନ୍ତ ଭାଜା ଟେଷ୍ଟ ଥାଏ। ହ୍ୱେ ଦୋକାନର ଫ୍ରାଇର ଭିନ୍ନତା—ତାଜା ସିଫୁଡ୍କୁ ଟିକେ ଭଲ ଭାବେ, ଟିକେ “ଏଲିଗାଣ୍ଟ” ଭାବେ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବେ। ଏକେ ଫ୍ରାଇ, ମଜା ଟା ଆଉ ଭିନ୍ନ—ସେଇଟା ଆସଲେ ଇଣ୍ଟରେଷ୍ଟିଂ।
ନିକଟରୁ ଦେଖିଲେ ଫ୍ରାଇ କୋଟିଙ୍ଗ୍ ଭିତରେ ଚିଙ୍ଗୁଡ଼ି ଟା ଟିକେ ମୋଟା ହୋଇ ସେଇଭଳି ରହିଛି—ଭିଜୁଆଲ୍ ଦେଖିଲେ ହିଁ ମୁଁହରେ ପାଣି ଆସିଯାଏ।
ଆଜିର ମୁଖ୍ୟ ଡିଶ୍: ମୋଦୁମ୍-ହ୍ୱେ 🐟
ଶେଷରେ ଆସିଲା—ଆଜିର ମୁଖ୍ୟ ଡିଶ୍। ମୋଦୁମ୍-ହ୍ୱେ (Modeum-hoe) ର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଆକର୍ଷଣ ହେଉଛି—ଏକ ଥାଲିରେ ଏକାଥରେ ବହୁ ପ୍ରକାର ହ୍ୱେ ଚାଖିପାରିବେ। ଏକକ ଭାବେ ଅର୍ଡର୍ କଲେ ହଳେ ଗୋଟେ ପ୍ରକାର ମାଛ ମାତ୍ର ଆସେ, କିନ୍ତୁ ମୋଦୁମ୍-ହ୍ୱେ ରେ ୩–୪ ପ୍ରକାର ମାଛ ଏକ ପ୍ଲାଟରରେ ଏକାସାଙ୍ଗେ ଆସେ। ପେରିଲା ପତ୍ର (କ୍କେନ୍ନିପ୍) ପିଛେ ପକାଇ, ଖିରା ଓ ଗାଜରରେ ରଙ୍ଗ ମେଳାଇ ଗୋଟେ ସଫା ପ୍ଲେଟିଂ, ଆଉ ଆଇସ୍ ଉପରେ ରଖି ତାଜାପନ ଧରିରଖିବା—ଏହା କୋରିଆ ହ୍ୱେ ଦୋକାନର ନିଜସ୍ୱ ଷ୍ଟାଇଲ୍। ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଥମଥର ହ୍ୱେ ଚାଖିବେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ—ଦାମ-ଦାମରେ ତୁଳନା କରି ମଜା ନେଇପାରିବେ।
ମୁଁ କୋଣକୋଣ ବଦଳେଇ ଫଟୋ ତୋଳିଲି—ପ୍ରତ୍ୟେକ ଟୁକୁଡ଼ାର ଫାଇବର୍ “ଜୀବନ୍ତ” ଭଳି ଲାଗେ। ରଙ୍ଗ ହେଉ କି ପ୍ଲେଟିଂ—ସବୁ ପରିପୁର୍ଣ୍ଣ। ଏମିତି ଭିଜୁଆଲ୍ ଦେଖିଲେ ଆଉ କଣ କହିବି!
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମାଛ ଫ୍ରାଇ—ବାହାରେ କ୍ରିସ୍ପି, ଭିତରେ ନରମ
ଗୋଟା ମାଛକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ରିସ୍ପି ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭାଜି, ଉପରେ ଝାଳ ମସଲା ସସ୍ ଓ ପିଆଜ ଶାଗ (ପା-ଛେ) ଦେଇ ଶେଷ କରାଯାଏ। ବାହାରେ କ୍ରଞ୍ଚି, ଭିତରେ ରସାଳ—ଏହାହିଁ ମଜା। କ୍ଲୋଜଅପ୍ରେ ଦେଖିଲେ ସସ୍ ଟା ଆଉ ଅଧିକ ଲୋଭନୀୟ। ଏହି ଭିଜୁଆଲ୍ ଦେଖିଲେ ମନେହୁଏ—ଭାତ ଗୋଟେ ବାଟି “ଚଟାକ୍” ହୋଇଯିବ।
କୋରିଆ ହ୍ୱେ ଦୋକାନରେ ହ୍ୱେ ଖାଇବା ୨ ଉପାୟ 🥬
ଚୋଜାଙ୍ଗ/ସୋୟା ସସ୍ରେ ଡୁବେଇ ଖାଇବା
ହ୍ୱେକୁ ଟିକେ ଚୋଜାଙ୍ଗ (ଖଟା-ଝାଳ ସସ୍) କିମ୍ବା ୱାସାବି-ସୋୟା ସସ୍ରେ ହଳକା ଡିପ୍ କରି ସିଧା ଖାଯାଏ।
ଏଭଳି ଖାଇଲେ ମାଛର ସ୍ବାଭାବିକ ସୁମିଠା/ନରମ ଟେଷ୍ଟ ଓ ଟେକ୍ସଚର ଟା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅନୁଭବ ହୁଏ—“ତାଜାପନ” ଟାକୁ ଖାଲି ଭଳି ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ।
ପତ୍ରରେ ମୁଡ଼ି (ସ୍ସାମ) ଖାଇବା
ଲେଟସ୍/କ୍କେନ୍ନିପ୍ ପତ୍ର ଉପରେ ହ୍ୱେ ଓ ସସମ୍ଜାଙ୍ଗ ରଖି ଏକ ମୁହଁରେ ମୁଡ଼ି ଖାଯାଏ।
ପତ୍ରର କଟକଟିଆ ଟେକ୍ସଚର ଓ ସସମ୍ଜାଙ୍ଗର ଲୁଣିଆ-ମସଲା ଟେଷ୍ଟ ହ୍ୱେ ସହ ମିଶି, ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ସ୍ୱାଦର ମଜା ନେବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଭଲ ଲାଗେ।
ଦୁହିଏ ଉପାୟର ନିଜସ୍ୱ ଆକର୍ଷଣ ଅଛି—ବାରେବାରେ ଆଦଳବଦଳ କରି ଖାଇଲେ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୋର୍ ଲାଗେ ନାହିଁ। ଲେଟସ୍ ଉପରେ ହ୍ୱେ ଗୋଟେ ଟୁକୁଡ଼ା, ସସମ୍ଜାଙ୍ଗ ଗୋଟେ ଚମଚ, ଆଉ ଏକ ମୁହଁରେ “ହପ୍”—ଏହିଟା ହେଉଛି ସତ୍ୟିକି କୋରିଆ ହ୍ୱେ ଷ୍ଟାଇଲ୍।
ଅଲଗା ସିଫୁଡ୍: ମେଅଂଗେ, ହେସାମ୍, ଜେଅନ୍ବୋକ୍-ହ୍ୱେ
ମେଅଂଗେ—ମନେହୁଏ ସମୁଦ୍ରକୁ ଗିଲିଦେଲୁ!
ମେଅଂଗେ (Meongge) କୋରିଆ ହ୍ୱେ ଦୋକାନରେ ଲୋକପ୍ରିୟ ଡିଶ୍, କିନ୍ତୁ ବିଦେଶୀମାନଙ୍କୁ ଟିକେ ଅଜଣା ଲାଗିପାରେ। ଏହା ପାଥର/ଚିଟ୍ଟା ଉପରେ ଲାଗି ବଢ଼ୁଥିବା ଏକ ସମୁଦ୍ର ଜୀବ; ବାହାରୁ ଗାଠିଆ-ଗାଠିଆ ଏବଂ କମଳା ଆଭା ଥାଏ। ମୁଖ୍ୟତଃ କୋରିଆ ଓ ଜାପାନ୍ରେ ଖାଇଥାନ୍ତି, ପୃଥିବୀର ଅନେକ ଦେଶରେ ଏହା ଖାଯାଏ ନାହିଁ—ସେଇଥିପାଇଁ ଏହା “ଇଉନିକ୍” ଫୁଡ୍ ଭିତରେ ପଡ଼େ। ଟେଷ୍ଟ ଟା ସାଧାରଣ “ମାଛ ଗନ୍ଧ” ନୁହେଁ—ଗଭୀର, ଘନ ସମୁଦ୍ର ଘ୍ରାଣ ମୁଁହ ଭରି ଛାଇଯାଏ। ଲୋକଙ୍କ ପସନ୍ଦ-ନପସନ୍ଦ ଖୁବ ଭାଗ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଭଲପାଇ ନେନ୍ତି, ସେମାନେ କହନ୍ତି “ଏହାରୁ ମୁକୁଳିବା ମୁସ୍କିଲ୍”। କୋରିଆକୁ ଆସିଲେ ଏକଥର ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ୍ କରି ଦେଖନ୍ତୁ।
ହେସାମ୍—ଚିବା ମଜାର ‘ଲେଭେଲ୍ ମାକ୍ସ’
ହେସାମ୍ (Haesam) ଇଂରାଜୀରେ Sea Cucumber—ମାନେ ସମୁଦ୍ରର କାକୁଡ଼ି। ଚୀନ୍ରେ ଏହାକୁ ଶୁଖାଇ ମହଙ୍ଗା ପାକରେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ଜାପାନ୍ରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ଖଟା ମିଶ୍ରଣରେ ଖାଆନ୍ତି। କୋରିଆରେ ଟିକେ ଅଲଗା—ଏଠି ଏହାକୁ କাঁচା ଭାବେ, ହ୍ୱେ ପରି କଟି ଖାଆନ୍ତି। ଏହାର ଟେକ୍ସଚର ଖୁବ ଇଉନିକ୍—ଟିକେ ଚିବାଲେ ଚିବାଲେ କଟକଟିଆ ଓ ଟାଇଟ୍ ମଜା ମିଳେ, ଆଉ ଆସ୍ତେଆସ୍ତେ ସଫା ସମୁଦ୍ର ସ୍ୱାଦ ଆସେ। ମେଅଂଗେ ଭଳି ଏହା ମଧ୍ୟ ପସନ୍ଦ-ନପସନ୍ଦ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ କୋରିଆର “ରିଅଲ୍” ସିଫୁଡ୍ କଲ୍ଚର ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ ନିଶ୍ଚୟ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ। ପେରିଲା ପତ୍ର ଉପରେ ରଖି ଚୋଜାଙ୍ଗରେ ଡିପ୍ କରିଲେ—ଟେଷ୍ଟ ଟା ଆଉ ବଢ଼େ।
ଜେଅନ୍ବୋକ୍-ହ୍ୱେ—ୱାଣ୍ଡୋ ଅବାଲୋନ୍ର ଟାଇଟ୍ ଆକର୍ଷଣ
ଖାଉଥିବା ବେଳେ ଏମିତି ସାଇଡ୍ ଡିଶ୍ ଲାଗାତାର ଆସିଥାଏ—କୋରିଆ ହ୍ୱେ କୋର୍ସର ଆସଲ୍ ମଜା ଏଠି। ଏଥର ଆସିଲା ଜେଅନ୍ବୋକ୍-ହ୍ୱେ (Jeonbok-hoe)—ମାନେ ଅବାଲୋନ୍ କୁ କাঁচା ଭାବେ ଖାଇବା। କୋରିଆରେ ଅବାଲୋନ୍ କହିଲେ ୱାଣ୍ଡୋ (Wando) ଛାଡ଼ି ହୁଏନି—ଦକ୍ଷିଣ କୋଷ୍ଟରେ ଥିବା ଏକ ଅଞ୍ଚଳ, ସଫା ସମୁଦ୍ର ଓ ସମୁଦ୍ର ଶାକ ବହୁତ ଥିବାକାରଣରୁ ଅବାଲୋନ୍ ଚାଷ ପାଇଁ “ବେଷ୍ଟ” ବୋଲି ଧରାଯାଏ। ୱାଣ୍ଡୋ ଅବାଲୋନ୍ର ମାଂସ ଟାଇଟ୍ ଏବଂ ଟେଷ୍ଟ ଗଭୀର—ତେଣୁ କୋରିଆରେ ଏହାକୁ ଉଚ୍ଚ ଗୁଣମାନ ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି। ଏହାକୁ ପତଳା କଟି ଚୋଜାଙ୍ଗରେ ଡିପ୍ କରି ଖାଆନ୍ତି, କିମ୍ବା ଷ୍ଟିମ୍ କରି ନରମ କରି ମଧ୍ୟ ଖାଆନ୍ତି। ଛୋଟ କଟୋରୀରେ ଯାହା ଅଛି, ସେଟା ଅବାଲୋନ୍ର ଭିତର ଅଂଶ—ଏହାକୁ ମଧ୍ୟ ଅନେକେ “ଦେଲିକେସି” ଭାବେ ଖାଆନ୍ତି।
କୋର୍ସର ଫାଇନାଲ୍: ହେମୁଲ୍ ମାଉନ୍ତାଙ୍ଗ 🔥
ଶେଷରେ ଆସିଲା କୋର୍ସର ଫାଇନାଲ୍—ହେମୁଲ୍ ମାଉନ୍ତାଙ୍ଗ (Haemul Maeuntang), ଏକ ଝାଳ ସିଫୁଡ୍ ଝୋଳ। କୋରିଆ ହ୍ୱେ ଦୋକାନରେ ମାଛ କାଟିଦେଲା ପରେ ପ୍ରାୟ କିଛି ଫେଙ୍କନ୍ତି ନାହିଁ। ହ୍ୱେ ପାଇଁ ମାଛ କାଟିଲେ ହାଡ଼ ଚାରିପାଖରେ ଅନେକ ମାଂସ ରହିଯାଏ—ସେଠିକୁ ଫେଙ୍କି ଦେଇନଥାଇ, ଅନ୍ୟ ସିଫୁଡ୍ ସହ ମିଶାଇ ଗରମ, “ଆଁଚଳା” ଝୋଳ କରାଯାଏ। ଅକ୍ଟୋପସ୍, ଶେଲଫିଶ୍ ଇତ୍ୟାଦି ଭରିଥାଏ, ଉପରେ ପିଆଜ ଶାଗ ଓ ଲଙ୍କା ଗୁଣ୍ଡ ଦେଇ ଝୋଳ ଲାଲ୍-ଲାଲ୍ ହୋଇ ଖୁବ ଲୋଭନୀୟ ଦେଖାଯାଏ। ଠଣ୍ଡା ହ୍ୱେ ଖାଇଖାଇ ପେଟ ଟିକେ ଥଣ୍ଡା ଲାଗିଲେ, ଏହି ଝୋଳ ଗରମ କରିଦିଏ; ଆଉ ଝାଳ ଟେଷ୍ଟ ମୁଁହକୁ ସତେଜ କରି କୋର୍ସକୁ ଶାନ୍ଦାର ଭାବେ ସମାପ୍ତ କରେ। ଏଠି ମଧ୍ୟ କୋରିଆ ଖାଦ୍ୟ ସଂସ୍କୃତିର ହିକ୍ମତ ଅଛି—ଉପାଦାନକୁ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟର୍ଥ ନ କରିବା।
କୋରିଆ ହ୍ୱେ କୋର୍ସର ଦାମ କେତେ?
ଅନେକେ ଭାବନ୍ତି ହ୍ୱେ କୋର୍ସ ନିଶ୍ଚୟ ଖୁବ ମହଙ୍ଗା, କିନ୍ତୁ ଆସଲେ ଭାବିଥିବାଠୁ ଅଧିକ “ରିଜନେବଲ୍” ହୋଇଥାଏ। ତଳେ ଦେଶ ଜୁଡ଼ା ହ୍ୱେ କୋର୍ସର ଓସତ ଦାମ ରେଞ୍ଜ ଦିଆଯାଇଛି—ଅଞ୍ଚଳ ଓ ଦୋକାନ ଅନୁସାରେ ତଫାତ ହୋଇପାରେ।
ବଜେଟ୍
ସସ୍ତା ଶ୍ରେଣୀ
୧ ଜଣ · ପ୍ରାୟ $15–$23
୨ ଜଣ · ପ୍ରାୟ $31–$46
୩ ଜଣ · ପ୍ରାୟ $46–$69
୪ ଜଣ · ପ୍ରାୟ $62–$92
ଷ୍ଟାଣ୍ଡାର୍ଡ
ମଧ୍ୟମ ଶ୍ରେଣୀ
୧ ଜଣ · ପ୍ରାୟ $31–$46
୨ ଜଣ · ପ୍ରାୟ $62–$92
୩ ଜଣ · ପ୍ରାୟ $92–$138
୪ ଜଣ · ପ୍ରାୟ $123–$185
ପ୍ରିମିୟମ୍
ଉଚ୍ଚ ଶ୍ରେଣୀ
୧ ଜଣ · ପ୍ରାୟ $54–$77+
୨ ଜଣ · ପ୍ରାୟ $108–$154+
୩ ଜଣ · ପ୍ରାୟ $162–$231+
୪ ଜଣ · ପ୍ରାୟ $215–$308+
※ ଏହି ଦାମଗୁଡ଼ିକ ସାଇଡ୍ ଡିଶ୍ ସହ ମୋଟାମୋଟି ଓସତ। ବୁସାନ୍/ଜେଜୁ ଭଳି କୋଷ୍ଟାଲ୍ ଅଞ୍ଚଳରେ କେବେକେବେ ଟିକେ ସସ୍ତା ହୋଇପାରେ, ଆଉ ସିଓଲ୍ ସେଣ୍ଟରରେ ଟିକେ ଅଧିକ ହୋଇପାରେ।
କୋରିଆକୁ ଆସିଲେ, ହ୍ୱେ କୋର୍ସ ନିଶ୍ଚୟ ଟ୍ରାୟ କରନ୍ତୁ
ଆଜି ଆମେ ଯେଉଁ କୋରିଆ ହ୍ୱେ କୋର୍ସ ଦେଖିଲୁ—କେମିତି ଲାଗିଲା? ସାଲାଡ଼ରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଗ୍ୟେରାନ୍-ଜ୍ଜିମ୍, ମିୟୋକ୍-ଗୁକ୍, ସବୁଜି ମୁଚିମ୍, କିମ୍ଚି, ଫ୍ରାଇ, ମୋଦୁମ୍-ହ୍ୱେ, ମେଅଂଗେ, ହେସାମ୍, ଜେଅନ୍ବୋକ୍-ହ୍ୱେ, ଆଉ ଶେଷରେ ହେମୁଲ୍ ମାଉନ୍ତାଙ୍ଗ—ଏକ ମେଜ ଭରି ଯାହା ସବୁ ଥାଏ, ସେଇଟାହିଁ କୋରିଆ ହ୍ୱେ କୋର୍ସର “ଷ୍ଟାଣ୍ଡାର୍ଡ” ଚିତ୍ର। ଏହା କେବଳ ଗୋଟିଏ ପ୍ଲେଟ୍ କাঁচା ମାଛ ଖାଇବା ନୁହେଁ; ଆରମ୍ଭରୁ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ଭୋଜନ-ସଂସ୍କୃତି ଭଳି ଗଢ଼ିଉଠେ—ଏହାହିଁ କୋରିଆ ହ୍ୱେ ଦୋକାନର ମଜା। ସମୁଦ୍ର ନିକଟରେ ହେଉ କି ଭିତରି ଅଞ୍ଚଳରେ, ଦେଶ ଜୁଡ଼ା ଏଭଳି ମେଜ-ଭରା ଅନୁଭବ ମିଳିବାଟା କୋରିଆ ଖାଦ୍ୟ ସଂସ୍କୃତିର ଗର୍ବ ମନେହୁଏ। ଦାମ ମଧ୍ୟ ଭାବିଥିବାଠୁ ରିଜନେବଲ୍, ତେଣୁ କୋରିଆକୁ ଆସିଲେ ଏକଥର ନିଶ୍ଚୟ ହ୍ୱେ କୋର୍ସ ଟ୍ରାୟ କରନ୍ତୁ—ଆପଣ ଆଶା କରିଥିବାଠୁ ଅଧିକ ମଜା ମିଳିବ!
ଏହି ପୋଷ୍ଟଟି ପ୍ରଥମେ https://hi-jsb.blog ରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା।