Ормандағы жайлы кафе мен бөрене үй атмосферасы

Тэджондағы Жаңтэсан табиғи демалыс орманының алдында, орман ішінде жасырынған бөрене кафе

Біз Жаңтэсан табиғи демалыс орманына күзгі жапырақтарды көруге барған едік. Кафе мүлде жоспарымызда болмаған.

2025 жылдың қараша айының басында әйелім екеуміз таңертең ерте Жаңтэсанға көлікпен шықтық. Күзде Жаңтэсанның қаншалық танымал екенін білетінмін, бірақ сағат тоғыздар шамасында жеткенімізде, күткендей тұрақ лық толып тұр екен. Бақытымызға қарай, демалыс орманының дәл кіреберісінің алдында кафеге арналған жеке автотұрақ бар екен, көлікті сол жерге қойдық. Тұраққа қоя алған соң, тым болмаса бір шыны кофе алып кетейік деген ой болды. Бірақ көліктен түсіп, ғимаратқа жоғарыдан қараған сәтте-ақ, бұл жай ғана кофе алып шығып кететін жер емес екенін сездім.

Бөренеден салынған ғимарат, үшкір үшбұрыш шатыр, доғалы кіреберіс. Оның ар жағында қалың тау мен қызыл жапырақ аралас метасеквойя орманы ғимаратты тұтас қоршап тұрды. Бір сәтке бұл жер Корея ма, әлде Еуропаның бір жеріндегі тау лашығы ма деп шатасып қалдым. Тэджон қаласының Гасувон ауданынан көлікпен шамамен 30 минут қана, бірақ осы жерге жеткен сәттен бастап ауаның өзі басқаша сезіледі.

Әйелім жыл он екі ай жаз сияқты болатын елден келген. Кореяға келгеніне үш жыл болды, бірақ ол күзгі жапырақ құбылысы жоқ елде өскен адам. Сол себепті Кореяға күз келген сайын ол терезе сыртындағы көрініске әдеттегіден ұзағырақ қарайды. Жаңтэсанға барайық деп бірінші айтқан да әйелім еді. Барамыз екен, ең әдемі кезіне барайық деді.

Бұл жазбадағы барлық суретті сол күні өзім түсірдім.

Копхи Интервью Жаңтэсанның сыртқы көрінісі — орман толықтыратын лашық атмосферасы

Бұл — кафенің сыртқы келбеті. Шынын айтсам, тек ғимараттың өзін ғана бөліп қарасаң, оны Еуропадағы тау лашығы деп атауға сәл екіұшты болуы мүмкін. Бірақ бұл кафенің шын мәнінде лашықтай сезілуіне себеп — Жаңтэсанның өзі. Арт жағынан қалың тау мен ағаштар ғимаратты түгел орап тұрғандықтан, ғимарат пен табиғат бір-бірімен тұтасып кетіп, бүкіл атмосфера солай қалыптасады. Алдыңғы ауладағы тастар, кішкентай ағаштар, қапталдан сәл көрінетін ағаш алаңқайдың өзі орманның ішіне сіңіп кеткендей әсер береді. Кафенің өзі пейзаждың бір бөлігіне айналып кеткен. Егер бұл ғимарат қала ішінде тұрса, жай ғана әдемі кафе болар еді. Бірақ Жаңтэсан деген фон қосылғанда, мүлде басқа кеңістікке айналып кетеді.

Қараша айының басы болғандықтан, жапырақтар әлі түгел түсіп кетпеген еді. Жасыл, сары, қызыл түстер араласып тұрды, ал сол түстер бөренеден салынған ғимаратпен үйлескенде, тіпті сурет сияқты көрінді. Тұрақтың неге лық толғанын сол сәтте түсінгендей болдым.

Жақындап барсаң, доғалы кіреберістің ойлағаннан әлдеқайда айбарлы екенін байқайсың. Бөрене бағандардың үстіне дүкеннің маңдайшасы ілінген, ал доғаның іші қою түсті ағашпен әрленген. Оң жаққа қарасаң, тұрақ пен тауды бірден көресің, ал сол күні аспан ашық болғандықтан дәл осы бұрыш ерекше әдемі шықты.

Бүйірінен қарасаң, ғимараттың көлемі ойлағаннан үлкен екені байқалады. Бөрене қабырға бойымен тор көзді терезелер тізіліп тұр, ал алдындағы кең ағаш алаңқайда да кофе ішуге болады. Кіреберіс жақтан шығып келе жатқан адамдар көрініп тұр ғой. Сол бір есікті ашып шықсаң болды, бірден тау басталады. Кафе мен орманның арасында шекара жоқ сияқты сезілетіні — осы жердің ең үлкен ерекшелігі.

Мен доғаға төменнен жоғары қарап та суретке түсіріп көрдім. Иілген сызықтар, бөрене бағандар, олардың үстіндегі алтын түсті маңдайша. Аспан аясында қарағанда шынымен керемет көрінді. Осындай ұсақ-түйек детальдар «жай әдемі кафе» мен «атмосферасы бар кафе» дегеннің айырмасын жасап тұрғандай.

Ішкі көрініс — биік төбе мен ағаш жылу сыйлайтын кеңістік

Сыртынан Еуропадағы тау лашығы сияқты әсер алып кірдік, бірақ ішіне кіргенде тағы басқаша екен. Төбесі үшбұрыш шатырдың пішінімен өте биік ашылған, сондықтан тарлық мүлде сезілмейді. Қабырғалардың әр жерінде доғалы есіктер бар. Жалпы интерьер қоңыр ағаш реңктерінде, бірақ сыртындағы бөтен әрі ерекше әсерден гөрі, ішке кіргенде ең әуелі жылы әрі жайлы атмосфера сезіледі. Сыртқы Еуропалық көңіл күйге шығыстық жұмсақтық қосылғандай. Орындар да әртүрлі. Қарапайым үстелдер, бар тәрізді үстелдер, тіпті еденге отырып ішетін орындар да бар, қалағаныңды таңдап отырасың.

Таңертең ерте болғандықтан, келушілер екі-үш топ қана еді. Кофе дайындаған дыбыс кеңістікті толтырып тұрды, ал ағаштардың арасынан кофе иісі сіңіп қалғандай сезілді. Әйелім ішке кіре сала төбеге қарап тұрып қалды, алдымен биіктігіне, сосын ілулі шамдарына таңғалған сияқты. Соның арқасында біз де асықпай орын таңдап, жайлы отырып, еркін суретке түсіре алдық.

Еденге отырып ішетін орын — аяқ киімді шешіп көтерілетін жайлылық

Бұл — еденге отырып отыратын орын, және маған ең қатты ұнаған жер осы болды. Ағаш еденнің үстіне дөңгелек жастықтар төселіп, аласа үстелдер қойылған. Аяқ киімді шешіп шығып отырсаң, біреудің үйіне қонаққа келгендей жайлылық сезіледі. Қасында доғалы ашық орын бар, сол арқылы басқа кеңістікпен табиғи түрде жалғасып тұр. Сондықтан бұл еденде отыратын орын болса да, тұйықталып қалғандай мүлде сезілмейді. Отбасымен не көп адам болып келсеңіздер, осы жерді ұсынамын.

Қарапайым үстел аймағын да елемей өтуге болмайды. Қою түсті сопақ үстелді қызыл жастық қойылған орындықтар қоршап тұр, ал бұл түстердің үйлесімі ағаш интерьермен тамаша жарасады. Терезенің дәл жанында болғандықтан, отырған бойда сырттағы көрініс өздігінен көзіңе түседі. Қараша басындағы Жаңтэсан терезе жақтауына сыйып тұрғандай көрінді.

Осы едендегі орынды басқа бұрыштан да түсірдім. Бұл жақта сыртқы ағаш алаңқайға шығатын есік дәл қасында болғандықтан, күн сәулесі мол құйылады. Түстен кейін осы жерде отырып, күнге қыздырынып кофе ішсең, нағыз тынығу сол болар еді. Бірақ біз таңертең барғандықтан, дәл сол сәтке тап келмедік. Келесі жолы арнайы түстен кейін келіп көргім келеді.

Төбедегі шамдар — кеңістікті толықтыратын деталь

Жоғарыға, төбеге қараңыз. Үлкен-үлкен дөңгелек шамдар қатар-қатар ілініп тұр, ал солар осы кафенің ішкі атмосферасын толықтыратын ең маңызды бөлшек сияқты. Ағаш арқалықтардың арасына ілінген пішіні кеңістікті бұрынғыдан да кең етіп көрсетеді, ал жарық жұмсақ таралып, бүкіл реңкті жылытып жібереді.

Жақындап қарасаң, екі-үш дөңгелек шар қабаттасып тұрғандай, материалы да ханжи қағазына ұқсайды. Артқы жақта дөңгелек терезе мен қабырғаға ілінген шам да көрінеді. Әр орынның жанындағы шам стилі бір-біріне ұқсамайды, сондықтан қай жерге отырғаныңа қарай атмосферасы да сәл-пәл өзгеріп тұрады. Осындай ұсақ тұстардан-ақ бұл кафенің интерьерге шын көңіл бөлгенін сезесің.

Ашық терраса — орманды тура алдыңа қойып кофе ішу

Іші де өте жақсы, бірақ ауа райы қолайлы күні сыртта отырып көріңіз. Террасада темір үстелдер мен орындықтар қойылған, ал қоршаудың ар жағында ағаштар дәл көзіңнің алдында тұр. Орман тым жақын болғандықтан, сол жерде отырсаң жапырақтардың желмен тербелген дыбысы естіледі. Іште ішкен кофе мен осы жерде ішкен кофе шынымен бөлек сезіледі. Бірдей латте болса да, ауасы басқа болғандықтан, дәмі де басқа сияқты.

Ғимараттың қапталында да сыртқы орындар бар. Бөрене қабырғаның дәл алдында пастель түсті орындықтар қойылған, ал төбесі сәл жауып тұрғандықтан, күн қатты ыстықта да көлеңкеде отыруға болады. Ішкі орындардың бәрі бос болмаса да, бұл жерде кейде орын табылып қалады, сондықтан жай ғана өтіп кетпеңіз.

Төменгі ағаш алаңқай — орман қоршаған жасырын орын

Бұл — жоғарыдан қарағандағы төменгі ағаш алаңқай. Үш қолшатыр ашылып тұр, ағаш алаңқайдың үстіне үстелдер қойылған, ал айналаның бәрі орман. Ағаштардың ортасында отырып кофе ішетін орын, бірақ мұндай жер бар екенін білмей, жай ғана өтіп кететін адамдар да аз емес сияқты. Міндетті түрде бір рет төменге түсіп көріңіз.

Десерт витринасы — таңдау қызығын сыйлайтын сөре

Орын алып, сөре жаққа барғанымызда, салқын витринаның алдында аяғым тоқтап қалды. Жоғарғы қатарда ссук гато шокола тұр екен, қою жасыл түсті сыртқы қабатының үстіне сары крем қабаты қойылып, кесілген жері бірден көзге түседі. Ортаңғы сөреде шоколад террині мен баск ірімшік торты қатар тұр, ал төменгі бөлігінде түрлі түсті сығылған шырындар тізіліп қойылған, сондықтан кофе ішпейтіндерге де таңдау бар. Осы витринаның алдында тұрсаң, біреуін ғана таңдау оңай емес.

Витринаның қасында пісірме сөресі де бар. Тұзды тоқаш ₩4,000, шамамен $3, ал Кончжу каштаны қосылған тұзды тоқаш ₩6,000, шамамен $4 болып қатар тұр. Оның жанында қою шоколад чипсті печенье ₩4,500, шамамен $3, алма соборо печеньесі ₩4,300, шамамен $3, матчалы ақ макадамия печеньесі ₩4,500, шамамен $3 болып тәрелкелерге салынған. Арт жағынан финансье мен мадлен де көрінеді. Печеньелердің бәрі де көлемді көрінді, сондықтан кофе қасына біреуін алсаң жеткілікті сияқты.

Мен пальмьерді ₩5,000, шамамен $4, ал тұзды тоқашты ₩4,000, шамамен $3 деп жақыннан түсірдім. Пальмьер — үстіне шоколад жағылған қатпарлы қамыр, көлемі де едәуір үлкен. Ал тұзды тоқаштың үстіне тұз түйіршіктері себілген, домалақ пішінді. Түрі ойлағаннан әлдеқайда көп екен, сондықтан нан мен тәтті пісірмелерді жақсы көрсеңіз, таңдау процесінің өзі қызық болады.

Біздің тапсырыс — Ситрус Лав, кафе латте және тұзды тоқаш

Біраз ойландық та, ақыры осылай тапсырыс бердік. Мен Ситрус Лав деп аталатын шай алдым, әйелім кафе латте таңдады, үстіне бір тұзды тоқаш қостық. Ситрус Лав — шыны құманның ішінде кептірілген гүл күлтелері мен шөптер суға түсін беріп ашылатын шай. Жанында бос шыны кесе қоса беріледі, өзің құйып ішесің.

Тапсырыс беріп, орнымызда күтіп отырған кезде терезе сыртында жасыл мен қызыл аралас ағаштар түгел көрініп тұрды. Әйелім терезеден сыртқа біраз үнсіз қарап отырды. Күзгі жапырақ мүлде болмайтын елде өскен адам үшін жапырақ түсінің өзгеруі өзі-ақ әр жолы таңғаларлық көрініс шығар деп ойладым. Кореяға келгеніне үш жыл болса да, күз түскен сайын сыртқа бұрынғыдан да ұзақ қарайды.

Ситрус Лав — қарағанның өзінен көңіл көтерілетін шай

Құманның ішінде қызғылт сары гүл күлтелері мен жасыл шөптер қалқып тұр, қарағанның өзінен көңіл көтеріліп кететіндей. Хош иісі де жайлап шығады. Құманның қақпағын ашқан сайын цитрус иісі тарайды, ал кәдімгі шай қалташасымен салыстырғанда деңгейі мүлде басқа екені бірден байқалады.

Бұл — жоғарыдан қарағандағы бүкіл жинақ. Ситрус Лав құманы, кафе латте мен тұзды тоқаш бір науада бірге тұр. Егер екі адам болып кафеға барғанда не аларыңды білмей тұрсаң, осылай бір шай, бір кофе, бір тоқаш қылып таңдауға болады. Осы жиын өте сәтті болды.

Кафе латте мен тұзды тоқаш

Бұл — әйелім алған кафе латте. Үстінде жүрек пішінді латте-арт бар, ал көбігі сондай ұсақ әрі жұмсақ болғандықтан, ішпей тұрып біраз қарап отырдық. Бір ұрттап көрген соң, өте жұмсақ деді. Сүттің үлесі көп болғандықтан, ащылығы дерлік сезілмейді, сол себепті кофені жиі ішпейтін адамға да ауыр тимейтін дәм.

Ал мынау — тұзды тоқаш. Сырты жылтырап әдемі піскен, үстінде аздап тұз түйіршіктері көрінеді. Көлемі алақандай, сырты қытырлақ, іші аздап созылмалы әрі жұмсақ. Латтемен бірге жегенде тұздылығы мен майлы дәмі кезектесіп келіп, қайта-қайта жегің келе береді. Екеумізге біреуін ғана алғанымызға сәл өкіндік. Келесі жолы әрқайсымыз бір-бірден алармыз деп ойлаймын.

Латтені басқа қырынан тағы бір рет түсірдім. Жарық түскенде көбігінің өрнегі әлдеқайда анық көрінеді екен. Бұл кафе кофе жағынан мықты деген пікір көп еді, ал латтені татып көрген соң, неге олай айтатынын түсіндім.

Жаңтэсандағы серуен, сосын қайтарда тағы бір көрінген кафе

Кофені ішіп болған соң, Жаңтэсанда серуендеуге шықтық. Бастапқыда бүгінгі басты мақсатымыз да сол еді.

Біз метасеквойя орман жолымен жүрдік. Қараша айының басы болғандықтан, жапырақтар жасылдан қызылға енді ауысып жатқан кез еді, бірақ дәл сол аралас түстер маған бір түстің өзінен де әдемірек көрінді. Әйелім жүріп келе жатып қайта-қайта жоғары қарай берді. Биік ағаштардың арасынан күн сәулесі түсіп тұрды, мен де жыл бойы тек жасыл түсті көріп үйренген адам осындай түстерді көрсе, қандай сезімде болар екен деп ойлап қойдым. Кореяға келгенде алғаш күзгі жапырақты көрген сәтінде ол «жапырақтар ауырып қалған ба?» деп сұрағаны есіме түсіп, өзімше күліп алдым.

Серуенді аяқтап, тұраққа қайтып келе жатқанда, кафеге тағы бір рет қарадым. Таңертеңгімен салыстырғанда күннің бұрышы өзгергендіктен, ғимарат та басқаша көрінді. Адам да әлдеқайда көбейіп кетіпті. Көлікке отырып жатып, «келесі жолы жазда келейік» деген сөз еріксіз шықты. Ол сөздің шығуы — бұл кафе бізге шынымен ерекше әсер қалдырғанының белгісі шығар.

Неліктен оны Тэджон маңындағы бір күндік сапарға ұсынар едім

Шынымды айтсам, мен бұл кафені арнайы іздеп барған жоқпын. Оны тұрақтың арқасында кездейсоқ білдім, ал алғыс ретінде бір шыны кофе ішуге кіріп едім — бірақ сол күннен ең ұзақ есте қалғаны серуен де, күзгі жапырақ та емес, дәл осы кафеде отырып өткізген уақытымыз болды.

Егер Тэджон маңынан табиғат аясындағы кафе іздеп жүрсеңіз, Жаңтэсанға бір күндік жоспар құрып жүрсеңіз, не жыл он екі ай жаз болатын елден келген адамға Кореяның күзін көрсеткіңіз келсе, осы жерге бір барып көріңіз. Демалыс орманында серуенге дейін кірсеңіз де болады, серуеннен кейін шаршаған аяққа дем беріп бір шыны сусын ішсеңіз де жақсы. Мен Тэджонда атмосферасы жақсы талай кафені аралап көрдім, бірақ табиғаттың дәл жанында отырып демалуға болатын жерлер көп емес. Ал бұл жерде ол мүмкін.

Келесі жолы жазда барамын. Қою жасылға толы Жаңтэсанда, дәл сол жерде отырып, тағы да сол латтені аламын. Тек ол жолы екі тұзды тоқаш тапсырыс беретін шығармын.

Копхи Интервью Жаңтэсан туралы негізгі мәлімет

Бұл жазба алғаш рет https://hi-jsb.blog сайтында жарияланған.