ລາຄາໝາກໄມ້ຕາມລະດູ 12 ຢ່າງໃນຕະຫຼາດເກົາຫຼີ

ຊື້ໝາກໄມ້ຕາມລະດູໃນຕະຫຼາດດັ້ງເດີມເກົາຫຼີ – ບັນທຶກການໄປຕະຫຼາດກະສິກຳລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ 2026

ນີ້ແມ່ນຄັ້ງທຳອິດທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເດີນເບິ່ງໂຊນຂາຍໝາກໄມ້ໃນຕະຫຼາດດັ້ງເດີມເກົາຫຼີແບບຈິງຈັງ. ຕົ້ນເດືອນ 4 ປີ 2026 ຂ້ອຍກັບເມຍໄດ້ຕື່ນໄປຕະຫຼາດກະສິກຳແຕ່ເຊົ້າໆ ໃນເມືອງແທຈອນ ແລະຮູ້ສຶກວ່າເລື່ອງນີ້ນ່າຈະເປັນປະໂຫຍດພໍສົມຄວນສຳລັບຄົນທີ່ຢາກຮູ້ ລາຄາໝາກໄມ້ເກົາຫຼີ ຫຼື ບັນຍາກາດຕະຫຼາດເກົາຫຼີ. ຂ້ອຍໄດ້ລອງເດີນທຽບຫຼາຍຮ້ານດ້ວຍຕົວເອງ ເພື່ອເບິ່ງວ່າຊ່ວງນີ້ມີໝາກໄມ້ຕາມລະດູຫຍັງແນ່ ແລະຕະຫຼາດຖືກກວ່າຫ້າງຈິງບໍ.

ມື້ນີ້ຂ້ອຍຈະເນັ້ນເລື່ອງໝາກໄມ້ກ່ອນ. ໂຊນຜັກ ແລະອາຫານທະເລ ຂ້ອຍຄ່ອຍມາເລົ່າໃນຮອບຕໍ່ໄປ.

ຕະຫຼາດຕອນເຊົ້າຄືສົງຄາມນ້ອຍໆ

ຖ້າຢາກໄດ້ລາຄາດີໆໃນຕະຫຼາດກະສິກຳເກົາຫຼີ ຕ້ອງໄປແຕ່ເຊົ້າຫຼາຍ. ໝາກໄມ້ຖືກກວ່າຫ້າງແນ່ນອນ ແຕ່ບັນຫາກໍຄື ຊ່ວງເຊົ້າຈະມີລົດຂົນສົ່ງເຂົ້າອອກບໍ່ຂາດ. ລົດຮັບສົ່ງສິນຄ້າເຄື່ອນຕະຫຼອດເວລາ. ຊອກບ່ອນຈອດລົດກໍບໍ່ງ່າຍ ແຖມເວລາຍ່າງກໍຕ້ອງລະວັງຊ້າຍຂວາໃຫ້ດີ. ຂ້ອຍບອກເມຍໃຫ້ຈັບມືໄວ້ແນ່ໆ ຈົນຈື່ບໍ່ໄດ້ວ່າເວົ້າໄປກີ່ຄັ້ງ.

ພໍເດີນເຂົ້າປາກທາງຕະຫຼາດ ກໍເຫັນລົດເຂັນທີ່ມີກ່ອງບັນຈຸສີແດງກອງສູງໆແລ່ນຜ່ານໄປແບບຮີບໆ. ຊ່ວງເວລານີ້ບໍ່ແມ່ນເວລາຂອງລູກຄ້າທົ່ວໄປ ແຕ່ເປັນເວລາທີ່ພໍ່ຄ້າຈາກຮ້ານນ້ອຍ ຫຼື ຊູເປີມາເກັດແຖວນັ້ນມາເອົາຂອງໄປຂາຍຕໍ່. ເລີຍບໍ່ແປກທີ່ຕະຫຼາດຕອນເຊົ້າຈະຄຶກຄັກດ້ວຍຄົນເຮັດວຽກຫຼາຍກວ່າຄົນມາຍ່າງເບິ່ງ.

ແອບເປິ້ນເກົາຫຼີ – ພາຍນອກອາດບໍ່ຫຼູ ແຕ່ລົດຊາດແນ່ນອນ

ພໍເຂົ້າມາໃນຕະຫຼາດ ສິ່ງທີ່ເຫັນກ່ອນເພື່ອນກໍຄືແອບເປິ້ນ. ມີທັງແອບເປິ້ນຈາກຊອງຊົງ, ພັນບູຊາ ແລະຈາກຢອງດົງ ວາງເປັນຖົງໆ ແລະຖົງໜຶ່ງລາຄາ $8.3 ຊຶ່ງຖືກກວ່າຫ້າງຊັດເຈນ. ແອບເປິ້ນເກົາຫຼີເວົ້າກັນຕາມຕົງ ໜ້າຕາອາດບໍ່ໄດ້ສວຍຫຼູຫຼາຫຼາຍ. ມັນບໍ່ໄດ້ມີຜິວມັນໆວາບໆແບບແອບເປິ້ນຕ່າງປະເທດ. ເຫດຜົນທີ່ແອບເປິ້ນຕ່າງປະເທດດູເງົາໆ ກໍເພາະມັກຈະເຄືອບຂີ້ເຜິ້ງກິນໄດ້ ແຕ່ແອບເປິ້ນເກົາຫຼີສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ໄດ້ເຮັດແບບນັ້ນ.

ກັດທັງເປືອກໄປຄຳໜຶ່ງ ຈະຮູ້ສຶກກອບໆ ແລ້ວນ້ຳຫວານກໍແຕກໃນປາກ ອັນນີ້ແຫຼະແຊບແທ້. ຖ້າເປັນພັນບູຊາ ຄວາມຫວານຈະຢູ່ປະມານ 14~15 ບຣິກສ໌ ແລະພັນກຳຮົງບາງລັອດຂຶ້ນໄດ້ເຖິງ 17 ບຣິກສ໌. ແຫຼ່ງປູກແອບເປິ້ນຊື່ດັງຂອງເກົາຫຼີຢູ່ເຂດສູງທີ່ອຸນຫະພູມກາງວັນແລະກາງຄືນຕ່າງກັນເກີນ 13 ອົງສາ ເລີຍເຮັດໃຫ້ເນື້ອແນ່ນ ແລະຫວານຈັດ. ກ່ອນໜ້ານີ້ຂ້ອຍເຄີຍກິນແອບເປິ້ນຕ່າງປະເທດທີ່ເບິ່ງດີແຕ່ເນື້ອຮ່ວຍໆ ແລ້ວຮູ້ສຶກຜິດຫວັງຫຼາຍ ເລີຍຍິ່ງຮູ້ສຶກວ່າແອບເປິ້ນເກົາຫຼີເກັ່ງແທ້.

ຊາມເວ – ໝາກໄມ້ທີ່ແທບຈະກິນໄດ້ສະເພາະໃນເກົາຫຼີ

ຂ້າງໆແອບເປິ້ນຈະມີຊາມເວສີເຫຼືອງກອງເຕັມໄປໝົດ. ຊາມເວມີຕົ້ນກຳເນີດຈາກອາຟຣິກາ ແລ້ວຜ່ານອິນເດຍເຂົ້າສູ່ອາຊີຕາເວັນອອກ ແຕ່ປັດຈຸບັນແທບຈະປູກຢູ່ເກົາຫຼີເທົ່ານັ້ນ. ແຕ່ກ່ອນຈີນແລະຍີ່ປຸ່ນກໍເຄີຍປູກ ແຕ່ດຽວນີ້ແທບຈະຫາບໍ່ເຫັນແລ້ວ. ຂະໜາດຊື່ພາສາອັງກິດຂອງມັນຍັງໝາຍເຖິງເມລອນເກົາຫຼີ ເລີຍ. ຖົງໜຶ່ງລາຄາ $13.1 ແລະຂ້າງໆກໍມີຖົງນ້ອຍ $6.9 ຄືກັນ. ລົດຊາດຂອງມັນຫວານ ແລະກອບແບບແປກດີ ກິນແລ້ວຈື່ງ່າຍບໍ່ລົງ.

ບັນຍາກາດໂຊນໝາກໄມ້ໃນຕະຫຼາດຊ່ວງລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ

ນີ້ແມ່ນພາບລວມຂອງໂຊນຂາຍໝາກໄມ້ທັງໝົດ. ມີທັງແຕງໂມ, ຊາມເວ, ແອບເປິ້ນ, ແພຣ໌, ສົ້ມ ແລະມະເຂືອເທດວາງລຽນກັນຢູ່ສອງຝັ່ງ. ຈຸດດີຄືບໍ່ແມ່ນມີແຕ່ຮ້ານດຽວ ແຕ່ມີຫຼາຍຮ້ານຢູ່ຕິດກັນ ເລີຍທຽບລາຄາໄດ້ສະບາຍ. ຊ່ວງນີ້ເປັນລະດູຂອງໝາກໄມ້ຫຼາຍຢ່າງ ເບິ່ງໄປເດີນໄປ ເວລາກໍຜ່ານໄວຫຼາຍ. ເມຍຂ້ອຍເອງກໍເບິ່ງຊ້າຍເບິ່ງຂວາຈົນຕາລາຍໄປໝົດ.

ແພຣ໌ເກົາຫຼີ – ນ້ຳເຢັນໆຊຸ່ມກວ່າແພຣ໌ແບບຕາເວັນຕົກຫຼາຍ

ອັນນີ້ຄືແພຣ໌ເກົາຫຼີ. ມີທັງແບບຫໍ່ຂອງຂວັນ ແລະແບບວາງເປັນລູກໆ ຊຶ່ງຂະໜາດຄ່ອນຂ້າງໃຫຍ່. ແພຣ໌ແບບຕາເວັນຕົກທີ່ຄຸ້ນໆຕາຈະຊົງຄ້າຍນ້ຳເຕົ້າ ແລະນຸ່ມໆ ແຕ່ແພຣ໌ເກົາຫຼີຈະກົມ ໃຫຍ່ ແລະກອບ. ພໍປອກແລ້ວກິນໄປຄຳດຽວ ຮູ້ສຶກເໝືອນນ້ຳມັນເຕັມປາກ. ທາງຝັ່ງຕາເວັນຕົກຄົນມັກບອກວ່າແພຣ໌ລົດອ່ອນ ເລີຍເອົາໄປອົບ ຫຼື ເຮັດເຫຼົ້າ ແຕ່ແພຣ໌ເກົາຫຼີນີ້ກິນສົດໆອະລັງການສຸດ. ປະລິມານນ້ຳໃນເນື້ອມັນຕ່າງກັນແບບຮູ້ສຶກໄດ້ເລີຍ.

ລະດູສະຕໍເບີຣີ – ມາເກົາຫຼີຊ່ວງລະດູໃບໄມ້ປົ່ງຕ້ອງກິນໃຫ້ໄດ້

ຕອນນີ້ໃນເກົາຫຼີແມ່ນລະດູສະຕໍເບີຣີເຕັມໆ. ພໍເຂົ້າລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ ໄປຕະຫຼາດໃສກໍເຫັນສະຕໍເບີຣີສີແດງວາງເປັນກະຈ່າແບບນີ້ເຕັມໄປໝົດ. ກະຈ່າໜຶ່ງລາຄາ $5.5 ຊຶ່ງພໍໆກັບລາຄາສະຕໍເບີຣີ 1 ແພັກໃນຫ້າງ ຫຼື ບາງທີຍັງຖືກກວ່າອີກ ແຕ່ຈຳນວນນັ້ນທຽບກັນບໍ່ໄດ້ເລີຍ. ຖ້າມາເກົາຫຼີຊ່ວງລະດູນີ້ ຂ້ອຍຢາກແນະນຳໃຫ້ຊື້ສະຕໍເບີຣີກິນຈັກເທື່ອ ບໍ່ຜິດຫວັງແນ່.

ໃນຕະຫຼາດ ສະຕໍເບີຣີຊະນິດດຽວກັນ ລາຄາກໍຍັງຕ່າງກັນໄປຕາມແຕ່ລະຮ້ານ. ຮ້ານນີ້ພັນຊອນຮຽງລາຄາ $4.1 ແຕ່ຮ້ານທີ່ເບິ່ງກ່ອນໜ້ານີ້ຂະໜາດໃກ້ໆກັນຂາຍ $5.5. ບາງຄັ້ງຊື້ຈາກຮ້ານໜຶ່ງໃນລາຄາ $6.9 ແລ້ວດັນໄປເຫັນຮ້ານຂ້າງໆຂາຍຂອງດີກວ່າໃນລາຄາ $5.5 ກໍມີຈິງ. ເລີຍເປັນເຫດຜົນວ່າຖ້າມາຕະຫຼາດ ຕ້ອງເດີນເບິ່ງຫຼາຍຮ້ານກ່ອນຄ່ອຍຊື້. ການເດີນປຽບລາຄານີ້ແມ່ນພື້ນຖານເລີຍ.

ອົງຸ່ນຂຽວແບບແອບເປິ້ນ ແລະ ອົງຸ່ນຊົງຍາວ

ອັນນີ້ເຂົາເອີ້ນວ່າອົງຸ່ນຂຽວແບບແອບເປິ້ນ ແຕ່ຊື່ພັນຈິງໆຄື ອໍທຳຄຣິສປີ. ໜ້າຕາອາດຈະຄ້າຍກັບຊາຍນ໌ມັສຄັດ ແຕ່ຈິງໆແລ້ວເປັນຄົນລະພັນກັນ. ຈຸດເດັ່ນຄືກັດແລ້ວຈະກອບເໝືອນກັດແອບເປິ້ນ ແລະເນື້ອແນ່ນກວ່າຊາຍນ໌ມັສຄັດຫຼາຍ. ລາຄາແພັກລະ $6.9 ແລະຂ້າງໆກັນກໍມີບລູເບີຣີລາຄາ $4.8.

ອັນທີ່ຢູ່ກາງໆມີສີມ່ວງດຳ ແລະຊົງຍາວໆ ນັ້ນຄືອົງຸ່ນຊົງຍາວ. ເພາະມັນເບິ່ງຄ້າຍໝາກເຂືອຍາວ ເລີຍໄດ້ຊື່ນີ້ ແຕ່ຊື່ພັນທາງການຄື ແບລັກຊາຟາຍ. ມັນບໍ່ມີເມັດ ເລີຍກິນທັງເປືອກໄດ້ສະບາຍ ແລະລົດຊາດກໍທັງກອບທັງຫວານເຂັ້ມ. ຊ່ວງນີ້ໃນເກົາຫຼີມັນເປັນອົງຸ່ນນຳເຂົ້າທີ່ກຳລັງນິຍົມ ເລີຍມັກເຫັນມັນວາງຄູ່ກັບອົງຸ່ນຂຽວໃນຕະຫຼາດ.

ມະເຂືອເທດ – ຢູ່ເກົາຫຼີກິນແບບໝາກໄມ້

ມະເຂືອເທດກໍມີຫຼາຍແບບຄືກັນ. ມະເຂືອເທດສຸກສີແດງລາຄາປະມານ $10.3~$13.8 ຕໍ່ກ່ອງ ສ່ວນມະເຂືອເທດແດໂຈທີ່ອອກສີຂຽວໆນັ້ນຢູ່ປະມານ $6.9~$9.7. ທີ່ເກົາຫຼີ ຄົນຈະກິນມະເຂືອເທດແບບເປັນໝາກໄມ້ຫຼາຍກວ່າຈະມອງເປັນຜັກ. ໂດຍສະເພາະມະເຂືອເທດແດໂຈ ທີ່ມີລົດຄັກໆເຄັມນິດໆ ແລະຫວານພ້ອມກັນ ຈົນເປັນພັນທີ່ຄົນນິຍົມຫຼາຍໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ. ບາງຄົນກິນກັບນ້ຳຕານ ແລະບາງຄົນກໍລ້າງແລ້ວກັດເລີຍ. ຊ່ວງນີ້ແມ່ນລະດູພອດີ.

ມີມະເຂືອເທດດຳດ້ວຍ. ແພັກໜຶ່ງ $6.9 ແລະສີຂອງມັນເຂັ້ມກວ່າມະເຂືອເທດທົ່ວໄປຊັດເຈນ. ຂ້າງໆກໍມີບລູເບີຣີ, ອາໂວກາໂດ, ສົ້ມ, ແພຣ໌ ແລະ ແອບເປິ້ນວາງຢູ່ຮ້ານດຽວກັນ ຊຶ່ງນີ້ແຫຼະເປັນຈຸດດີຂອງຕະຫຼາດ ເພາະສາມາດທຽບຂອງຫຼາຍຢ່າງໄດ້ໃນຈຸດດຽວ.

ໝາກໄມ້ນຳເຂົ້າ – ມ່ວງ, ສົ້ມ ແລະ ສັບປະລົດ

ມີມ່ວງວາງຂາຍດ້ວຍ. ມ່ວງທີ່ຂາຍໃນເກົາຫຼີສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນຂອງນຳເຂົ້າ. ເພາະອາກາດເກົາຫຼີບໍ່ຄ່ອຍເໝາະກັບໝາກໄມ້ເຂດຮ້ອນ ເລີຍມີປູກແບບໂຮງເຮືອນຢູ່ບາງສ່ວນຂອງເກາະເຊຈູ ຫຼື ພາກໃຕ້ເທົ່ານັ້ນ. ລະຫວ່າງຂະບວນການນຳເຂົ້າ ໝາກທີ່ສະພາບບໍ່ດີຈະຖືກຄັດອອກ ເລີຍເຮັດໃຫ້ມ່ວງທີ່ເຂົ້າມາຂາຍໃນເກົາຫຼີສ່ວນໃຫຍ່ເປັນເກຣດດີ. ລົດຊາດແນ່ນອນວ່າດີ ແຕ່ລາຄາກໍສູງຕາມໄປດ້ວຍ. ກ່ອງໜຶ່ງ $12.4 ຖ້າທຽບກັບລາຄາແອບເປິ້ນ ຫຼື ສະຕໍເບີຣີ ກໍຖືວ່າແອບໜັກຢູ່.

ສົ້ມກໍກອງຢູ່ອີກມຸມໜຶ່ງ. ສົ້ມທີ່ຂາຍໃນເກົາຫຼີສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນນຳເຂົ້າຈາກອາເມລິກາ ຫຼື ອົດສະຕາລີ ແລະໃນຕະຫຼາດມັກຈະຂາຍເປັນຖົງຫຼາຍກວ່າຂາຍແຍກເປັນລູກ. ຖ້າຊື້ຈາກຫ້າງແບບລູກຕໍ່ລູກ ລາຄາຕໍ່ລູກຈະສູງພໍສົມຄວນ ແຕ່ຖ້າຊື້ເປັນຖົງຈາກຕະຫຼາດຈະຄຸ້ມກວ່າຫຼາຍ. ສົ້ມຖືກແຍກຕາມຂະໜາດ ແລະຕາມທີ່ພໍ່ຄ້າບອກ ລູກໃຫຍ່ຈະມີນ້ຳຫຼາຍກວ່າ. ເມຍຂ້ອຍຍັງຊວນວ່າລອງປອກກິນຈັກລູກບໍ ແຕ່ມັນບໍ່ແມ່ນຮ້ານໃຫ້ຊິມ ເລີຍຜ່ານໄປກ່ອນ.

ສັບປະລົດ ລູກລະ $3.4. ເຖິງຈະເປັນໝາກໄມ້ນຳເຂົ້າ ແຕ່ຊື້ໃນຕະຫຼາດກໍຍັງຖືກກວ່າຫ້າງ. ສ່ວນແຕງໂມທີ່ເຫັນຢູ່ຂ້າງລຸ່ມນັ້ນ ເປັນໝາກໄມ້ປະຈຳລະດູຮ້ອນຂອງເກົາຫຼີ ເລີຍໃນຊ່ວງລະດູໃບໄມ້ປົ່ງລາຄາຍັງສູງຢູ່ໜ່ອຍ.

ໝາກໄມ້ພິເສດ – ສະຕໍເບີຣີຂາວ ແລະ ອົງຸ່ນຈາກຊີເລ

ອັນນີ້ແມ່ນສະຕໍເບີຣີຂາວ. ມັນເປັນພັນທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າ ມັນນຽນຊອນ ແລະສີຂອງມັນເປັນສີຂາວຕາມທຳມະຊາດ. ເມື່ອທຽບກັບສະຕໍເບີຣີສີແດງທົ່ວໄປ ຄວາມຫວານຂອງມັນສູງກວ່າປະມານ 20% ແລະແທບບໍ່ມີຄວາມສົ້ມ ເລີຍໃຫ້ລົດຫວານແບບຊັດໆ. ເກຣດດີ 1 ກິໂລກຣາມ $13.1 ສ່ວນເກຣດກາງຢູ່ທີ່ $6.9 ຊຶ່ງແນ່ນອນວ່າແພງກວ່າສະຕໍເບີຣີທົ່ວໄປພໍສົມຄວນ. ແຕ່ເພາະມັນມີຈຳນວນບໍ່ຫຼາຍ ຖ້າບັງເອີນເຈີກໍໜ້າລອງຊື້ມາຊິມຈັກຄັ້ງ.

ອົງຸ່ນຄຣັນຊີຟາມຈາກຊີເລກໍມີລາຄາແພັກລະ $6.9 ເຊັ່ນກັນ. ເພາະຕອນທີ່ເກົາຫຼີເປັນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ ຊີເລທີ່ຢູ່ຊີກໂລກໃຕ້ຈະເປັນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ເລີຍມີອົງຸ່ນທີ່ພຶ່ງເກັບກ່ຽວເຂົ້າມາຫຼາຍໃນຊ່ວງນີ້. ຂ້າງຫຼັງຍັງມີກີວີ, ມະເຂືອເທດນ້ອຍ, ສະຕໍເບີຣີ ແລະ ອົງຸ່ນຊົງຍາວຢູ່ໃນມຸມດຽວກັນ ຈົນໃຫ້ຄວາມຮູ້ສຶກຄ້າຍມາເບິ່ງນິທັດໝາກໄມ້ນ້ອຍໆ.

ກີວີ, ມະເຂືອເທດນ້ອຍ ແລະ ກ້ວຍ

ກີວີຂຽວແພັກລະ $3.4 ແລະ ມະເຂືອເທດນ້ອຍ 2 ກິໂລກຣາມລາຄາ $6.9. ມະເຂືອເທດອອກຂຽວທີ່ເຫັນຢູ່ດ້ານຊ້າຍກໍຄືມະເຂືອເທດແດໂຈທີ່ເວົ້າເຖິງກ່ອນໜ້ານີ້. ໃນຕະຫຼາດເກົາຫຼີ ໝາກໄມ້ ແລະ ມະເຂືອເທດມັກຖືກຈັດວາງຄູ່ກັນ ນັ່ນກໍສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນວ່າຄົນທີ່ນີ້ມອງມະເຂືອເທດເປັນໝາກໄມ້ຫຼາຍຂະໜາດໃດ.

ກ້ວຍຫວີໜຶ່ງລາຄາ $2.8. ຖ້າທຽບກັບລາຄາທີ່ກິນໃນເອຊີຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້ ແນ່ນອນວ່າມັນແພງກວ່າ ແຕ່ໃນບັນດາໝາກໄມ້ນຳເຂົ້າຂອງເກົາຫຼີ ກ້ວຍຖືວ່າເປັນຕົວເລືອກທີ່ຄຸ້ມຄ່າທີ່ສຸດກຸ່ມໜຶ່ງ. ຄິດດູວ່າກ່ອງມ່ວງ $12.4 ແລະ ບລູເບີຣີ 1 ແພັກລາຄາ $10.3 ແລ້ວ ກ້ວຍນີ້ດູນ່າຮັກຂຶ້ນມາເລີຍ.

ຂອງໃນປະເທດ ແລະ ຂອງນຳເຂົ້າຢູ່ຮ້ານດຽວ – ພາບທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງຕະຫຼາດເກົາຫຼີ

ຮ້ານນີ້ຕິດປ້າຍລາຄາວ່າ ຊຸດຂອງຂວັນຊາມເວຈາກຊອງຈູ $24.8, ອາໂວກາໂດ 5 ລູກ $6.9, ບລູເບີຣີເກຣດໃຫຍ່ $10.3 ແລະ ອົງຸ່ນຄຣັນຊີຟາມ $6.9. ຄວາມມ່ວນຂອງຕະຫຼາດດັ້ງເດີມເກົາຫຼີກໍຢູ່ຕົງນີ້ແຫຼະ ເພາະໃນຮ້ານດຽວຈະມີໝາກໄມ້ຕ່າງແຫຼ່ງກຳເນີດວາງຢູ່ນຳກັນ. ປ້າຍລາຄາຂຽນດ້ວຍມືແບບນີ້ກໍເປັນບັນຍາກາດທີ່ຫາເບິ່ງໄດ້ຍາກນອກຈາກຕະຫຼາດ.

ອາໂວກາໂດ 5 ລູກລາຄາ $6.9. ສຳລັບໃນເກົາຫຼີ ອາໂວກາໂດຍັງບໍ່ແມ່ນໝາກໄມ້ທີ່ຄົນກິນກັນຫຼາຍໃນຊີວິດປະຈຳວັນ. ໃນຄາເຟ ຫຼື ຮ້ານບຣັນຊ໌ຈະເຫັນມັນບ່ອຍ ແຕ່ຄົນທີ່ຊື້ໄປກິນເອງຢູ່ເຮືອນຍັງບໍ່ຫຼາຍ. ເມຍຂ້ອຍມັກ ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ຄ່ອຍມັກ ເລີຍຮອບນີ້ຂໍຜ່ານ. ແນວໃດກໍຕາມ ພວກເຮົາໄດ້ຊື້ສະຕໍເບີຣີ 3 ແພັກແລ້ວ ກໍຖືວ່າພໍໃຈແລ້ວ.

ສະຕໍເບີຣີ 3 ແພັກ $6.9 – ຕະຫຼາດຕ້ອງເດີນຫາເອງຈຶ່ງຄຸ້ມ

ຂໍ້ທີ່ຮູ້ສຶກວ່າຍັງຕິດໃຈນິດໜ່ອຍ

ຕະຫຼາດກວ້າງຫຼາຍຈົນເດີນແລ້ວເຈັບຂາ. ແມ່ນແຕ່ເດີນເບິ່ງໂຊນໝາກໄມ້ຢ່າງດຽວ ກໍໃຊ້ເວລາເກີນ 1 ຊົ່ວໂມງແລ້ວ. ແຖມຍັງມີບາງຮ້ານທີ່ບໍ່ຕິດປ້າຍລາຄາ ເລີຍຕ້ອງຖາມເອງ ຊຶ່ງກໍຄ່ອນຂ້າງຍຸ່ງຍາກ. ຖ້າເວົ້າພາສາເກົາຫຼີບໍ່ໄດ້ ຈຸດນີ້ອາດຈະລຳບາກນິດໜຶ່ງ.

ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ໃນຕະຫຼາດກໍຍັງມີພັນໝາກໄມ້ທີ່ຫ້າງບາງທີບໍ່ຄ່ອຍມີ ແລະເຖິງຈະເປັນໝາກໄມ້ຊະນິດດຽວກັນ ລາຄາຂອງແຕ່ລະຮ້ານກໍຕ່າງກັນ ເຮັດໃຫ້ການທຽບແລະເລືອກຊື້ມັນມ່ວນຫຼາຍ. ຖ້າມາທ່ຽວເກົາຫຼີ ລອງແວະຕະຫຼາດຈັກຄັ້ງ ກໍເປັນປະສົບການທີ່ນ່າຈື່ຈຳດີ.

ຄັ້ງໜ້າຂ້ອຍຄິດວ່າຈະມາເລົ່າຕໍ່ເລື່ອງໂຊນຜັກ ແລະ ໂຊນອາຫານທະເລດ້ວຍ. ເພາະການເດີນຕະຫຼາດນີ້ບໍ່ໄດ້ຈົບຢູ່ແຄ່ໝາກໄມ້ເທົ່ານັ້ນ.