ਸ਼ਾਂਤ ਲੁਕਿਆ ਹਾਨੋਕ ਪਿੰਡ ਸੈਰ

ਕੋਰੀਆ ਵਿੱਚ ਹਾਨੋਕ ਪਿੰਡ ਵੇਖਣ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਲੋਕ ਜਿਓਨਜੂ ਜਾਂ ਸਿਓਲ ਦੇ ਬੁਕਚੋਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਸੇਜੋਂਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐਸਾ ਸ਼ਾਂਤ ਹਾਨੋਕ ਮੁਹੱਲਾ ਵੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਨਾ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੈ, ਨਾ ਦਾਖਲਾ ਫੀਸ, ਤੇ ਲੋਕ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਵੀ ਹਨ। ਇਹ ਹੈ ਸੇਜੋਂਗ ਗੌਨਡੋਂਗ ਹਾਨੋਕ ਪਿੰਡ। ਲਗਭਗ 46 ਹਾਨੋਕ ਘਰਾਂ ਵਾਲਾ ਇਹ ਛੋਟਾ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਪਿੰਡ ਸਿਓਲ ਤੋਂ ਕਾਰ ਰਾਹੀਂ ਤਕਰੀਬਨ ਡੇਢ ਘੰਟੇ ’ਚ ਅਤੇ ਡੇਜੋਂ ਤੋਂ ਕਰੀਬ 30 ਮਿੰਟ ’ਚ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹਾਨੋਕ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਟਹਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਸਿਓਲ ਤੋਂ ਬੁਸਾਨ ਵੱਲ ਲੰਬੀ ਡਰਾਈਵ ਦੌਰਾਨ ਆਮ ਹਾਈਵੇ ਰੈਸਟ ਸਟਾਪ ਦੀ ਥਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਅਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਜਗ੍ਹਾ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਥਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਫਿੱਟ ਹੈ।

ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਗਿਆ ਸੀ। ਘਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੂਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਹਾਨੋਕ ਪਿੰਡ ਹੈ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਬਾਅਦ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਸੇਜੋਂਗ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਕੋਰੀਆਈ ਲੋਕ ਵੀ ਅਕਸਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਉੱਥੇ ਹੈ ਕੀ?” ਸਰਕਾਰੀ ਦਫ਼ਤਰਾਂ ਤੇ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਨਵੇਂ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਇਸਦੀ ਛਵੀ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਹਾਨੋਕ ਕੈਫੇ ‘ਹੇਇਮਲ’ ਗਏ ਸੀ, ਫਿਰ ਉੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਹਾਨੋਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਟਹਿਲੇ। ਹੇਇਮਲ ਕੈਫੇ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਵੱਖਰਾ ਰਿਵਿਊ ਲਿਖਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਜ਼ਿਕਰ — ਇਹ ਹਾਨੋਕ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਾਹ, ਕੌਫੀ ਅਤੇ ਡਿਜ਼ਰਟ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹਾਨੋਕ ਪਿੰਡ ਆ ਰਹੇ ਹੋ ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਵੀ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਵੇਖਣਾ ਬਹੁਤ ਆਸਾਨ ਹੈ।

ਨਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਹਾਨੋਕ ਗਲੀ ਹੈ

ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਪਿੰਡ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੀਵੀਆਂ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਲੰਮੀਆਂ ਚੱਲਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਟਾਇਲ ਵਾਲੀਆਂ ਛੱਤਾਂ ਨਜ਼ਾਰਾ ਭਰਨ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰ ਚੁੱਕਦੇ ਹੋ, ਪਿੱਛੇ 20 ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਕੰਪਲੈਕਸ ਖੜ੍ਹੇ ਦਿਖਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਸੀ ਸੇਜੋਂਗ ਗੌਨਡੋਂਗ ਹਾਨੋਕ ਪਿੰਡ ਦਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪਹਿਲਾ ਅਸਰ। ਇਹ ਯਕੀਨਨ ਨਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਗਲੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਖੜ੍ਹਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਹਵਾ ਹੀ ਵੱਖਰੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ ਜਦੋਂ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਫਿਰ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਆ ਗਏ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਨਵਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਹੀ ਹੈ?” ਮੈਂ ਵੀ ਇਹੀ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਤੇ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹਾਈਡ੍ਰੇਂਜੀਆ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਟਹਿਲਣਾ

ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਅੰਦਰ ਹੋਰ ਵਧਦੇ ਹੋ, ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਨਜ਼ਰੋਂ ਗਾਇਬ ਹੋਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਉਸਦੀ ਥਾਂ ਕਾਲੇ ਟਾਇਲ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ ਲੰਮੀਆਂ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਚੱਲਦੀਆਂ ਦਿਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੰਧ ਦੇ ਉੱਪਰ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹਾਈਡ੍ਰੇਂਜੀਆ ਫੁੱਲ ਝਾਤ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਜੇ ਗਰਮੀ ਦਾ ਮੌਸਮ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਖਿੜੇ ਹੁੰਦੇ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਗਏ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਭੂਰੇ ਤੇ ਕਰਕਰੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਹੀ ਮਾਹੌਲ ਸੀ। ਹਾਨੋਕ ਘਰ ਅਤੇ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹਾਈਡ੍ਰੇਂਜੀਆ — ਕੋਈ ਧਿਆਨ ਵੀ ਨਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਹਣਾ। ਗਲੀ ਇੰਨੀ ਚੁੱਪ ਸੀ ਕਿ ਪੱਥਰ ਦੇ ਫਰਸ਼ ’ਤੇ ਸਾਡੇ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੀ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।

ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸੈਲਾਨੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵੱਸਿਆ ਹਾਨੋਕ ਪਿੰਡ ਹੈ

ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਘਰ ਹਨ। ਦੋ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਹਾਨੋਕ, ਲੱਕੜੀ ਦੀ ਰੇਲਿੰਗ ਵਾਲੀ ਬਾਲਕਨੀ — ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਿਸੇ ਮਹਿੰਗੇ ਗੈਸਟਹਾਊਸ ਜਾਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤੀ ਇਮਾਰਤ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਿਸੇ ਦਾ ਘਰ ਹੈ। ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਦੀ ਖ਼ਾਸ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਹਾਨੋਕ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਇਲਾਕਾ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਹਾਨੋਕ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਤੌਰ ’ਤੇ ਬਣੇ ਘਰ ਹਨ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਨੋਕ ਨਿਰਮਾਣ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ, ਛੱਤ ਅਤੇ ਕੰਧਾਂ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਵੇਰਵੇ ਇੱਕਸਾਰ ਰੱਖੇ ਗਏ। ਇਸ ਲਈ ਪਿੰਡ ਪੂਰਾ ਇਕਸਾਰ ਦਿਖਦਾ ਹੈ; ਕੋਈ ਵੀ ਇਮਾਰਤ ਅਲੱਗੋਂ ਚੁਭਦੀ ਨਹੀਂ।

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੋਰੀਆ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਕਿ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਡਾਹ ਕੇ ਨਵੇਂ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਹਲਾਂ ਜਾਂ ਮੰਦਰਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਵਾਸਤੂਕਲਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਬਹੁਤ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਗੌਨਡੋਂਗ ਹਾਨੋਕ ਪਿੰਡ ਇੱਕ ਵਿਰਲਾ ਉਦਾਹਰਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਰੀਆਈ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਵਾਸਤੂਕਲਾ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਚੀੜ ਦੇ ਦਰੱਖਤ, ਟਾਇਲ ਛੱਤਾਂ ਅਤੇ ਪੱਥਰੀਂ ਅਧਾਰ ਉੱਤੇ ਹਾਨੋਕ

ਚੀੜ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦਿਖ ਰਹੀਆਂ ਟਾਇਲ ਛੱਤਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ, ਪੱਥਰੀਂ ਅਧਾਰ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕੀ ਲੱਕੜੀ ਦੀ ਬਣਤਰ — ਪੂਰਾ ਕਾਨਸੈਪਟ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਵੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੋਰੀਆਈ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਹਾਨੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਫੋਟੋਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੇਖੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਅਸਲੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣਾ ਬਹੁਤ ਸਾਫ਼ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਤਜਰਬਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਲਈ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਹਾਨੋਕ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਾਨੋਕ ਹਨ।

ਬਾਹਰੀ ਰਾਹ — ਹਾਨੋਕ ਰਿਜ਼ੋਰਟ ਵਰਗਾ ਢਲਾਣ ਵਾਲਾ ਮੁਹੱਲਾ

ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਰਾਹ ਵੱਲ ਨਿਕਲਦੇ ਹੋ, ਮੰਜ਼ਰ ਕੁਝ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਦਰਲੀ ਗਲੀ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਤੰਗ ਜਿਹੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਸੜਕ ਚੌੜੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਾਨੋਕ ਘਰ ਢਲਾਣ ਦੇ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਹਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ’ਤੇ ਘਰ ਦਾ ਨਾਮ ਟੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੱਥਰੀਂ ਅਧਾਰ ਉੱਪਰ ਬਣੇ ਦੋ ਮੰਜ਼ਿਲੇ ਹਾਨੋਕ ਘਰ ਵੇਖ ਕੇ — ਸੱਚ ਪੁੱਛੋ ਤਾਂ, ਇਹ ਸਧਾਰਣ ਮੁਹੱਲੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਹਾਨੋਕ ਰਿਜ਼ੋਰਟ ਵਰਗਾ ਲੱਗਿਆ। ਪਰ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਅੱਗੇ ਖੜੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹੋ ਨਾ? ਉਹ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਹੀ ਹਨ।

ਪਿੱਛੇ ਵਾਲੀ ਛੋਟੀ ਟਿੱਬੀ ’ਤੇ ਸਰਦ ਰੰਗ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੜ੍ਹਣ ਲੱਗੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਟਾਇਲ ਛੱਤਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਬਹੁਤ ਤਸਵੀਰੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਸੜਕ ’ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਿਰਫ਼ ਅਸੀਂ ਦੋ ਹੀ ਸੀ। ਇੰਨੀ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਸੀ ਕਿ ਥੋੜ੍ਹਾ ਝਿਜਕ ਜਿਹਾ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ। ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਮੁਹੱਲੇ ਵਿੱਚ ਚੋਰੀ ਚੋਰੀ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਗਏ ਹੋਈਏ, ਪਰ ਚਿੰਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ — ਇਹ ਪਿੰਡ ਆਪੇ ਹੀ ਟਹਿਲਣ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਢਲਾਣ ਦੇ ਉੱਪਰ ਪਿੰਡ ਦਾ ਅੰਤਲਾ ਹਿੱਸਾ — ਫੋਟੋ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਗ੍ਹਾ

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਰਾਹ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਅੰਤਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਉੱਥੋਂ ਪਿੱਛੇ ਵਾਲੀ ਟਿੱਬੀ ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਚੀੜ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਅਤੇ ਟਾਇਲ ਛੱਤਾਂ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸ਼ਹਿਰੀ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਖਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਹ “ਅਪਾਰਟਮੈਂਟਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹਾਨੋਕ” ਵਾਲਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਬਲਕਿ ਪਹਾੜੀ ਢਲਾਣ ’ਤੇ ਬੈਠੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਪੱਥਰੀਂ ਅਧਾਰ ਦੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਅਜ਼ੇਲੀਆ ਦੇ ਫੁੱਲ ਗੁੱਛੇ ਵਿੱਚ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਚੁੱਪਚਾਪ ਢਲਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਹ ’ਤੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਸਨ ਜਿੱਥੇ ਲਗਭਗ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹਾਏ ਜਿਹੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ। ਹਾਨੋਕ ਦੀ ਕੰਧ, ਗੁਲਾਬੀ ਫੁੱਲ, ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਹਰਾ ਪਹਾੜ — ਫੋਟੋਆਂ ਲਈ ਇਹ ਹਿੱਸਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਪਰ ਇੰਨਾ ਉੱਪਰ ਤੱਕ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਕੋਲ ਵਾਲੇ ਕੈਫੇ ਤੱਕ ਵੇਖ ਕੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉੱਪਰ ਅਸੀਂ ਦੋ ਹੀ ਸੀ।

ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਵੇਲੇ ਛੱਤ ਦੀ ਪਰਛਾਂਵ

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੀ ਸੜਕ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਵੇਖੋ, ਤਾਂ ਪੱਥਰੀਂ ਅਧਾਰ ਉੱਤੇ ਦੋ-ਤਿੰਨ ਹਾਨੋਕ ਘਰ ਇਕੱਠੇ ਖੜ੍ਹੇ ਦਿਖਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਬਿਲਕੁਲ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਪਿਛਲੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਛੱਤ ਦੀ ਰੇਖਾ ਹੀ ਬਹੁਤ ਸਾਫ਼ ਦਿਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਸਮਾਂ ਵਾਕਈ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦੇਰ ਦੁਪਹਿਰ ਆਓ ਤਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੰਜ਼ਰ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਆ ਕੇ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚਣਾ ਵੀ ਕੋਈ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ।

ਕੰਧ ਦੇ ਨੰਨੇ ਵੇਰਵੇ — ਹੌਲੀ ਤੁਰੋ ਤਾਂ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ

ਕੰਧ ਦੇ ਨੰਨੇ ਵੇਰਵਿਆਂ ਨੇ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ ਵੇਖਿਆ। ਇਹ ਟਾਇਲ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਅਤੇ ਇੱਟਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਬਣਾਈ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਾਲੀ ਕੰਧ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਕੋਲ ਚੀੜ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਛੋਟੇ ਫੁੱਲ ਲਗੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਐਸੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਫੋਟੋ ਵਿੱਚ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦਿਖਦੀਆਂ। ਇਹ ਵੇਖਣ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਤੁਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

ਪਾਰਕਿੰਗ ਬਾਰੇ ਧਿਆਨ — ਅੰਦਰ ਗੱਡੀ ਖੜੀ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਜੁਰਮਾਨਾ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ

ਇੱਕ ਗੱਲ ਜ਼ਰੂਰ ਯਾਦ ਰੱਖਣੀ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਅੰਦਰਲੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸੜਕਾਂ ’ਤੇ ਗੱਡੀ ਰੋਕਣ ਅਤੇ ਪਾਰਕ ਕਰਨ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਕੋਰੀਆ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਬੋਰਡ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ’ਤੇ ਗੱਡੀ ਖੜੀ ਕਰੀ ਤਾਂ ਜੁਰਮਾਨਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਰੈਂਟਲ ਕਾਰ ਨਾਲ ਆਏ ਹੋ, ਤਾਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗੱਡੀ ਨਾ ਖੜੀ ਕਰੋ; ਹੇਇਮਲ ਕੈਫੇ ਦੀ ਪਾਰਕਿੰਗ ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਾਲੀ ਜਨਤਕ ਪਾਰਕਿੰਗ ਵਰਤਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ। ਗਲੀ ਸੋਹਣੀ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਵੀ ਕਿਤੇ ਵੀ ਗੱਡੀ ਛੱਡਣ ਦਾ ਮਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਰੈਂਟਲ ਕਾਰ ਵਾਪਸ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਜੁਰਮਾਨੇ ਦੀ ਪਰਚੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਗੱਡੀ ਹੇਇਮਲ ਕੈਫੇ ਦੀ ਪਾਰਕਿੰਗ ਵਿੱਚ ਹੀ ਖੜੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਸੀ।

ਇੱਕੋ ਫ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਹਾਨੋਕ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਸ਼ਹਿਰ

ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਚੀੜ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹਾਨੋਕ ਦੀ ਛੱਤ ਦਿਖਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਦੂਰ ਆਧੁਨਿਕ ਇਮਾਰਤ ਦਿਖਦੀ ਹੈ। ਇੱਕੋ ਨਜ਼ਾਰੇ ਵਿੱਚ ਸੇਜੋਂਗ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪਹਿਚਾਣ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹਾਨੋਕ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਇੱਕੋ ਫ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ ਹੀ ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਜ਼ੈਬਰਾ ਕ੍ਰਾਸਿੰਗ ਪਾਰ ਕਰੋ ਤੇ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਹੋਰ ਹੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਗਏ ਹੋ। ਉਹ ਅਹਿਸਾਸ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਹੁਤ ਅਜੀਬ, ਪਰ ਦਿਲਚਸਪ ਸੀ।

ਕੀ ਇੱਥੇ ਆਉਣਾ ਵਾਜਬ ਹੈ? — ਮੇਰਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਨਤੀਜਾ

ਸੱਚ ਦੱਸਾਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਪਿੰਡ ਵੇਖਣ ਲਈ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸੇਜੋਂਗ ਤੱਕ ਆਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਪਿੰਡ ਛੋਟਾ ਹੈ, ਤੇ 20 ਮਿੰਟ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਘੁੰਮਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੇਜੋਂਗ ਰਾਹੀਂ ਲੰਘ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੋਰ ਹੈ। ਸਿਓਲ ਤੋਂ ਬੁਸਾਨ, ਗਵਾਂਗਜੂ ਜਾਂ ਡੇਜੋਂ ਵੱਲ ਡਰਾਈਵ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਅਕਸਰ ਇਸ ਰਾਹ ਨਾਲ ਲੰਘਦੇ ਹਨ। ਹਾਈਵੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ 10–15 ਮਿੰਟ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਲੰਬੀ ਡਰਾਈਵ ਦੌਰਾਨ ਆਮ ਰੈਸਟ ਸਟਾਪ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਥੇ 30 ਮਿੰਟ ਤੋਂ 1 ਘੰਟੇ ਤੱਕ ਅਰਾਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਹਾਨੋਕ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਟਹਿਲੋ, ਕੋਲ ਕੈਫੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੱਪ ਚਾਹ ਜਾਂ ਕੌਫੀ ਪੀਓ, ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਪਓ।

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੇਜੋਂਗ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਹੌਲੀ ਫੁੱਲੀ ਸੈਰ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਲੰਘਦੇ ਹੋਏ ਆ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਰੁਕ ਕੇ ਹਾਨੋਕ ਗਲੀ ਦਾ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਲਗਾ ਕੇ ਜਾਣਾ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਇਹ ਕੋਈ ਐਸੀ ਸੈਲਾਨੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਜੋ ਖਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕੁਝ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਸਜਾਈ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਸਗੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਸਲੀ ਰਹਾਇਸ਼ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਂਤ ਮੁਹੱਲਾ ਹੈ — ਅਤੇ ਇਹੀ ਗੱਲ ਸੇਜੋਂਗ ਗੌਨਡੋਂਗ ਹਾਨੋਕ ਪਿੰਡ ਦੀ ਅਸਲੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਹੈ।

ਸੇਜੋਂਗ ਗੌਨਡੋਂਗ ਹਾਨੋਕ ਪਿੰਡ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚਣਾ

ਹਾਨੋਕ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੇਖਣ ਜੋਗ ਥਾਵਾਂ

ਜੇ ਸਿਰਫ਼ ਹਾਨੋਕ ਪਿੰਡ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਘੱਟ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਨੇੜੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕੁਝ ਜਗ੍ਹਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅੱਧੇ ਦਿਨ ਦੇ ਪਲਾਨ ਲਈ ਇਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸੁਝਾਇਆ ਅੱਧੇ ਦਿਨ ਦਾ ਰੂਟ

ਇਹ ਪੋਸਟ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ https://hi-jsb.blog ’ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ।