คนเกาหลีตะลุยตลาดสดไทย 50 เมนู | รีวิวของกินริมทางจากคนที่อยู่ไทย 3 ปี

ของกินตลาดสดไทย — มุมมองจากคนเกาหลีที่อยู่ระยอง 3 ปี

สวัสดีครับ ผมเป็นบล็อกเกอร์ชาวเกาหลีที่อาศัยอยู่จังหวัดระยองกับภรรยามา 3 ปี ตลาดสดบ้านค่ายที่อยู่ใกล้บ้านเป็นที่ที่ผมไปเดินแทบทุกสัปดาห์ วันนี้อยากจะพาทุกคนมาดูว่า "ตลาดสดไทยในสายตาของคนเกาหลี" เป็นยังไง — อะไรที่ทำให้ผมตกใจ อะไรที่ทำให้ผมติดใจ และอะไรที่กลับเกาหลีไปแล้วยังคิดถึงอยู่ พร้อมรูปจริงที่ผมถ่ายเองทั้งหมด 50 รูปเลยครับ

นี่คือวิวของตลาดสดบ้านค่ายทั้งหมดเลยครับ หลังคาผ้าใบสีเขียวกับสีชมพูเรียงรายไปตลอดทาง แผงลอยเรียงแน่นทั้งสองฝั่ง ตอนที่มากับภรรยาครั้งแรก ผมอึ้งเลยว่า "ตลาดใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ!" เพราะตลาดแบบนี้ในเกาหลีแทบไม่มีแล้ว ตลาดสดเกาหลีส่วนใหญ่จะเล็กลงเรื่อยๆ เพราะคนหันไปซื้อของในซูเปอร์มาร์เก็ตกันหมด แต่ที่ไทยตลาดแบบนี้ยังมีชีวิตชีวามากๆ คนเยอะ เสียงดัง กลิ่นอาหารลอยมาทุกทิศ ช่วงแรกผมยังงงๆ ไม่รู้จะซื้ออะไร เดินรอบเดียวก็ออก แต่พอมาหลายครั้งเข้าก็เริ่มมีแผงประจำที่ต้องแวะทุกทีครับ

ของทอด — เดินเข้าปากตลาดกลิ่นน้ำมันโชยมาแต่ไกล

พอเดินเข้าปากตลาดปุ๊บ แผงของทอดต้อนรับเลยครับ เฟรนช์ฟรายส์กองสูงเป็นภูเขาบนกระดาษ ตักใส่แก้วกระดาษขาย ข้างๆ ก็มีของทอดอีกหลายอย่างที่ผมยังจำชื่อไม่ได้ ตะแกรงเหล็กก็วางของทอดเต็มไปหมด สิ่งที่ผมสังเกตเห็นคือตลาดสดไทยจะมีของทอดเรียงตั้งแต่ปากทางเข้าเลย ซึ่งต่างจากตลาดเกาหลีมากๆ ตลาดเกาหลีปากทางจะเป็นร้านต็อกบกกี (떡볶이 แป้งข้าวผัดซอสเผ็ด) กับซุนแด (순대 ไส้กรอกเลือด) แต่ที่ไทยกลิ่นน้ำมันทอดจะโชยมาแต่ไกลก่อนจะเดินถึงเลยครับ

แผงไส้กรอกครับ สีเหลือง ชมพู ขาว ส้ม เรียงแยกถาดตามสี ใช้คีมหยิบเลือกเอาเอง ผมเห็นแผงแบบนี้ทุกตลาดที่ไปเลย ไม่ว่าจะตลาดไหนก็ต้องมี ถือเป็นของพื้นฐานที่ขาดไม่ได้ เหมือนกับที่ตลาดเกาหลีต้องมีร้านขายกิมจิ (김치) ยังไงยังงั้น ภรรยาผมไม่ค่อยชอบไส้กรอกพวกนี้ แต่ผมชอบ ทุกทีที่มาต้องหยิบสักชิ้น เลยโดนบ่นประจำว่า "ซื้ออีกแล้วเหรอ?" 555

ทาโกะยากิ — ราคาเท่านี้จริงๆ เหรอ?

ทาโกะยากิ (Takoyaki, たこ焼き) ก็มีขายครับ เตาหลุมกลมๆ ค่อยๆ พลิกทีละลูก ในเกาหลีทาโกะยากิแค่ไม่กี่ลูกก็แพงแล้ว แต่ที่นี่แค่ 40 บาทก็ได้เยอะ แถมรสชาติก็ไม่ได้แย่กว่ากันเลย ผมเดินผ่านทีไรก็ต้องแวะซื้อทุกที มันผ่านไม่ได้จริงๆ ครับ

ทาโกะยากิที่ทำเสร็จแล้วเรียงในถาดแยกตามไส้ มีหลายรสมากครับ ไส้หมึก กุ้ง ชีส หมู ผมประหลาดใจมากเพราะในเกาหลีส่วนใหญ่มีแค่ไส้หมึกอย่างเดียว แต่ที่ไทยเลือกได้ตามใจชอบ สนุกดี แถมขนาดก็ใหญ่กว่าที่เกาหลีนิดนึงด้วยครับ

อันนี้เป็นอาหารที่ทำจากไข่ปลาครับ… แต่ตอนนั้นผมไม่รู้ว่ามันคืออะไรเลย เห็นคลุกแป้งเหลืองกองเป็นภูเขา ในเกาหลีก็มีอาหารจากไข่ปลาเหมือนกัน เรียกว่าอัลทัง (알탕 ซุปไข่ปลาเผ็ด) แต่ไม่เคยเห็นเอามากองขายแบบนี้ ตอนนั้นไม่กล้าซื้อเพราะไม่รู้จัก ถ้าย้อนเวลาได้คงลองสักชิ้น เสียดายจังครับ

ปีกไก่ทอดครับ ทอดกรอบกองสูงเลย ผิวนอกคลุกผงปรุงรสอย่างดี สิ่งที่ต่างจากไก่ทอดเกาหลีคือ ที่เกาหลีจะชุบแป้งหนาๆ แล้วทอด แต่ที่ไทยเป็นแบบทอดหนังกรอบบางๆ เลย เดินผ่านแผงปีกไก่ทอดในตลาดทีไร กลิ่นมันตามมาตลอด ไม่ซื้อไม่ได้จริงๆ ครับ

ไส้หมูทอด — ร้านที่ดีอร่อยมาก แต่เลือกผิดร้านก็เสี่ยง

ไส้หมูทอดครับ ที่ไทยนิยมเอาไส้หมูไปทอดในน้ำมันเยอะๆ พอทอดแล้วมันจะหดตัวจนหน้าตาต่างจากค็อปชัง (곱창 ไส้หมูย่างสไตล์เกาหลี) มากเลย ผมชอบกินค็อปชังอยู่แล้วก็เลยลองซื้อกินที่ไทยหลายครั้ง ร้านที่ทำดีจะมีมันในไส้เยอะ กรอบนอกนุ่มใน อร่อยมากครับ แต่มีอยู่ครั้งนึงที่ไปเจอร้านที่มีกลิ่นคาวหน่อย ตั้งแต่นั้นมาผมก็เลือกซื้อแต่ร้านที่คนเข้าคิวเยอะๆ ถือเป็นเคล็ดลับจากประสบการณ์ตรงครับ

ผลไม้ — สิ่งที่ทำให้คนเกาหลีอิจฉาตลาดสดไทย

ฝรั่ง (Guava, ฝรั่ง) ครับ กองเต็มบนใบตองสีเขียวสวยมาก มีน้ำเกาะเม็ดดูสดใสมาก ในเกาหลีแทบจะหาซื้อฝรั่งในซูเปอร์มาร์เก็ตไม่ได้เลย แต่ที่ไทยมีอยู่ทุกที่ ผมทราบว่าคนไทยกินฝรั่งจิ้มพริกเกลือ ตอนแรกก็งงครับ เอาผลไม้จิ้มพริก? แต่ลองกินแล้วต้องยอมรับว่ามันเข้ากันได้ดีเหมือนกัน ผมลองแนะนำให้ภรรยาชิมสักคำ เธอกัดคำเดียวแล้วบอก "ไม่ไหว…" 555 เรื่องรสนิยมนี่ก็แล้วแต่คนจริงๆ ครับ

องุ่นก็มีขายครับ วางบนใบตองปูจานขาว แบ่งขายทีละพวง มีหยดน้ำเกาะเม็ดดูสดมาก ในเกาหลีช่วงหลังๆ จะเห็นแต่ไชน์มัสแคท (Shine Muscat) เต็มซูเปอร์ไปหมด แต่ที่ไทยมีองุ่นหลายสายพันธุ์ขายรวมกัน ผมเห็นแล้วดีใจเพราะรู้สึกว่ามีให้เลือกเยอะดี แบ่งขายเป็นจานๆ ซื้อแค่สองคนกินก็พอดีไม่ต้องซื้อทั้งถุง อีกอย่างที่ผมค้นพบคือ ถ้าเป็นตลาดกลางคืนย่านท่องเที่ยวอย่างกรุงเทพหรือภูเก็ต ราคาผลไม้จะสูงกว่าตลาดท้องถิ่นพอสมควร แต่ตลาดสดบ้านค่ายแบบนี้ขายราคาเดียวกับที่คนในพื้นที่ซื้อเลย ถูกกว่าเยอะครับ

ปิ้งย่าง — ไฮไลต์หลักของตลาดที่ผมรอคอย

พูดถึงอาหารริมทาง (Street Food) ไทย สิ่งที่ขาดไม่ได้เลยคือปิ้งย่างเสียบไม้ครับ ตลาดสดบ้านค่ายก็มีแผงปิ้งย่างหลายจุด ส่วนใหญ่ราคาไม้ละ 10 บาทเท่านั้น ซึ่งถ้าเทียบเป็นเงินเกาหลีแค่ประมาณ 10 วอน ราคาแบบนี้ในเกาหลีหาไม่ได้เลยครับ เลือกได้หลายชนิดตามใจชอบ สนุกมาก

เริ่มจากไส้หมูย่างเสียบไม้ครับ เสียบไม้แล้วเอาไปย่าง ราดซอสเข้มข้นเยอะๆ แล้วโรยผักชี (Coriander, ผักชี) ซอสขังในจานเลย ถือว่ารสจัดพอสมควร อาจจะถูกใจบางคนไม่ถูกใจบางคน ผมเองยังไม่ได้ลองกินตัวนี้ เสียดายมากจนถึงวันนี้ ไว้ได้กลับมาเมื่อไหร่ อันนี้ต้องลองให้ได้ครับ

ขนมปังทอดครับ เอาขนมปังหั่นเป็นชิ้นหนาๆ เหมือนก้อนอิฐ แล้วทอดทั้งชิ้น ผิวนอกคลุกน้ำตาลสม่ำเสมอ อันนี้ในเกาหลีไม่มีเลย ผมเห็นครั้งแรกก็แปลกใจว่าเอาขนมปังไปทอดทั้งก้อนได้ด้วยเหรอครับ

มีทั้งที่วางพักน้ำมันบนตะแกรง และที่ห่อถุงเสียบไม้พร้อมขายเลย คิดว่า "ขนมปังทอดคลุกน้ำตาลต้องหวานจัดแน่ๆ" แต่พอกินจริงกลับไม่หวานมากอย่างที่คิดครับ ข้างนอกกรอบ ข้างในนุ่ม หวานแบบพอดีๆ ภรรยาผมติดใจอันนี้มาก ทุกทีที่มาตลาดต้องซื้อ ช่วงหลังๆ พอเดินเข้าปากตลาดปุ๊บไม่ดูอะไรเลย ตรงไปร้านนี้ก่อนเลยครับ 555

ผัดซีอิ๊วครับ กองสูงบนกระทะใหญ่ ใช้คีมตักใส่กล่องขาย ดูเหมือนจะเค็ม แต่กินจริงรสชาติกำลังดี เค็มนิดๆ หอมๆ ต้องบอกเลยว่าอันนี้คือของกินตลาดที่ผมซื้อบ่อยที่สุดครับ ราคาประมาณ 30 บาท มาตลาดทีไรแทบไม่เคยพลาด เป็นเมนูที่ผมจัดอันดับเข้าท็อป 3 ของกินตลาดสดเลย มีกะหล่ำปลีแทรกอยู่ด้วยทำให้เคี้ยวสนุก ซื้อกล่องนึงถือเดินกินไปด้วยเลย สะดวกมากครับ

เห็ดเข็มทอง (Enoki Mushroom) พันเบคอนเสียบไม้ครับ ในเกาหลีเมนูนี้ฮิตมากตอนไปแคมป์ปิ้ง พอเจอในตลาดไทยก็รู้สึกคุ้นเคยแปลกๆ ดีใจที่เจอเมนูที่รู้จักในต่างแดน อันนี้ยังไม่ได้ย่างครับ กองสดๆ อยู่

เนื้อสดเสียบไม้เรียงแยกถาดตามชนิดครับ ไส้หมู เนื้อหมู ปีกไก่ เนื้อไก่ ทั้งหมดยังเป็นเนื้อสดก่อนย่าง

ไส้หมูเสียบไม้ ไส้กรอกพันเบคอนก็เหมือนกัน ลูกค้าเลือกไม้ที่อยากได้แล้วส่งให้ พ่อค้าแม่ค้าย่างถ่านให้ตรงหน้าเลยครับ ระบบนี้คนเกาหลีอย่างผมชอบมาก เพราะได้เลือกเอง ได้ดูเขาย่างให้ รู้สึกสนุกกว่าซื้อของสำเร็จรูปเยอะ

ลูกชิ้นเสียบไม้ — ซอสคือหัวใจ

แผงลูกชิ้นเสียบไม้ครับ ลูกชิ้นปลา ลูกชิ้นหมู ไส้กรอก เต้าหู้ กุ้ง เรียงบนตะกร้าไม้ไผ่แยกตามสี ขาว ชมพู เหลือง ส้ม สีสันสดใสดึงดูดสายตามาก เลือกไม้ที่อยากได้แล้วเขาจะทาซอสหวานเผ็ดให้ ซอสนั่นแหละครับคือหัวใจ ลูกชิ้นเองรสจืดๆ แต่พอทาซอสแล้วหยุดไม่ได้ กินไม้เดียวไม่เคยพอ ภรรยาผมเลือกแต่กุ้ง ส่วนผมหยิบมั่วไปหมดไม่เลือก เลยทุกทีตอนจ่ายเงินฝั่งผมจะเยอะกว่าเสมอ 555

อาหารทะเลเสียบไม้ครับ ปลาหมึกกับหมึกยักษ์เสียบไม้ย่างถ่านทั้งตัวเลย เดินผ่านมากลิ่นหอมฟุ้งจนต้องหยุดเท้าเลยครับ ในเกาหลีปลาหมึกย่างก็มี แต่ไม่ค่อยเจอแบบเสียบไม้ย่างถ่านกลางแจ้งแบบนี้ ได้ฟีลที่ต่างกันมากครับ

อาหารพร้อมทาน — สิ่งที่ต่างจากตลาดเกาหลีมากที่สุด

ตรงนี้คือสิ่งที่ตลาดสดไทยต่างจากตลาดเกาหลีมากที่สุดครับ ในเกาหลีไปตลาดคือไปซื้อวัตถุดิบกลับไปทำกินเอง แต่ตลาดไทยมีอาหารพร้อมทานใส่กล่องขายเต็มไปหมด เพราะคนไทยกินข้าวนอกบ้านเป็นเรื่องปกติ ซื้อข้าวกล่องจากตลาดกลับไปกินที่บ้านเป็นวิถีชีวิตเลย ผมกับภรรยาวันไหนขี้เกียจทำกินก็มาซื้อข้าวกล่องสองกล่องกลับบ้าน สะดวกสุดๆ ในรูปนี้คือข้าวมันไก่ (Khao Man Gai, ข้าวมันไก่) ราคาแค่ 40–60 บาท ก็ได้หนึ่งมื้อแล้วครับ

ข้าวมันไก่ในสายตาคนเกาหลี

หม้อใหญ่ใบนึงมีหอยขมตัวเล็กๆ ต้มอยู่ในน้ำซุปเข้มข้นเต็มไปหมดเลยครับ ลักษณะคล้ายหอยน้ำจืดที่เกาหลีเรียกว่าดาสึลกี (다슬기) แต่ผมไม่แน่ใจว่าเป็นอันเดียวกันหรือเปล่า ยังไม่ได้ลองกิน แต่อยากลองมาก เดินตลาดสดไทยแล้วเจออาหารที่ไม่เคยเห็นแบบนี้บ่อยมาก และนั่นแหละครับคือเสน่ห์ของการเดินตลาดสดไทย สำหรับคนต่างชาติอย่างผมมันเหมือนการผจญภัยทุกครั้งเลย

ขนมและของหวาน — โซนที่ดูไม่เบื่อ

แผงทำแพนเค้ก (Pancake) ครับ เทแป้งลงบนเตาเหล็กเป็นวงกลม พอสุกแล้วพลิก จากนั้นก็วาดรูปด้วยซอสสีแดง ได้ลายหน้าตัดผลไม้ออกมาสวยมาก ดูต่างจากแพนเค้กธรรมดาเลย ภรรยาผมบอกน่ารักแล้วยืนดูนาน จนมีคิวยาว ระหว่างรอผมก็เดินไปกินปิ้งย่างข้างๆ ก่อน 555

แผงเดียวกันนี้ยังทำอะไรอีกอย่างที่น่าทึ่งมากครับ เอาแป้งเหลวบีบลงบนเตาเป็นลายตาข่ายบางๆ แล้ววางไส้กรอกลงไป ม้วนทั้งไม้เลย ได้แป้งลายลูกไม้หุ้มไส้กรอกสวยงาม กระบวนการทำน่าดูมากจนผมยืนดูนานเลยครับ แบบนี้ในเกาหลีไม่มี เป็นงานฝีมือที่น่าประทับใจจริงๆ

แพนเค้กลายการ์ตูน — ศิลปะบนเตาร้อน

ไฮไลต์ของแผงนี้คือแพนเค้กลายการ์ตูนครับ ใช้แป้งสีวาดรูปเล็กๆ บนเตาร้อนก่อน แล้วเทแป้งขาวทับลงไป พอสุกแล้วพลิก — ลายการ์ตูนปรากฏขึ้นมาเลย! ผมทึ่งมากครับ ฝีมือระดับศิลปินเลย ในเกาหลีไม่ค่อยเจอของแบบนี้ พอรู้ว่าสำหรับคนไทยมันเป็นของกินตลาดที่เห็นกันบ่อยๆ ก็ยิ่งประทับใจ เพราะมันแสดงให้เห็นว่าของกินข้างทางไทยไม่ได้แค่อร่อย แต่ยังใส่ใจทำให้สวยงามด้วยครับ

เสียบมาล่า — ตัวจบของตลาดสดบ้านค่าย

ไม้เสียบเรียงบนใบตองแยกเป็นแถวยาวเลยครับ แถวบนเป็นพวกเนื้อสัตว์ — ไส้กรอก ปลาหมึก หมู เบคอนม้วน แถวล่างเป็นผัก — เต้าหู้ บร็อคโคลี่ ข้าวโพด เห็ดเข็มทองพันเบคอน ปูอัด ลูกค้าหยิบไม้ที่อยากได้ใส่ตะกร้าเอง แล้วเขาย่างให้ตรงหน้า ไม้ละ 10 บาทไม่แพงเลย ผมกับภรรยาถือตะกร้าด้วยกัน "เอาอันนี้" "อันนี้ด้วย" เลือกกันสนุกกว่าไปซื้อของในห้างอีกครับ ทุกทีภรรยาจะเลือกผักเยอะ ผมเลือกเนื้อเยอะ สุดท้ายตะกร้าก็แบ่งครึ่งพอดี 555

ไม้เสียบที่เลือกมาก็ถูกวางลงบนเตาถ่านครับ เห็ดเสียบไม้กับไก่เสียบไม้ยังดิบอยู่ สีซีดๆ ชุ่มๆ ยังไม่โดนไฟ

ผ่านไปสักพัก เริ่มสุกประมาณหนึ่งในสาม ขอบเปลี่ยนสีแล้ว ควันลอยขึ้นมา น้ำมันหยดลงไฟเสียงฉี่ๆ

เห็ดเข็มทองพันเบคอนกำลังสุกครับ เบคอนหดตัวรัดเห็ดแน่น น้ำมันไหลออก ข้างนอกเริ่มกรอบ เห็นกระบวนการนี้ก็น้ำลายสอแล้ว

ด้านหน้ายังมีไส้กรอกพันเบคอนเสียบไม้วางเรียงรอคิวย่างอยู่ ลูกค้าเลือกแล้วก็ส่งขึ้นเตาทันทีครับ

หนังหมู (หนังหมู) เสียบไม้ย่างถ่านก็มีด้วยครับ ในเกาหลีหนังหมูจะเอาไปย่างบนกระทะเหล็ก แต่แบบเสียบไม้ย่างถ่านแบบนี้ผมไม่เคยเห็น เป็นวิธีกินที่แปลกใหม่สำหรับผมเลยครับ

แล้วก็ถึงจุดไคลแม็กซ์ครับ — ไม้ย่างที่สุกแล้วถูกทาซอสมาล่า (Mala, 麻辣) เยอะๆ เลย! สีแดงเข้มเต็มไม้ ในเกาหลีมาล่าทัง (Malatang) กับมาล่าเซียงกัว (Mala Xiang Guo) ก็ฮิตมากอยู่แล้ว แต่ผมไม่คิดว่าจะมาเจอซอสมาล่าทาไม้ปิ้งย่างในตลาดสดไทยด้วย กลิ่นมาล่าชาๆ ผสมกับควันถ่านลอยมา แค่เดินผ่านก็ต้องหยุดครับ

ใส่ถุงผูกเชือกให้เลยครับ ถือเดินกินได้ คนในตลาดถือถุงนี้เดินกันเพียบ แต่ต้องบอกตามตรงว่ามีข้อเสียนิดนึง — ซอสมาล่าจะไหลในถุง เลอะมือนิดหน่อย ต้องเตรียมทิชชู่เปียกไว้ด้วยครับ แต่อร่อยจนไม่สนเลอะเลย 555

ผมหยิบมาถ่ายใกล้ๆ ครับ อันแรกเป็นลูกกลมๆ สามลูกเสียบไม้ ซอสทาเงาวาวเลย อันที่สองเป็นเนื้อแผ่นบางๆ เสียบไม้ ซอสมาล่าทาบางๆ เห็นรอยแดงตามเนื้อ กินจริงข้างนอกมีกลิ่นถ่านหอมๆ ส่วนรสมาล่าชาๆ เผ็ดๆ แผ่ซ่านในปาก ตั้งใจว่าจะถ่ายรูปก่อนค่อยกิน แต่เกือบอดใจไม่ไหว แล้วภรรยาผมนี่กินของตัวเองหมดแล้วยืนรอจ้องของผมอยู่เลยครับ 555

เคล็ดลับเดินตลาดสดไทยจากคนเกาหลีที่ไป 3 ปี

แผงส่วนใหญ่รับแต่เงินสดครับ เตรียมเงินย่อยไว้ให้พร้อม บางแผงไม่มีป้ายราคาแต่ถามได้เลย แม่ค้าบอกราคาให้อย่างใจดี หลายคนอาจกลัวว่าจะโดนคิดราคาแพงกว่า แต่จากประสบการณ์ 3 ปีของผม ตลาดท้องถิ่นแบบนี้ไม่เป็นอย่างนั้นเลยครับ ทุกคนขายราคาเดียวกันหมด เรื่องแบบนั้นจะมีแค่ตามตลาดกลางคืนย่านท่องเที่ยวเท่านั้น

3 ปีที่อยู่ที่นี่ ผมไปตลาดนี้หลายสิบรอบ ช่วงแรกๆ ก็แค่เดินดูแล้วกลับ แต่พอเริ่มลองกินสักอย่าง ทีหลังมาทีไรก็ซื้อเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ตอนกลับเกาหลีบอกเลยว่า "สิ่งที่เสียดายที่สุดคือไม่ได้มาเดินตลาดนี้แล้ว" ตลาดกลางคืนท่องเที่ยวในกรุงเทพหรือภูเก็ตก็สนุกดีครับ แต่ถ้าอยากสัมผัสตลาดสดไทยแบบจริงๆ ลองไปตลาดท้องถิ่นแบบนี้สักครั้งนะครับ ความรู้สึกที่ได้เดินซื้อของปะปนกับคนในพื้นที่ กลิ่นอาหาร เสียงพูดคุย บรรยากาศแบบนั้นมันหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว — และมันคือสิ่งที่ทำให้คนเกาหลีอย่างผมหลงรักประเทศไทยครับ

บทความนี้เผยแพร่ครั้งแรกที่ https://hi-jsb.blog.