ਮਸਾਲੇਦਾਰ ਮੁਰਗੇ ਦੇ ਪੰਜੇ — ਕੋਰੀਅਨ ਤਿੱਖੇ ਸਨੈਕ ਦਾ ਬਾਦਸ਼ਾਹ

ਮਸਾਲੇਦਾਰ ਮੁਰਗੇ ਦੇ ਪੰਜੇ — ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਤਿੱਖੇ ਖਾਣਿਆਂ ਦਾ ਬਾਦਸ਼ਾਹ

ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਮਸਾਲੇਦਾਰ ਮੁਰਗੇ ਦੇ ਪੰਜੇ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ "ਡਾਕਬਾਲ" ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ — ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਤਿੱਖੇ ਸਨੈਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਸਿਓਲ ਹੋਵੇ, ਬੁਸਾਨ ਹੋਵੇ, ਡੇਜੋਨ (ਸਿਓਲ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 1.5 ਘੰਟੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ) ਜਾਂ ਡੇਗੂ — ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਾਲ ਮਿਰਚਾਂ ਵਾਲੇ ਮੁਰਗੇ ਦੇ ਪੰਜੇ ਵੇਚਦੀ ਰੇਹੜੀ ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਬਖਾਨਾ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਰਾਤ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਅਹਿਮ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਰੀਅਨ ਸਟ੍ਰੀਟ ਫੂਡ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੱਖੇ ਖਾਣਿਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪਛਾਣ ਵੀ ਹੈ।

ਮੈਂ ਕੋਰੀਆ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਕੋਰੀਅਨ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੱਸਾਂ ਤਾਂ ਪੰਜੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ। ਪਰ 2025 ਦੀ ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਚਿਰ ਬਾਅਦ "ਹਾਨਸ਼ਿਨਪੋਚਾ" ਗਏ ਸੀ — ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੋਰੀਅਨ ਸ਼ਰਾਬਖਾਨਾ ਚੇਨ। ਸਾਡੇ ਘਰੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਦੂਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਾਣਾ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਿੱਖੇ ਸਵਾਦ ਦੀ ਯਾਦ ਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਜਾਣਾ ਪੈ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੁਰਗੇ ਦੇ ਪੰਜੇ ਸਿਰਫ਼ ਕੋਰੀਆ ਹੀ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ

ਮੁਰਗੇ ਦੇ ਪੰਜੇ ਖਾਣਾ ਸਿਰਫ਼ ਕੋਰੀਆ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ — ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਖਾਧੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਫ਼ੋਂਗਜ਼ਾਓ" ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਅਤੇ ਡਿਮ ਸਮ ਦੇ ਮੀਨੂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਨੇ, ਸਗੋਂ ਉੱਥੇ ਦੁਕਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਕ ਕੀਤੇ ਪੰਜਿਆਂ ਦੇ ਸਨੈਕ ਵੀ ਵਿਕਦੇ ਨੇ — ਇੰਨੇ ਆਮ ਨੇ। ਥਾਈਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸੜਕ ਕਿਨਾਰੇ ਤਲੇ ਜਾਂ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਪੰਜੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਫ਼ਿਲੀਪੀਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਪਨਾਮ "ਅਡੀਡਾਸ" ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਬਾਰਬੀਕਿਊ ਸੀਖ ਵਜੋਂ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨੇ। ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੂਪ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਖਾਂਦੇ ਨੇ, ਅਤੇ ਜਮੈਕਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੁਰਗੇ ਦੇ ਪੰਜਿਆਂ ਦਾ ਸੂਪ ਕਾਫ਼ੀ ਆਮ ਖਾਣਾ ਹੈ।

ਪਰ ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਮੁਰਗੇ ਦੇ ਪੰਜੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲੋਂ ਇੱਕ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੇ ਨੇ। ਬਾਕੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਟੈਕਸਚਰ ਲਈ ਜਾਂ ਸ਼ੋਰਬੇ ਦਾ ਸਵਾਦ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਪਰ ਕੋਰੀਆ ਵਿੱਚ ਪੰਜੇ ਮਤਲਬ ਸਿੱਧਾ ਤਿੱਖਾਪਣ। ਗੋਚੁਜੰਗ (ਕੋਰੀਅਨ ਲਾਲ ਮਿਰਚ ਪੇਸਟ) ਅਤੇ ਮਿਰਚ ਪਾਊਡਰ ਦੇ ਮਸਾਲੇ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਪੰਜੇ ਦੇਖ ਕੇ ਲੱਗਦਾ ਹੈ "ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਖਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦੈ" — ਪਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੱਥ ਲਾ ਲਿਆ ਤਾਂ ਰੁਕਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਂਦੈ। ਕੋਰੀਅਨ ਲੋਕ ਇਸ ਤਿੱਖੇਪਣ ਦਾ ਮਜ਼ਾ ਲੈਣ ਲਈ ਹੀ ਜਾਂਦੇ ਨੇ — ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਨੱਕ ਦੋਵੇਂ ਵਗਦੇ ਨੇ, ਪਰ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ।

ਕੋਰੀਆ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਮੁਰਗੇ ਦੇ ਪੰਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ

ਕੋਰੀਆ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮੁਰਗੇ ਦੇ ਪੰਜੇ ਮਿਲਦੇ ਨੇ, ਉੱਥੇ ਮੀਨੂ ਸੋਚ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵੰਨ-ਸੁਵੰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਕਾਉਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਬਦਲੋ ਤਾਂ ਸਵਾਦ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਗ੍ਰੇਵੀ ਵਾਲੇ ਪੰਜੇ — ਟੇਬਲ ਤੇ ਖ਼ੁਦ ਉਬਾਲ ਕੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਮਸਾਲੇਦਾਰ ਪੰਜੇ

ਇਹ ਹਾਨਸ਼ਿਨਪੋਚਾ ਵਿੱਚ ਮੰਗਵਾਏ ਮਸਾਲੇਦਾਰ ਗ੍ਰੇਵੀ ਵਾਲੇ ਪੰਜੇ ਨੇ। ਕਾਲੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਤੱਵੀ ਉੱਤੇ ਲਾਲ ਮਸਾਲੇ ਵਿੱਚ ਲਿੱਬੜੇ ਪੰਜੇ ਢੇਰ ਲੱਗੇ ਆਉਂਦੇ ਨੇ, ਉੱਪਰ ਤਿਲ ਅਤੇ ਹਰੇ ਪਿਆਜ਼ — ਦੇਖ ਕੇ ਹੀ ਤਿੱਖਾ ਲੱਗਦੈ ਨਾ?

ਇਹ ਬਣ ਕੇ ਤਾਂ ਆਉਂਦੇ ਨੇ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਗੱਲ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਟੇਬਲ ਉੱਤੇ ਗੈਸ ਦੀ ਅੱਗ ਜਲਾ ਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਉਬਾਲਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮਸਾਲਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਤਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬੁੜ-ਬੁੜ ਉਬਲਦੇ-ਉਬਲਦੇ ਗ੍ਰੇਵੀ ਸੁੱਕਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਸਾਲਾ ਪੰਜਿਆਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿਪਕਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗ੍ਰੇਵੀ ਵਾਲੇ ਪੰਜਿਆਂ ਦੀ ਖ਼ੂਬੀ ਇਹੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਅੱਗ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਕੇ ਪਕਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਉਬਾਲੋ ਓਨਾ ਮਸਾਲੇ ਦਾ ਗਾੜ੍ਹਾਪਣ ਬਦਲਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਗ੍ਰੇਵੀ ਘੱਟ ਹੋ ਕੇ ਗਾੜ੍ਹੀ ਹੋ ਜਾਵੇ — ਬਸ ਉਹੀ ਖਾਣ ਦਾ ਸਹੀ ਵੇਲਾ ਹੈ।

ਕੀਮਤ ਅਤੇ ਤਿੱਖੇਪਣ ਦੇ ਪੱਧਰ

ਹਾਨਸ਼ਿਨਪੋਚਾ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਹੱਡੀ ਵਾਲੇ ਪੰਜੇ ਅਤੇ ਸੋਇਆਬੀਨ ਸਪ੍ਰਾਊਟਸ ਵਾਲੀ ਥਾਲੀ ਲਗਭਗ $16 ਅਤੇ ਬੇਹੱਡੀ ਪੰਜੇ ਲਗਭਗ $17 ਦੇ ਆਉਂਦੇ ਨੇ। ਤਿੱਖੇਪਣ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੱਧਰ ਚੁਣ ਸਕਦੇ ਹੋ: ਪੱਧਰ 1 ਸਾਧਾਰਨ, ਪੱਧਰ 2 ਤਿੱਖਾ, ਪੱਧਰ 3 ਬਹੁਤ ਤਿੱਖਾ। ਸੱਚ ਦੱਸਾਂ ਤਾਂ ਪੱਧਰ 1 ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਤਿੱਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤਿੱਖੇ ਖਾਣੇ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਪੱਧਰ 1 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।

ਸੋਇਆਬੀਨ ਸਪ੍ਰਾਊਟਸ ਦਾ ਸ਼ੋਰਬਾ ਪਾ ਕੇ ਉਬਾਲਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ

ਪੰਜਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੋਇਆਬੀਨ ਸਪ੍ਰਾਊਟਸ ਦਾ ਸ਼ੋਰਬਾ ਵੱਖਰਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਪੰਜੇ ਦੇਖ ਕੇ ਲੱਗਦਾ ਹੈ "ਇਹ ਤਾਂ ਸੁੱਕੇ ਨੇ, ਗ੍ਰੇਵੀ ਕਿੱਥੇ?" — ਪਰ ਇਹ ਸ਼ੋਰਬਾ ਤੱਵੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਨਾਲ ਉਬਾਲਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਉਂ ਹੀ ਸ਼ੋਰਬਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਮਸਾਲਾ ਘੁਲਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਲਾਲ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਅਸਲ ਮਜ਼ਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਮਸਾਲੇਦਾਰ ਪੰਜਿਆਂ ਦਾ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਦ੍ਰਿਸ਼

ਨੇੜਿਓਂ ਦੇਖੋ ਤਾਂ ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਸਦੇ ਨੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੁਰਗੇ ਦੇ ਪੰਜੇ ਕੀ ਹੁੰਦੇ ਨੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਦੇਖ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਣ — ਉਂਗਲਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦੀਆਂ ਨੇ। ਪਰ ਕੋਰੀਅਨ ਲੋਕ ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ "ਆਹਾ ਕੀ ਸਵਾਦ ਲੱਗਣਗੇ" ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ।

ਖ਼ੁਦ ਉਬਾਲ ਕੇ ਪਕਾਉਣ ਦਾ ਤਜਰਬਾ

ਗੈਸ ਦੀ ਅੱਗ ਜਲਾ ਕੇ ਅਸਲ ਪਕਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ। ਜੇ ਗ੍ਰੇਵੀ ਘੱਟ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਬਸ ਉਬਾਲੋ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੱਟ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੜਛੀ ਨਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਪਲਟਦੇ ਰਹੋ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤਲੇ ਨਾਲ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਸੋਇਆਬੀਨ ਸਪ੍ਰਾਊਟਸ ਦਾ ਸ਼ੋਰਬਾ ਜਿੰਨਾ ਚਾਹੋ ਹੋਰ ਮੰਗਵਾ ਸਕਦੇ ਹੋ — ਕੋਈ ਵਾਧੂ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੇ।

ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਬਲ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਸਦੇ ਨੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੇ ਨਾ? ਮਸਾਲਾ ਹਰ ਪੰਜੇ ਉੱਤੇ ਚਿਪਚਿਪੀ ਪਰਤ ਵਾਂਗ ਚਿਪਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਚੋਪਸਟਿਕਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਚੁੱਕੋ ਤਾਂ ਮਸਾਲਾ ਲੰਬੇ ਤਾਰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ — ਬਸ ਉਹੀ ਖਾਣ ਦਾ ਟਾਈਮ ਹੈ।

ਸੋਇਆਬੀਨ ਸਪ੍ਰਾਊਟਸ ਪਾ ਕੇ ਤਿੱਖਾਪਣ ਘਟਾਓ

ਜੇ ਬਹੁਤ ਤਿੱਖਾ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਪਰ ਸੋਇਆਬੀਨ ਸਪ੍ਰਾਊਟਸ ਪਾ ਕੇ ਨਾਲ ਪਕਾ ਲਓ। ਸਪ੍ਰਾਊਟਸ ਕਰਾਰਾ ਟੈਕਸਚਰ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਨੇ ਅਤੇ ਤਿੱਖਾਪਣ ਥੋੜ੍ਹਾ ਕਾਬੂ ਵੀ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਨੇ।

ਜਦੋਂ ਸਪ੍ਰਾਊਟਸ ਮਸਾਲੇ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਤਾਂ ਇਹ ਜੋੜੀ ਸੱਚੀਂ ਕਮਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਤਿੱਖੇ ਮਸਾਲੇ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਸਪ੍ਰਾਊਟਸ ਅਤੇ ਚਿਊਈ ਪੰਜੇ ਇਕੱਠੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾਓ ਤਾਂ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਗ੍ਰੇਵੀ ਵਾਲੇ ਪੰਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਪ੍ਰਾਊਟਸ ਕਿਉਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨੇ।

ਮੁਰਗੇ ਦੇ ਪੰਜੇ ਖਾਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ — ਹੱਥ ਨਾਲ ਨੋਚ ਕੇ ਖਾਣ ਦਾ ਕੋਰੀਅਨ ਢੰਗ

ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੇ ਦਸਤਾਨੇ ਪਾ ਕੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਫੜ੍ਹੋ ਅਤੇ ਹੱਡੀ ਤੋਂ ਮਾਸ ਨੋਚ ਕੇ ਖਾਓ — ਇਹ ਕੋਰੀਅਨ ਤਰੀਕਾ ਹੈ। ਹੱਡੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚਿਪਕਿਆ ਮਾਸ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚ-ਖਿੱਚ ਕੇ ਲਾਹੁਣ ਦਾ ਆਪਣਾ ਮਜ਼ਾ ਤਾਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਕਹਾਂ — ਇਹ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਝੰਜਟੀ ਖਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਹੱਡੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਅਤੇ ਉਲਝੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਨੇ, ਕੋਰੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਕੋਰੀਆ ਘੁੰਮਣ ਆ ਕੇ ਪੰਜੇ ਖਾਣੇ ਨੇ ਪਰ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਜੂਝਣਾ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਬੇਹੱਡੀ ਪੰਜੇ ਖਾਓ। ਸਵਾਦ ਅਤੇ ਟੈਕਸਚਰ ਲਗਭਗ ਓਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਹੱਡੀ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਅਰਾਮ ਨਾਲ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਪੰਜਿਆਂ ਦਾ ਸਾਥੀ — ਜੁਮੋਕਬਾਪ (ਮੁੱਠੀ ਚੌਲ)

ਗ੍ਰੇਵੀ ਵਾਲੇ ਪੰਜੇ ਖਾਣ ਜਾਓ ਤਾਂ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਜ਼ਰੂਰ ਨਾਲ ਮੰਗਵਾਉਂਦੇ ਹੋ — ਜੁਮੋਕਬਾਪ, ਯਾਨੀ ਮੁੱਠੀ ਚੌਲ। ਹਾਨਸ਼ਿਨਪੋਚਾ ਵਿੱਚ ਸੈਲਫ਼-ਸਰਵਿਸ ਮੁੱਠੀ ਚੌਲ ਲਗਭਗ $2.50 ਦੇ ਆਉਂਦੇ ਨੇ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਹੁਤੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ — ਚੌਲ, ਉੱਪਰ ਸੀਵੀਡ ਪਾਊਡਰ, ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਮੂਲੀ ਅਚਾਰ, ਤਿਲ, ਹਰੇ ਪਿਆਜ਼ — ਬਸ ਇਹੀ ਹੈ ਸਭ ਕੁਝ।

ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਸਵਾਦ ਨਸ਼ੇ ਵਰਗਾ ਹੈ ਯਾਰ। ਪਲਾਸਟਿਕ ਦਸਤਾਨੇ ਪਾ ਕੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਲ-ਮਲ ਕੇ ਮਿਲਾਓ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੁਰਕੀ ਜਿੰਨਾ ਗੋਲ਼ਾ ਬਣਾ ਕੇ ਖਾਓ — ਚੌਲ ਥੋੜ੍ਹੇ ਗਰਮ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਇਸ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਹੱਥ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੜ੍ਹ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਬਣਾ ਕੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਤਾਂ ਰੁਕਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਤਿੱਖੇ ਪੰਜੇ ਖਾਂਦੇ-ਖਾਂਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਮੁੱਠੀ ਚੌਲ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾਓ ਤਾਂ ਤਿੱਖਾਪਣ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੱਥ ਦੁਬਾਰਾ ਪੰਜਿਆਂ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੁੱਠੀ ਚੌਲ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ

ਨੇੜਿਓਂ ਦੇਖੋ ਤਾਂ ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਚੌਲ, ਸੀਵੀਡ ਪਾਊਡਰ, ਮੂਲੀ ਅਚਾਰ, ਤਿਲ, ਹਰੇ ਪਿਆਜ਼। ਸੱਚੀਂ ਬਸ ਇਹੀ ਹੈ ਸਭ ਕੁਝ।

ਪਲਾਸਟਿਕ ਦਸਤਾਨੇ ਪਾ ਕੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਲਾਓ ਤਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੀਵੀਡ ਪਾਊਡਰ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਦਾਣੇ-ਦਾਣੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੰਗ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਫਿਰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਬੁਰਕੀ ਜਿੰਨੇ ਗੋਲ਼-ਗੋਲ਼ ਬਣਾ ਲਓ — ਬਸ ਤਿਆਰ। ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਹੈ। ਤਿੱਖੇ ਪੰਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ-ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਖਾਓ ਤਾਂ ਤਿੱਖੇਪਣ ਤੋਂ ਭੁੰਨੇ ਸਵਾਦ ਵੱਲ, ਫਿਰ ਭੁੰਨੇ ਸਵਾਦ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਤਿੱਖੇਪਣ ਵੱਲ — ਇਹ ਚੱਕਰ ਤੋੜਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।

ਸੱਚੀ ਰਾਏ

ਮੁਰਗੇ ਦੇ ਪੰਜੇ ਕੋਰੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਪਸੰਦ-ਨਾਪਸੰਦ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ ਹੈ। ਦਿੱਖ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਤੋਂ ਮਾਸ ਕੱਢਣਾ ਵੀ ਆਦਤ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕਾਫ਼ੀ ਝੰਜਟ ਹੈ। ਪਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਏ ਤਾਂ ਸੱਚੀਂ ਨਿਕਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਤਿੱਖੇ ਮਸਾਲੇ ਨਾਲ ਬੁੱਲ੍ਹ ਸੁੰਨ ਹੁੰਦੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਪਰ ਹੱਥ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉੱਧਰ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਮੁੱਠੀ ਚੌਲ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰੋ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੰਜੇ ਚੁੱਕ ਲਓ — ਇਹ ਖ਼ੁਦ ਅਨੁਭਵ ਕਰੋ ਤਾਂ ਸਮਝ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਰੀਅਨ ਲੋਕ ਇਸ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਕਿਉਂ ਹਟ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।

ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੋਰ — ਪੰਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਲੇਜਨ ਬਹੁਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕੋਰੀਆ ਵਿੱਚ ਕਈ ਲੋਕ ਚਮੜੀ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਵੀ ਖਾਂਦੇ ਨੇ।

ਕਮੀਆਂ ਵੀ ਸੱਚੀਂ ਦੱਸ ਦਿਆਂ — ਹਾਨਸ਼ਿਨਪੋਚਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਬਖਾਨਾ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਅੰਦਰ ਕਾਫ਼ੀ ਰੌਲ਼ਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਮਾਹੌਲ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਘਰੋਂ ਦੂਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਦਿਲ ਕਰੇ ਉਦੋਂ ਜਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ — ਇਹ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕਮੀ ਹੈ, ਪਰ ਸ਼ਰਾਬਖਾਨਾ ਹੈ ਤਾਂ ਰੌਲ਼ਾ ਤਾਂ ਹੋਣਾ ਹੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਮਝ ਕੇ ਚੱਲਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

ਬੇਹੱਡੀ ਪੰਜੇ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਨੇ ਇਸ ਲਈ ਹੱਡੀਆਂ ਤੋਂ ਡਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉੱਧਰੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਤਿੱਖੇਪਣ ਦਾ ਪੱਧਰ ਵੀ ਚੁਣ ਸਕਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਪੱਧਰ 1 ਤੋਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ।

ਇਹ ਪੋਸਟ ਅਸਲ ਵਿੱਚ https://hi-jsb.blog ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।