Instant tteokbokki voor $2 — nachtsnack die verrast

Heb je weleens om drie uur 's nachts opeens een onbedwingbare trek in iets pittigs en vullends? Mij overkomt het regelmatig. Het probleem is dat er op dat tijdstip nergens meer een snackbar open is. Bezorgapps bieden niks meer aan, en de kant-en-klaarmaaltijden uit de supermarkt zijn meestal zo middelmatig dat je er niet warm voor loopt.

Tegenwoordig kost een portie tteokbokki — Koreaanse rijstcakes in pittige saus — bij een snackbar in Korea al rond de $3,35 tot $4,50. Daar krijg je dan wel viskakes en een gekookt ei bij, vers bereid, dus dat is het geld waard. Maar dat helpt je niet als alles om drie uur 's nachts dicht is. Dus dan grijp je uiteindelijk toch naar zo'n pakje instant tteokbokki uit het koelschap — de perfecte nachtsnack voor dit soort momenten.

Waarom ik deze Daerimseon tteokbokki meepakte

Een paar dagen geleden was ik met mijn vrouw boodschappen aan het doen bij een groothandelsupermarkt in Sintanjin, een wijk in Daejeon (een grote stad in het midden van Zuid-Korea). Daar pakte ik een verpakking Daerimseon "Geuddae Geusijjeol" instant tteokbokki met bouillon mee. Het was april, maar de avondlucht was nog fris genoeg om trek te hebben in iets warms en pittigs.

De adviesprijs is zo'n $3, maar met korting betaalde ik er $2,25 voor. Voor die prijs maakt het niet uit als het tegenvalt, dacht ik, en gooide het in mijn mandje. Ik hield mijn verwachtingen bewust laag — maar toen ik het uiteindelijk klaarmaakte, bleek er toch het een en ander over te zeggen.

Eerste indruk van de verpakking

Die felrode verpakking valt meteen op. Op de voorkant staat een foto van tteokbokki die er behoorlijk smakelijk uitziet, maar in de hoek staat in kleine lettertjes "gestyleerde afbeelding". Tja, dan weet je al dat de werkelijkheid anders zal zijn. Maar goed, als je om drie uur 's nachts voor het koelschap staat, ziet zelfs dit er aantrekkelijk uit.

Er staat 2 porties op de verpakking. Ik had het gekocht om alleen op te eten — bij de kassa voelde ik me even een tikje ongemakkelijk.

Bereidingswijze op de zijkant — klaar in 10 minuten

Op de zijkant staan de bereidingsstappen met tekeningen, en zoals je van instant tteokbokki verwacht, stelt het weinig voor. Spoel de rijstcakes even af, doe water en saus in een pan, breng het aan de kook, voeg de rijstcakes toe en laat het nog 4 minuten koken. Klaar. Inclusief het afspoelen van de rijstcakes ben je in totaal 10 minuten klaar.

Er staat ook dat je groenten, viskakes of een gekookt ei kunt toevoegen, maar wie gaat dat om drie uur 's nachts klaarmaken? Ik was van plan om gewoon te gebruiken wat erin zat, en verder niks.

Wat zit er allemaal in de verpakking?

Na het openmaken bleek de tteokbokki-rijst in een apart transparant bakje te zitten. Op de verpakking staat "Hanipsok rijstcakes" — kort en stevig gesneden stukjes die je in één hap kunt eten. Dat transparante bakje zag eruit alsof je het als kom kunt gebruiken, en als je om drie uur 's nachts geen zin hebt in afwassen, is dat stiekem best welkom. De saus en het zakje met gedroogde groenten lagen erbovenop.

De rijstcakes van dichtbij

De rijstcakes apart bekeken: het zijn gekoelde stukjes die je in de koelkast bewaart. De houdbaarheidsdatum was ruim een jaar, dus prima om een voorraad in je koelkast te leggen. De rijstcakes zelf zijn wit, kort gesneden en precies het formaat dat je in één hap naar binnen werkt — de naam "hanipsok" (letterlijk: past-in-één-hap) klopt aardig.

De "geheime saus" en het groentemengsel

Als je de saus en het zakje gedroogde groenten naast elkaar legt, is het verschil best grappig. De saus voelt stevig en zwaar aan, terwijl je bij het groentemengsel als je het vastpakt afvraagt of er überhaupt iets in zit — zo dun is het.

Op de achterkant van het groentemengsel staat dat het een verwerkt groente- en fruitproduct is. Waarschijnlijk wat gedroogde bieslooksnippers. Op de saus staat in stempelletters "Geheime Saus", wat een nogal grootse naam is voor wat uiteindelijk gewoon een pittig-zoete tteokbokki-saus op basis van gochujang (Koreaanse chilipasta) is. Ik moest er om drie uur 's nachts in mijn eentje om grinniken.

Magnetron? Helaas niet

Op de achterkant staat dezelfde bereidingswijze als op de zijkant. Het punt is: er zit een plastic bakje in de verpakking, dus ik ging er automatisch vanuit dat je het in de magnetron kon klaarmaken. Maar hoe ik ook zocht — nergens een magnetroninstructie te bekennen.

Het hele idee van instant eten kopen is juist dat je om drie uur 's nachts geen pan en fornuis wilt pakken. Dat was dus een beetje een teleurstelling. Niets aan te doen — ik deed het maar zoals het op de verpakking stond.

Het daadwerkelijke kookproces

Toen ik de rijstcakes in een vergiet gooide, zag ik dat het best een flinke hoeveelheid was. Twee porties, en voor in mijn eentje leek het me eerlijk gezegd iets te veel. Zoals aangegeven spoelde ik ze even af onder stromend water — gewoon de kraan openzetten en er snel doorheen woelen. De rijstcakes plakten een beetje aan elkaar, maar zodra het water erover liep, kwamen ze makkelijk los.

De valkuil van 350 ml water

De afgespoelde rijstcakes gingen de pan in, samen met het water. Volgens de instructies moest er 350 ml water bij. Maar wie pakt er om drie uur 's nachts een maatbeker? Ik goot het op gevoel erbij, en achteraf denk ik dat het dichter bij de 400 ml zat. Op zo'n moment zou een streepje op het bakje — "vul tot hier" — erg handig zijn geweest.

Het zakje gedroogde groenten scheurde ik open en strooide ik erbij — gedroogde bieslook en wat gele vlokjes dwarrelden naar beneden. Precies hetzelfde gevoel als wanneer je een kruidenpakje bij instant noedels gooit. Eerlijk gezegd is "groentemengsel" een groot woord voor de hoeveelheid die erin zit, maar beter iets dan niets.

Als de saus oplost en het begint te koken

Daarna kneep ik de tteokbokki-saus erboven uit. Het is een saus op basis van gochujang, dus behoorlijk dik en stroperig. Die felrode klodder bovenop de witte rijstcakes en bieslooksnippers — dat is het soort moment waarop je even een foto wilt maken voordat je gaat roeren.

Na één keer doorroeren begon de saus op te lossen en kleurde de bouillon rood. Maar het was nog niet helemaal gelijkmatig — op sommige plekken was het donkerder dan op andere, alsof de saus nog niet volledig gemengd was. Het water was nog niet echt aan de kook, maar de geur steeg al op uit de pan.

Zodra het echt begon te koken, veranderde de sfeer compleet. Die ongelijkmatige kleur werd geleidelijk een uniform diep rood, en het begon er echt uit te zien als tteokbokki. Het borrelde vrolijk, de pittige geur werd steeds sterker, en de rijstcakes dobberden rond in de bouillon. Vanaf dat moment begon ik er toch een beetje op te verheugen. Natuurlijk zag het er anders uit dan de foto op de verpakking, maar ik dacht: voor wat het is, valt dit best mee.

Eerlijk smaakoordeel

In een kom geschept zag ik het probleem meteen. Voor "tteokbokki met bouillon" was dit wel érg veel bouillon. De rijstcakes verdwenen volledig onder het vocht, waardoor het meer op "soep met rijstcakes" leek dan op tteokbokki. Dat op-het-oog-inschenken van het water wreekte zich hier.

De smaak was eerlijk gezegd niet slecht. Het was pittig-zoet, zoals het hoort, maar doordat er te veel bouillon was, werd de saus verdund en miste die felle, scherpe kick. Je proefde het prikkelende even op je tongpunt, maar daarna was het flauw. Zoiets als een goede curry waar je per ongeluk te veel water bij hebt gedaan — het idee is er, maar de impact niet.

Van dichtbij is de kleur van de bouillon eigenlijk best mooi — een helder rood. De rijstcakes hadden ook wat kleur opgepikt van de saus, en her en der dreven bieslooksnippers rond. Maar juist door zo dichtbij te kijken, viel op hoe waterig het geheel was.

Ik pakte er eentje op met mijn eetstokjes: de rijstcake was lekker chewy en goed gaar. Op het oppervlak zaten fijne chilivlokjes die mooi aan het deeg kleefden. Qua textuur was de rijstcake op zich prima — stevig en kauwbaar, maar door de te dunne bouillon had de smaak zich niet goed in de rijstcake getrokken. De rijstcake zelf was in orde, maar die extra schep water bleef me achtervolgen.

Eindoordeel: Daerimseon instant tteokbokki

Daerimseon "Geuddae Geusijjeol" instant tteokbokki met bouillon is voor een prijs van $2,25 een prima product. De rijstcakes zijn lekker chewy en de saus heeft die kenmerkende pittig-zoete tteokbokki-smaak. Let alleen op dat je niet te veel water gebruikt, want dan wordt het flauw — zoals bij mij.

Als ik twee minpunten moet noemen: ten eerste dat er geen extra ingrediënten als viskakes of een gekookt ei bij zitten. Alleen rijstcakes en bouillon voelt een beetje karig. Voor $2,25 kun je er niet veel van verwachten, maar als je toevallig nog viskakes in de koelkast hebt liggen, gooi ze erbij. Ten tweede: geen magnetroninstructie. Het hele punt van instantvoedsel is dat je 's nachts geen zin hebt om een pan te pakken en het fornuis aan te zetten. Dat er een bakje bij zit maar je het niet in de magnetron kunt doen, is best ironisch.

De volgende keer ga ik minder water gebruiken en wat viskakes toevoegen — ik denk dat het dan een stuk beter wordt. Als nachtelijke snack voor wanneer je trek hebt in iets pittigs, is dit een prima instant tteokbokki om in je koelkast te hebben liggen. Dat je het op elk moment kunt klaarmaken, ongeacht het tijdstip, is uiteindelijk precies de bestaansreden van dit soort kant-en-klare Koreaanse snacks.

Veelgestelde vragen