ຄາເຟວິວທະເລສຸດປັງ ຮ້ານເບເກີຣີ່ຮ້ານໃຫຍ່

ຄາເຟວິວທະເລແຖວຢາງນຳ ຮ້ານເດິຄິງ — ຮ້ານເບເກີຣີ່ຮ້ານໃຫຍ່ຂ້າງຜາຫີນທຳມະຊາດ

ເວລາເວົ້າເຖິງການທ່ອງທ່ຽວຄຽອງຈູ ເມືອງປະຫວັດສາດທາງຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້ຂອງເກົາຫຼີ ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ມັກນຶກເຖິງວັດ ສະຖານທີ່ໂບຮານ ແລະ ສຸສານເກົ່າຢູ່ຝັ່ງໃນ ແຕ່ຈິງໆແລ້ວຄຽອງຈູກໍມີທະເລນຳ. ຕາມຊາຍຝັ່ງດ້ານຕາເວັນອອກຂອງເຂດຢາງນຳມີຜາຫີນຮູບຊົງແທ່ງຕາມທຳມະຊາດ ທີ່ຂຶ້ນທະບຽນເປັນອະນຸສອນທໍາມະຊາດເລກ 536 ແລະ ຢູ່ຂ້າງໆຜາຫີນນັ້ນກໍມີຮ້ານເດິຄິງ ຮ້ານຄາເຟວິວທະເລຂະໜາດໃຫຍ່ຫຼາຍ. ຈຸດເດັ່ນຂອງທີ່ນີ້ຄືຮູບປັ້ນກໍຣິລາສີທອງຂະໜາດຍັກ, ກະຈົກໃສບານໃຫຍ່ທີ່ເປີດວິວທະເລຕາເວັນອອກແບບໂລ່ງໆ, ແລະ ທາງເດີນລຽບຜາຫີນທີ່ຕໍ່ອອກໄປຈາກຫຼັງຮ້ານໂດຍກົງ. ມັນເປັນທັງຮ້ານເບເກີຣີ່ທີ່ອົບເຂົ້າຈີ່ເອງ ແລະ ຮ້ານຄາເຟສໍາລັບຄອບຄົວ ເພາະມີໂຊນເດັກ ແລະ ມຸມຫຼິ້ນຊາຍກາງແຈ້ງນຳອີກ.

ຂ້ອຍຢູ່ເກົາຫຼີ ແລະ ໄດ້ໄປທີ່ນີ້ກັບເມຍໃນທ້າຍເດືອນ 9 ປີ 2025. ມື້ນັ້ນພວກເຮົາພຶ່ງຂຶ້ນຈາກການໄປທ່ຽວຖໍ້າຫີນແກະສະຫຼັກເກົ່າ ແລ້ວຂັບລົດລົງມາທາງຊາຍຝັ່ງຕາເວັນອອກ ກ່ອນຈະແວະເຂົ້າຮ້ານນີ້. ຈາກຈຸດທ່ອງທ່ຽວນັ້ນມາຮ້ານນີ້ປະມານ 40 ນາທີ ຫຼື ປະມານ 30 ກິໂລແມັດ. ແມ່ນຈະທ້າຍເດືອນ 9 ແລ້ວ ແຕ່ແດດຍັງແຮງຄືກັບກາງລະດູຮ້ອນ. ພວກເຮົາໄປຮອດປະມານບ່າຍ 1 ໂມງ ນັ່ງຢູ່ປະມານ 1 ຊົ່ວໂມງ ແລ້ວຄ່ອຍຂັບຕໍ່ໄປທາງໂພຮັງ. ຂ້ອຍຈະເລົ່າໄປທີລະຢ່າງພ້ອມຮູບທີ່ຂ້ອຍຖ່າຍເອງເລີຍ.

ຍັງບໍ່ທັນເຂົ້າຮ້ານ ກໍຖືກກະແທກດ້ວຍກໍຣິລາສີທອງແລ້ວ

ພໍຈອດລົດໃນບ່ອນຈອດແລ້ວລົງຈາກລົດ ກໍເຫັນຮູບປັ້ນກໍຣິລາສີທອງຂະໜາດໃຫຍ່ຫຼາຍຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເລີຍ. ເຫັນຄັ້ງທໍາອິດນີ້ຕົກໃຈແທ້. ມັນໃຫຍ່ຈົນຂະໜາດເກືອບຈະເທົ່າຕຶກ ເລີຍເຫັນຈາກໄກກໍຮູ້ທັນທີວ່າແມ່ນຮ້ານນີ້. ບໍ່ຕ້ອງເປີດແຜນທີ່ກໍຍັງຊີ້ໄດ້ວ່າ “ອ້າວ ຢູ່ນັ້ນນີ້ເອງ”. ບ່ອນຈອດລົດກໍກວ້າງພໍສົມຄວນ ເລີຍຄິດວ່າໄປວັນເສົາອາທິດກໍບໍ່ນ່າຈະກົດດັນເລື່ອງຫາບ່ອນຈອດເທົ່າໃດ. ຮ້ານຄາເຟແຖວຊາຍຝັ່ງຢາງນຳຫຼາຍຮ້ານບ່ອນຈອດແຄບ ແຕ່ຮ້ານນີ້ຈຸດນີ້ຖືວ່າສະບາຍຫຼາຍ.

ຖ້າຖາມວ່າໃຫຍ່ແຄ່ໃດ ຮູບນີ້ມີຫຼັງຂອງເມຍຂ້ອຍເປັນຕົວທຽບ ແຕ່ຂະໜາດຂອງຄົນຍັງໄປບໍ່ຮອດແມ້ແຕ່ສ່ວນແຂນຂອງມັນເທົ່ານັ້ນ. ຖ້າຄົນໄປຢືນຂ້າງໆ ຈະຮູ້ສຶກຖືກຂະໜາດຂອງມັນກົດທັບແທ້ໆ. ເບິ່ງໃກ້ໆຈະເຫັນວ່າຜິວດ້ານນອກເຕັມໄປດ້ວຍຟັນເຟືອງ ຊິ້ນສ່ວນເຄື່ອງຈັກ ແລະ ໂລຫະຫຼາຍໆຊິ້ນທີ່ປະກອບເຂົ້າກັນແນ່ນຫນາ. ມັນເປັນງານສິນລະປະທີ່ເອົາຂອງເກົ່າມາໃຊ້ໃໝ່ ແລະ ບໍ່ແມ່ນງານເຮັດລວກໆແນ່ນອນ ເພາະລາຍລະອຽດຄ່ອນຂ້າງໃສ່ໃຈຫຼາຍ. ວັນນັ້ນຂ້ອຍບໍ່ເຫັນໃຜເດີນຜ່ານຈຸດນີ້ໄປໂດຍບໍ່ຖ່າຍຮູບເລີຍ.

ທາງເຂົ້າທີ່ເຫມືອນເດີນເຂົ້າໄປໃນປ້ອມ

ທາງເຂົ້າກໍບໍ່ທຳມະດາຄືກັນ. ຕອນແຮກຂ້ອຍນຶກວ່າຈຸດເດັ່ນຈະມີແຕ່ກໍຣິລາໃຫຍ່ໆຢູ່ດ້ານນອກ ແຕ່ປະຕູເຂົ້າຮ້ານກໍເຈົ້າໃຫຍ່ຫຼາຍ. ມັນເປັນຊ່ອງໂຄ້ງສູງໆ ມີເພດານໂລ່ງ ແລະ ກໍຫີນສອງຂ້າງຍາວເຂົ້າໄປຂ້າງໃນ ຈົນຕອນເດີນເຂົ້າຮູ້ສຶກຄືກໍາລັງເຂົ້າປ້ອມຫຼືປາສາດຫຍັງສັກຢ່າງ. ດ້ານເທິງຊ່ອງໂຄ້ງມີປ້າຍຮ້ານຂະໜາດໃຫຍ່ ແລະ ຍິ່ງເດີນເຂົ້າໄປຂ້າງໃນ ທາງກໍຍິ່ງແຄບລົງຈົນຮູ້ສຶກຖືກນຳເຂົ້າໄປຫາໂຊນຫຼັກຂອງຮ້ານຕາມທຳມະຊາດ. ມັນບໍ່ແມ່ນແຄ່ຮ້ານທີ່ເປີດປະຕູແລ້ວເຂົ້າໄດ້ທັນທີ ແຕ່ຕົວທາງເຂົ້າເອງກໍເປັນຈຸດໃຫ້ເບິ່ງແລ້ວ.

ພາຍໃນຄາເຟເດິຄິງ — ພື້ນທີ່ຍັກໃຫຍ່ທີ່ແຕ່ລະໂຊນມີທີມຕ່າງກັນ

ພໍເຂົ້າໄປຂ້າງໃນ ຢ່າງທຳອິດທີ່ຮູ້ສຶກແມ່ນ “ໃຫຍ່ຫຼາຍ”. ໂຊນທໍາອິດເປັນບ່ອນທີ່ຕົກແຕ່ງແບບກາງຍຸກ ມີກໍກໍາແພງສີຟ້າ ລວດລາຍໂລ່ ໂຄມໄຟຮູບແບບໄຟຖະໜົນ ແລະ ຍັງມີຫຸ່ນຕົວລະຄອນຢືນຢູ່ດ້ວຍ. ໂຕະຖືກຈັດໄວ້ກວ້າງໆ ແລະ ເກົ້າອີ້ເປັນຜ້າ ເລີຍນັ່ງດົນໆກໍບໍ່ເຈັບ. ຂ້ອຍໄດ້ຍິນມາວ່າທີ່ນີ້ມີໂຊນເດັກໂດຍສະເພາະ ແຕ່ແມ່ນແຕ່ໂຊນນີ້ເອງ ສໍາລັບເດັກນ້ອຍກໍຄົງຄ້າຍສວນສະໜຸກເລີຍ.

ໂຮງຮັບແຂກວິວທະເລທີ່ແຂວນໂຄມໄຟລົງມາເປັນແຖວ

ແຕ່ບ່ອນທີ່ບັນຍາກາດປ່ຽນໄປແບບຊັດໆຈິງໆ ແມ່ນຮອງຫຼັກຢູ່ດ້ານໃນ. ມີໂຄມໄຟຄຣິສຕັນຂະໜາດໃຫຍ່ຫຼາຍໆແຂວນໄວ້ຫຼາຍດວງ ແລະ ຂະໜາດຂອງມັນຈົນຮູ້ສຶກຄືຢູ່ໂຮງແຮມຫຼາຍກວ່າຢູ່ຄາເຟ. ຂ້າງໆກັນກໍເປັນກະຈົກໃສສູງຈາກພື້ນຈົນເຖິງເພດານ ເຮັດໃຫ້ແສງຈາກໂຄມໄຟ ແລະ ແສງຈາກຟ້າດ້ານນອກເຂົ້າມາປະສົມກັນສວຍຫຼາຍ. ເກົ້າອີ້ໃນໂຊນນີ້ເປັນໂລຫະສີດໍາ ແຕ່ພິງຫຼັງກວ້າງ ເລີຍນັ່ງແລ້ວສະບາຍກວ່າທີ່ຄິດ. ມີແຕ່ມັນເຢັນນິດໜ່ອຍ ເພາະເປັນເກົ້າອີ້ໂລຫະ ແມ່ນຈະທ້າຍເດືອນ 9 ກໍຍັງຮູ້ສຶກໄດ້.

ຖ້າຈະຖາມວ່າຮອງນີ້ຍາວແຄ່ໃດ ຄໍາຕອບຄືມອງໄປແລ້ວເຫມືອນບໍ່ເຫັນສຸດ. ດ້ານໜຶ່ງເປັນກະຈົກວິວທະເລຕໍ່ເນື່ອງ ອີກດ້ານເປັນກຳແພງອິດ ແລະ ປ່ອງຢ້ຽມປອມແບບຢຸໂຣບ. ລະຫວ່າງທາງມີໂຊຟາກຳມະຫຍີສີເຫຼືອງ ແລະ ໂຄມໄຟຮູບແບບໄຟຖະໜົນຕັ້ງສະຫຼັບໄປ ເລີຍມີຄວາມມ່ວນໃນການເດີນເລືອກບ່ອນນັ່ງ. ເຂົາວ່າຖ້າໄປວັນຢຸດຕອນກາງວັນຄົນຈະແນ່ນພໍສົມຄວນ ແຕ່ມື້ທີ່ຂ້ອຍໄປເປັນບ່າຍວັນທໍາມະດາຊ່ວງທ້າຍເດືອນ 9 ເລີຍຄ່ອນຂ້າງໂລ່ງແບບນັ້ນເລີຍ.

ຖ້າເບິ່ງຈາກອີກມຸມຈະໄດ້ອາລົມແບບນີ້. ແຖວເກົ້າອີ້ສີຂາວວາງຕໍ່ກັນໄປທາງກະຈົກ ແລະ ມີໂຕະສະຫຼັບຢູ່ລະຫວ່າງກະຖາງຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ໆ. ໂຄມໄຟຄຣິສຕັນແຂວນຊ້ຳໆໄປຈົນເຖິງສຸດເພດານ ແລະ ພໍມອງຈາກໄກໆມັນສວຍຫຼາຍແທ້. ທັງໆທີ່ເປັນພື້ນທີ່ດຽວກັນກັບຮູບກ່ອນ ແຕ່ແຄ່ປ່ຽນມຸມກໍເບິ່ງຕ່າງກັນອີກແບບ. ບ່ອນນັ່ງແທບຈະບໍ່ວ່ານັ່ງຈຸດໃດກໍເຫັນວິວ ເລີຍບໍ່ຄ່ອຍມີຄວາມກົດດັນເລື່ອງເລືອກບ່ອນ.

ນັ່ງຂ້າງກະຈົກແລ້ວເຫັນທະເລຕາເວັນອອກແບບນີ້

ຖ້າໄດ້ບ່ອນຂ້າງກະຈົກ ນີ້ແມ່ນພາບທີ່ຈະເຫັນ. ທະເລຢູ່ຕໍ່ໜ້າຈິງໆ. ຜ່ານກະຈົກອອກໄປຈະເຫັນແນວຊາຍຝັ່ງ ໂງ່ນຫີນ ແລະ ກັງຫັນລົມໄກໆຢູ່ໃນສາຍຕາດຽວ. ເມຍຂ້ອຍຢືນຢູ່ຈຸດນີ້ດົນຫຼາຍ. ຂ້ອຍບອກໃຫ້ນັ່ງກ່ອນ ແຕ່ນາງບອກວ່າຂໍເບິ່ງອີກນິດໜ່ອຍ. ດ້ານລຸ່ມຍັງເຫັນສວນຫຍ້າອີກ ແລະ ພາຍຫຼັງຂ້ອຍຈຶ່ງຮູ້ວ່າລົງໄປເດີນໄດ້ດ້ວຍ.

ຝັ່ງລະບຽງຊັ້ນ 2 ກໍມີບ່ອນນັ່ງ. ເປັນໂຊນທີ່ນັ່ງຮັບລົມຂ້າງນອກໄດ້ ແລະ ພໍເບິ່ງຜ່ານຮາວກະຈົກອອກໄປ ກໍເຫັນທັງສວນຫຍ້າ ແລະ ທະເລແບບໂລ່ງໆ. ບ່ອນນັ່ງເປັນໂຊຟາມີເບາະ ເລີຍຮູ້ສຶກວ່າຖ້າໄດ້ນັ່ງຈຸດນີ້ແລ້ວ ຄົງບໍ່ຢາກລຸກງ່າຍໆ. ຖ້າເປັນວັນທີ່ອາກາດດີ ຂ້ອຍວ່າດ້ານນອກນີ້ນ່າຈະດີກວ່າດ້ານໃນອີກ. ມື້ທີ່ຂ້ອຍໄປມີລົມຢູ່ເພາະເປັນທ້າຍເດືອນ 9 ແຕ່ມັນກໍໃຫ້ອາລົມຄາເຟຕິດທະເລດີຢູ່ນັ້ນແຫຼະ.

ກຳແພງແນວຢຸໂຣບທີ່ເຫມືອນມີຄາເຟອີກຮ້ານຢູ່ຂ້າງໃນ

ຖ້າເບິ່ງກຳແພງຂ້າງໜຶ່ງ ຈະເຫັນວ່າເຂົາຈຳລອງໜ້າຮ້ານຄາເຟແບບຢຸໂຣບມາໄວ້ໃນຮ້ານຈິງໆ. ມີປ້າຍຮ້ານ ມີປ່ອງຢ້ຽມໂຄ້ງ ແລະ ມີກະຈົກສີຂຽວອ່ອນຕິດຢູ່ອີກ. ຄວາມຮູ້ສຶກມັນຄືກັບນັ່ງຢູ່ໃນຄາເຟ ແຕ່ຂ້າງໆມີຄາເຟອີກຮ້ານໜຶ່ງຢູ່ຂ້າງໃນຮ້ານດຽວກັນ.

ບໍ່ແມ່ນມີແຕ່ກໍຣິລາຢູ່ຂ້າງນອກ. ຂ້າງໃນຮ້ານຍັງມີຮູບປັ້ນໂລຫະຂະໜາດໃຫຍ່ອີກສອງຕົວ. ຕົວໜຶ່ງຖືຂວານ ອີກຕົວຖືໂລ່. ມັນເຮັດຈາກຟັນເຟືອງ ແລະ ຊິ້ນສ່ວນເຄື່ອງຈັກແບບດຽວກັນ ເລີຍຮູ້ສຶກວ່ານ່າຈະເປັນຜົນງານຂອງຄົນເຮັດຄົນດຽວກັບກໍຣິລາດ້ານນອກ. ນັ່ງກິນກາເຟຢູ່ຂ້າງໆແລ້ວກໍອົດຫັນໄປເບິ່ງບໍ່ໄດ້ເລີຍ.

ຖ້າເບິ່ງໃກ້ໆ ລາຍລະອຽດຈະໄດ້ປະມານນີ້. ມືໜຶ່ງຖືຂວານ ອີກມືໜຶ່ງຖືໂລ່. ມັນຖືກວາງໄວ້ໃນຕູ້ກະຈົກ ແຕ່ຂະໜາດຂອງມັນສູງຈົນເກືອບຈະແຕະເພດານ ເລີຍເປັນພວກທີ່ຖ່າຍຮູບອອກມາແລ້ວສະເກວລບໍ່ຄ່ອຍອອກເຕັມເທົ່າໃນຂອງຈິງ. ເຫັນຕົວຈິງແລ້ວມັນຂົ່ມສາຍຕາພໍສົມຄວນ.

ມີຮູບປັ້ນ ແລະ ມຸມຖ່າຍຮູບຊ່ອນຢູ່ຕາມຈຸດຕ່າງໆຂ້າງໃນ

ຂ້າງໃນກໍຍັງມີກໍຣິລາອີກ. ຕົວນີ້ເປັນສີທອງ ແລະ ທ່າທາງແມ່ນເຫມືອນກຳລັງພຸ່ງທະລຸກຳແພງອອກມາ. ແຂ້ວສີເງິນວາວໆຂອງມັນເບິ່ງແລ້ວຄ່ອນຂ້າງນ່າກົວ ແຕ່ກັບເຂົ້າກັນດີກັບຮູບວາດຕຶກແບບຂາວດຳທີ່ຢູ່ຂ້າງຫຼັງ. ຈຸດນີ້ຄົນຖ່າຍຮູບກັນຫຼາຍແທ້.

ຝັ່ງກຳແພງແນວຢຸໂຣບກໍຈັດໂຊຟາກຳມະຫຍີສີສົ້ມ ແລະ ສີເຫຼືອງວາງຕໍ່ກັນຍາວ. ມີປ່ອງຢ້ຽມປອມ ແລະ ໂຄມໄຟຕິດກຳແພງຢູ່ຂ້າງໆ ເລີຍນັ່ງແລ້ວໃຫ້ອາລົມຄືນັ່ງຢູ່ເທຣາດຂ້າງນອກ. ສໍາລັບຂ້ອຍ ຝັ່ງນີ້ແມ່ນຈຸດທີ່ຖ່າຍຮູບອອກມາສວຍສຸດ.

ຍິ່ງເດີນເຂົ້າໄປຂ້າງໃນອີກ ບັນຍາກາດກໍປ່ຽນໄປອີກແບບ. ມີຟາຊາດຕຶກຫຼາຍສີວາງສະຫຼັບກັນ ມີຮູບປັ້ນໂລຫະສອດແຊກຢູ່ຕາມຈຸດ ແລະ ຂ້າງເທິງກໍມີເຄືອໄມ້ຫ້ອຍລົງມາ. ຢູ່ໃນຄາເຟແທ້ໆ ແຕ່ຮູ້ສຶກຄືກຳລັງເດີນຢູ່ໃນຖະໜົນຂອງສວນສະໜຸກ. ຕອນໄປກັບເມຍ ພວກເຮົາໃຊ້ເວລາເລືອກບ່ອນນັ່ງພໍສົມຄວນເພາະທຸກມຸມເບິ່ງແລ້ວນ່າລອງນັ່ງໝົດ.

ກຳແພງຍັງມີລາຍລະອຽດແບບນີ້ອີກ. ເຂົາທຳລະບຽງນ້ອຍໆຂຶ້ນມາຈິງ ແລະ ຫ້ອຍກະຖາງດອກໄມ້ໄວ້ດ້ວຍ. ຍັງມີຜ້າມ່ານອີກ. ລາຍລະອຽດແບບນີ້ຂ້ອຍບໍ່ຄາດໄວ້ເລີຍ. ຕອນແຮກຄິດວ່າເປັນແຄ່ຄາເຟໃຫຍ່ໆ ແຕ່ຍິ່ງເບິ່ງຍິ່ງມີຂອງໃຫ້ຊົມອອກມາເລື້ອຍໆ.

ອັນນີ້ແມ່ນຮູບປັ້ນອັດສະວິນໃສ່ເກາະ. ມັນປັກດາບລົງພື້ນແລ້ວຢືນຢູ່ ແລະ ຖ້າທຽບກັບເກົ້າອີ້ສີຂາວຂ້າງໆ ຄວາມສູງຂອງມັນປະມານເທົ່າຄົນສອງຄົນຊ້ອນກັນໄດ້ເລີຍ. ຖ້າເບິ່ງພ້ອມກັບຊຸດກຳແພງແນວຢຸໂຣບທີ່ຢູ່ຂ້າງຫຼັງ ມັນໃຫ້ອາລົມຄືຢືນຢູ່ກາງໝູ່ບ້ານຍຸກກາງແທ້ໆ.

ນີ້ແມ່ນມຸມທີ່ເຫັນພາບລວມຂອງພື້ນທີ່ນີ້ໄດ້ທັງໝົດ. ທັງໂຄມໄຟຄຣິສຕັນ ກຳແພງແນວຢຸໂຣບ ຮູບປັ້ນໂລຫະ ແລະ ໂຊຟາຫຼາຍສີຢູ່ໃນຟຣຣມດຽວ. ພື້ນທີ່ມັນກວ້າງກໍຈິງ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ໂລ່ງແບບຈືດໆ ເພາະແຕ່ລະໂຊນມີທີມຕ່າງກັນ ເລີຍບໍ່ນ່າເບື່ອເລີຍ.

ເຄົາເຕີເບເກີຣີ່ທີ່ຢືນເລືອກເຄັກໄປ ກໍເຫັນທະເລໄປ

ແມ່ນແຕ່ບ່ອນສັ່ງອາຫານກໍຍັງເຫັນທະເລແລ້ວ. ດ້ານຫຼັງຕູ້ເບເກີຣີ່ມີກະຈົກໂຄ້ງບານໃຫຍ່ ເວລາກໍາລັງເລືອກເຄັກ ຫຼື ເຂົ້າຈີ່ ພໍຍົກຫົວຂຶ້ນກໍເຫັນທະເລຕາເວັນອອກຢູ່ຕໍ່ໜ້າ. ສໍາລັບຂ້ອຍ ຄາເຟທີ່ຊື້ເຂົ້າຈີ່ໄປພ້ອມກັບເບິ່ງທະເລໄປແບບນີ້ ແມ່ນເພິ່ງເຄີຍເຈີເທື່ອທໍາອິດ.

ຜ່ານກະຈົກຈະເຫັນບ່ອນນັ່ງລະບຽງຢູ່ຂ້າງນອກ ແລະ ຖ້າໄດ້ໄປນັ່ງຂ້າງນອກນັ້ນ ທະເລຈະຢູ່ໃກ້ແທບຈະຢື່ນມືອອກໄປເຖິງເລີຍ. ລະຫວ່າງຕົ້ນສະໜຸກຈະເຫັນເສັ້ນຂອບຟ້າຂອງທະເລຍາວອອກໄປ ແລະ ແມ່ນແຕ່ນັ່ງຢູ່ໃນຫ້ອງ ແຄ່ໄດ້ເຫັນວິວແບບນີ້ກໍຮູ້ສຶກວ່າຄຸ້ມແລ້ວ. ມັນເປັນບ່ອນທີ່ຖືກຫຼາຍສໍາລັບນັ່ງຖືກາເຟແລ້ວປ່ອຍໃຈເບິ່ງວິວຊື່ນໆ.

ຖ້າອອກໄປເບິ່ງຈາກລະບຽງໂດຍກົງ ພາບຈະເປັນແບບນີ້. ຜ່ານຕົ້ນສະໜຸກໄປ ທະເລຕາເວັນອອກຈະກວ້າງອອກໄປສຸດຕາ ແລະ ຖ້າຟ້າເປີດກໍອາດເຫັນເຮືອຜ່ານໄກໆໄດ້. ດ້ານລຸ່ມມີທັງສວນຫຍ້າ ແລະ ທາງເດີນລຽບຜາຫີນທີ່ຕໍ່ໄປຕາມຊາຍຝັ່ງ. ທາງນີ້ຍາວປະມານ 1.7 ກິໂລແມັດ ລະຫວ່າງທ່າເຮືອນ້ອຍສອງແຫ່ງ ແລະ ເປັນຈຸດທີ່ໄດ້ເຫັນຜາຫີນທໍາມະຊາດໃກ້ໆ. ຈະວ່າກາເຟອອກມາລະດັບໃດກໍຕາມ ແຕ່ແຄ່ວິວນີ້ຢ່າງດຽວກໍຄຸ້ມຄ່າແລ້ວທີ່ຈະຂັບມາ.

ເບເກີຣີ່ຂອງຮ້ານເດິຄິງ — ຊ່ວງຄົນບໍ່ແນ່ນກໍຍັງມີເຂົ້າຈີ່ໃຫ້ເລືອກເຢັນຕາ

ຝັ່ງເບເກີຣີ່ກໍເຫັນໄດ້ຊັດວ່າເຂົາໃສ່ໃຈພໍສົມຄວນ. ມີເຄັກມະມ່ວງ ເຄັກຊັອກໂກແລັດ ແລະ ທີຣາມິສຸຈັດວາງຢູ່ໃນຕູ້ແບບເປັນລະບຽບ. ສຳລັບເຄັກແບ່ງຊິ້ນ ຂະໜາດກໍຖືວ່າໃຫ້ມາບໍ່ນ້ອຍ ແລະ ໜ້າຕາກໍອອກມາສວຍ ຈົນຮູ້ສຶກມີຄວາມສົນຸກໃນການເລືອກ.

ຂ້ອຍສະດຸດຕາກັບເຂົ້າຈີ່ຄຣີມອັນນີ້ ເພາະມີແຜ່ນຊັອກໂກແລັດປັກຊື່ຮ້ານໄວ້ ແລະ ດ້ານເທິງມີທັງກີວີ ແລະ ຄຣີມແບບຈັດເຕັມ. ຂ້າງໆກັນກໍມີທີຣາມິສຸອີກ. ໂດຍລວມແລ້ວ ສົມຊື່ຮ້ານເບເກີຣີ່ຄາເຟຢູ່ ເພາະໄລນ໌ຂອງຂອງຫວານ ແລະ ເຂົ້າຈີ່ຖືວ່າຈັດມາຄົບດີ.

ອັນນີ້ເບິ່ງແລ້ວໜ້າຈະເປັນຂອງເດັ່ນຂອງຮ້ານ ເປັນເຂົ້າຈີ່ຮູບໜ້າກໍຣິລາ. ແປ້ງສີດຳ ມີໜ້າສີຂາວຢູ່ກາງ ເບິ່ງແລ້ວໜ້າຮັກດີ. ນອກຈາກນັ້ນກໍຍັງມີຄຣົວຊອງ ເຂົ້າຈີ່ເກືອ ແລະ ບາເກັດກະທຽມນຳອີກ. ມື້ທີ່ຂ້ອຍໄປເປັນວັນທໍາມະດາຊ່ວງຄົນບໍ່ແນ່ນ ແລະ ລູກຄ້າກໍບໍ່ຫຼາຍ ແຕ່ໃນແຕ່ລະຖາດກໍຍັງເຕີມໄວ້ພໍສົມຄວນ. ຄາເຟໃຫຍ່ໆບາງຮ້ານພໍເຂົ້າຊ່ວງຄົນນ້ອຍ ຈະວາງໄວ້ພຽງສອງສາມຢ່າງແບບເບິ່ງແລ້ວເຫງົາໆ ແຕ່ຮ້ານນີ້ບໍ່ແມ່ນແບບນັ້ນ ເລີຍຮູ້ສຶກດີ.

ເຂົ້າຈີ່ເກືອ ເຂົ້າຈີ່ຄຣີມ ແລະ ເຂົ້າຈີ່ກໍຣິລາຖືກແຍກວາງເປັນຊ່ອງໆ ແລະ ເບິ່ງອອກຢູ່ວ່າເປັນຂອງທີ່ພຶ່ງອົບອອກມາ. ຄຣົວຊອງກໍເຫັນຊັ້ນແປ້ງເປັນຊັ້ນໆຊັດ ເລີຍຮູ້ສຶກວ່າເຖິງຈະບໍ່ໄດ້ມີຫຼາຍແບບຈົນລາຍຕາ ແຕ່ພື້ນຖານທີ່ຄວນມີກໍຖືວ່າຈັດມາດີ.

ທີ່ນີ້ຍັງມີໂຣວເຄັກນຳອີກ. ມີໄສ້ກີວີ ແລະ ບລູເບີຣີວາງໃສ່ຈານແກ້ວ ແລະ ພໍເບິ່ງຮອຍຕັດແລ້ວຄືສະອາດດີ ຈົນໃຫ້ອາລົມຄືເຮັດເອງຈິງໆ. ຂ້າງໆກໍຍັງມີແບບໃສ່ໝາກເດື່ອ ຫຼື ໝາກໄມ້ອື່ນນຳ. ຖ້າເບິ່ງສະເພາະຂອງຫວານ ຂ້ອຍວ່າມັນຢູ່ໃນລະດັບທີ່ເອົາໄປທຽບກັບຮ້ານເບເກີຣີ່ເຉື່ອງໆໄດ້ເລີຍ.

ເຂົ້າຈີ່ແປ້ງຊັ້ນແບບຜະສົມໂດນັດ ແລະ ເຂົ້າຈີ່ເກືອ ເປັນສອງຢ່າງທີ່ວາງໄວ້ເຢັນຕາທີ່ສຸດ. ແບບຜະສົມໂດນັດດ້ານນອກກອບ ແລະ ຂະໜາດກໍໜັກແນ່ນຢູ່ ສ່ວນເຂົ້າຈີ່ເກືອຂ້າງເທິງຍັງເຫັນເກືອເປັນເມັດໆ ເບິ່ງຄືພຶ່ງອອກຈາກເຕົາ. ໄປວັນທໍາມະດາຊ່ວງຄົນນ້ອຍຍັງຈັດເຕີມໄດ້ຂະໜາດນີ້ ເລີຍຄິດວ່າຖ້າເປັນຊ່ວງຄົນແນ່ນ ຕູ້ຂອງກິນນ່າຈະເຕັມກວ່ານີ້ອີກຫຼາຍ.

ເຄື່ອງດື່ມຊິກເນເຈີ — ເດິຄິງ ຊູແພນເນີ ແລະ ລາເຕ້ຄຣີມຊິນນາມອນ

ຂ້ອຍສັ່ງເດິຄິງ ຊູແພນເນີ ລາຄາ 7,000 ວອນ ປະມານ $5. ນີ້ແມ່ນໜຶ່ງໃນເມນູເດັ່ນຂອງຮ້ານ ເປັນແບບກາເຟເອັສເປຣັສໂຊເຂັ້ມໆ ແລ້ວວາງຄຣີມໜາໆໄວ້ຂ້າງເທິງ. ມັນຖືກເສີບມາໃນແກ້ວທີ່ມີຊື່ຮ້ານ ແລະ ແຄ່ເບິ່ງກໍຮູ້ສຶກວ່າຫຼູຢູ່ ເພາະຊັ້ນເອັສເປຣັສໂຊສີເຂັ້ມ ແລະ ຄຣີມກໍໜາໜັກຊັດເຈນດີ.

ສ່ວນເມຍຂ້ອຍເລືອກລາເຕ້ຄຣີມຊິນນາມອນ ລາຄາ 7,000 ວອນ ປະມານ $5. ສີຂອງມັນອ່ອນກວ່າຊູແພນເນີ ແລະ ຊັ້ນຄຣີມກໍດູນຸ່ມກວ່ານິດໜ່ອຍ. ເພາະເມຍຂ້ອຍມັກກິ່ນຊິນນາມອນ ນາງເລີຍສັ່ງແກ້ວນີ້ ແລະ ບອກວ່າກິ່ນອອກມາແບບອ່ອນໆ ດື່ມແລ້ວໂອເຄຢູ່.

ຮູບນີ້ຖ່າຍຕອນເອົາສອງແກ້ວມາວາງຂ້າງກະຈົກ. ແກ້ວສີເຂັ້ມຢູ່ຊ້າຍແມ່ນຊູແພນເນີ ແລະ ອັນສີອ່ອນຢູ່ຂວາແມ່ນລາເຕ້ຄຣີມຊິນນາມອນ. ດ້ານຫຼັງມີທັງທະເລ ແລະ ໂງ່ນຫີນ ຈົນອົງປະກອບຮູບອອກມາດີພໍສົມຄວນ. ຖ້າເວົ້າຕົງໆ ລົດຊາດຂອງສອງແກ້ວນີ້ຫວານກິນງ່າຍ ແລະ ບໍ່ແຍ່ ແຕ່ຍັງບໍ່ເຖິງຂັ້ນທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຄິດວ່າ “ຕ້ອງກັບມາເພາະກາເຟນີ້ອີກຄັ້ງ”. ແຕ່ພໍໄດ້ນັ່ງດື່ມຢູ່ຕໍ່ໜ້າວິວແບບນີ້ ຈິງໆແລ້ວກໍບໍ່ໄດ້ສົນໃຈຫຼາຍເລີຍ. ພາຍຫຼັງຂ້ອຍຖາມເມຍວ່າຈໍາລົດຊາດໄດ້ບໍ ນາງຕອບວ່າຈໍາໄດ້ແຕ່ວິວທະເລ. ຂ້ອຍເອງກໍຄືກັນ. ຮ້ານນີ້ບໍ່ແມ່ນບ່ອນທີ່ມາເພາະຢາກຊິມກາເຟສຸດພິເສດ ແຕ່ເປັນບ່ອນທີ່ມາເພາະຢາກໄດ້ການພັກໃຈຈາກວິວ ແລະ ພື້ນທີ່ຮອບໆ.

ເມນູ ລາຄາ ແລະ ຂໍ້ມູນເວລາໄປຮ້ານ

ເມນູຈະຂຶ້ນຢູ່ໃນຈໍຂ້າງເທິງເຄົາເຕີ. ຄົນຕ່າງປະເທດອ່ານພໍເຂົ້າໃຈໄດ້ຢູ່ ແຕ່ຕອນສັ່ງຈິງໆກໍສະດວກຖ້າເວົ້າພາສາເກົາຫຼີໄດ້ນິດໜ່ອຍ. ລາຄາໂດຍລວມບໍ່ໄດ້ຖືກ. ອາເມຣິກາໂນ 6,000 ວອນ ປະມານ $4.50, ພວກລາເຕ້ຢູ່ແຖວ 7,000 ວອນ ປະມານ $5, ແລະ ພວກສະມູດຕີ້ປະມານ 8,000 ວອນ ປະມານ $6. ຖ້າທຽບກັບຄາເຟໃນຕົວເມືອງຄຽອງຈູ ຮ້ານນີ້ແພງກວ່າຊັດເຈນ ແຕ່ພໍຄິດເຖິງທຳເລ ແລະ ວິວແບບນີ້ ກໍພໍເຂົ້າໃຈໄດ້ວ່າມັນຄືລາຄາບວກຄ່າວິວທະເລ. ຕົວເລກພວກນີ້ແມ່ນຕາມຕອນຂ້ອຍໄປໃນເດືອນ 9 ປີ 2025 ເພາະສະນັ້ນອາດມີປ່ຽນໄດ້ ໃຫ້ເອົາໄວ້ເປັນແນວອ້າງອີງປະມານໆ.

ວິທີໄປຮ້ານເດິຄິງ ແລະ ບ່ອນເດີນຫຼິ້ນໃກ້ໆ

ຈາກຕົວເມືອງຄຽອງຈູໄປຫາຮ້ານນີ້ ຖ້າຂັບລົດກໍປະມານ 30 ຫາ 40 ນາທີ ຫຼື ປະມານ 20 ກິໂລແມັດ. ຖ້າໄປທາງຈຸດທ່ອງທ່ຽວຝັ່ງເຂົາຢ່າງທີ່ຂ້ອຍໄປ ກໍຈະກິນເວລາປະມານ 40 ນາທີ. ໄປດ້ວຍລົດເມກໍໄດ້ຢູ່ ແຕ່ລົດບໍ່ມາຖີ່ ເລີຍຈັບເວລາໃຫ້ພອດໄດ້ບໍ່ງ່າຍ. ຖ້າເປັນໄປໄດ້ ຂ້ອຍແນະນໍາໃຫ້ເຊົ່າລົດ ຫຼື ນັ່ງແທັກຊີຈະສະດວກກວ່າ.

ບໍ່ໄກຈາກຮ້ານກໍມີທາງເດີນລຽບຜາຫີນຕໍ່ອອກໄປໂດຍກົງ ແລະ ຍັງມີໝູ່ບ້ານທ່າເຮືອຫາປານ້ອຍໆຢູ່ໃກ້ໆອີກ. ດັ່ງນັ້ນແທນທີ່ຈະແວະດື່ມກາເຟແລ້ວກັບເລີຍ ຂ້ອຍວ່າຈັດເປັນແຜນຄຶ່ງມື້ ໂດຍລວມທັງການໄປເດີນຊາຍຝັ່ງນຳ ຈະຄຸ້ມກວ່າ. ວັນທີ່ຂ້ອຍໄປເວລາບໍ່ພໍ ເລີຍບໍ່ໄດ້ລົງໄປເດີນ ແຕ່ຄິດວ່າຖ້າມີໂອກາດກັບໄປອີກ ຈະຕ້ອງລົງໄປເດີນແນ່ນອນ.

ຄຸ້ມບໍ? — ສະຫຼຸບແບບຕົງໆ

ຖ້າເວົ້າຕົງໆ ການເຂົ້າເຖິງຮ້ານນີ້ບໍ່ໄດ້ສະດວກຫຼາຍ. ມັນຢູ່ໄກຈາກຕົວເມືອງຄຽອງຈູພໍສົມຄວນ ລົດສາທາລະນະກໍບໍ່ໄດ້ຖີ່ ແລະ ແນວຊາຍຝັ່ງຢາງນຳເອງກໍບໍ່ແມ່ນເສັ້ນທາງຫຼັກທີ່ນັກທ່ອງທ່ຽວໄປກັນທຸກຄົນ. ແຕ່ເອົາຈິງໆ ຄາເຟຕິດທະເລຫຼາຍໆຮ້ານກໍເປັນແບບນີ້. ຖ້າຢູ່ໃກ້ໃຈກາງເມືອງຫຼາຍ ມັນກໍຄົງບໍ່ໃຫ້ອາລົມທະເລແທ້ແບບນີ້. ແລະ ສໍາລັບຂ້ອຍ ຕໍ່ໃຫ້ຈະຕ້ອງຍອມຮັບຄວາມລໍາບາກນິດໜ່ອຍ ວິວ ແລະ ພື້ນທີ່ຂອງຮ້ານນີ້ກໍຍັງຄຸ້ມພໍທີ່ຈະໄປ.

ໂດຍສະເພາະຖ້າແຜນທ່ຽວຄຽອງຈູຂອງເຈົ້າເນັ້ນແຕ່ໂບຮານສະຖານຈົນຮູ້ສຶກເມື່ອຍ ການມານັ່ງພັກເບິ່ງທະເລກາງທາງຢູ່ບ່ອນນີ້ຄືດີຫຼາຍ. ຖ້າຖາມວ່າພາເດັກມາໄດ້ບໍ ຄໍາຕອບຄືໄດ້ສະບາຍ ເພາະມີທັງໂຊນເດັກ ແລະ ມຸມຫຼິ້ນຊາຍກາງແຈ້ງ. ເຂົາບອກກັນວ່າຖ້າມາຊ່ວງຕາເວັນຕົກ ສີຟ້າແລະແສງຕອນແລງຈະສວຍຫຼາຍ ແຕ່ຂ້ອຍໄປຊ່ວງບ່າຍ 1 ໂມງ ເລີຍບໍ່ໄດ້ເຫັນກັບຕາ.

ຖ້າໄປລະດູຮ້ອນ ນັ່ງທີ່ລະບຽງແລ້ວຮັບລົມທະເລນ່າຈະດີຫຼາຍ. ຖ້າເປັນລະດູໜາວ ນັ່ງຂ້າງໃນຫຼັງກະຈົກບານໃຫຍ່ ແລະ ເບິ່ງທະເລແບບອົບອຸ່ນນ່າຈະເໝາະກວ່າ. ຕອນຂ້ອຍໄປໃນທ້າຍເດືອນ 9 ຕອນກາງວັນຮ້ອນເຫມືອນລະດູຮ້ອນ ແຕ່ມີລົມທະເລພັດມາ ເລີຍນັ່ງລະບຽງໄດ້ຢູ່. ຖ້າເຈົ້າກໍາລັງຫາຄາເຟວິວທະເລໃນຄຽອງຈູ ບ່ອນແຖວຜາຫີນຢາງນຳນີ້ ຮ້ານເດິຄິງແມ່ນຄາເຟວິວທະເລທີ່ທັງໃຫຍ່ ແລະ ວິວແຮງຂະໜາດນີ້ແທບຈະບໍ່ມີຄູ່ແຂ່ງເລີຍ.

ໂພສນີ້ເຄີຍຖືກເຜີຍແຜ່ເທື່ອທໍາອິດຢູ່ https://hi-jsb.blog.