સુવર્ણભૂમિ એરપોર્ટ પાસે દિવાલક્સ રિસોર્ટ: $30માં 1 રાત

અગોડામાં મળેલું $30નું એરપોર્ટ રિસોર્ટ

મારે શરૂઆતથી જ બેન્કોક શહેરની અંદર જવાનું નહોતું. ફ્લાઇટ બદલીને આગળ જવાનું હતું, એટલે ફક્ત એક રાત આરામથી ઊંઘી શકાય એવું સુવર્ણભૂમિ આંતરરાષ્ટ્રીય એરપોર્ટ (Suvarnabhumi Airport) નજીકનું સાફસુથરું રહેવાનું સ્થાન શોધી રહ્યો હતો. અગોડામાં “Suvarnabhumi” લખીને ભાવ પ્રમાણે ગોઠવ્યું, તો એક રાત માટે અંદાજે $30નું એક સ્થાન વારંવાર નજરે પડતું રહ્યું. દિવાલક્સ રિસોર્ટ (Divalux Resort).

નામથી તો થોડું વધારે સ્ટાઇલ મારતું લાગે એવું લાગ્યું, પણ ફોટામાં પૂલ પણ હતો અને મફત એરપોર્ટ શટલ પણ હતી, એટલે બસ બુક કરી દીધું. એમ પણ ફક્ત ઊંઘવાનું હતું એટલે ખાસ કોઈ અપેક્ષા નહોતી. પણ સાચું કહું તો, એ જ “કોઈ અપેક્ષા નહોતી” વાળો ભાગ આ જગ્યાને વધુ યાદગાર બનાવી ગયો. હા, ખૂટતા મુદ્દા પણ હતા — એ પણ બધું સાદાઈથી કહું છું.

લોબી — ખરેખર મેં $30 જ ચૂકવ્યા હતા ને?

લોબીમાં પગ મૂકતા જ હું થોડી વાર અટકી ગયો. છતનું ડેકોરેશન સારું, જગ્યા વિશાળ, અને લાઇટિંગનો માહોલ પણ બહુ ગમ્યો. મનમાં સીધું આવ્યું — મેં ખરેખર $30 જ ચૂકવ્યા છે ને? સાચે જ રસીદ ફરી ચકાસી. પાંચ તારાવાળી હોટેલ કહી દઉં તો વધારાની વાત થઈ જાય, પણ આ ભાવે જે પ્રકારની લોબી મળતી હોય છે, એ ચોક્કસ આ નહોતી.

લોબી મોટી હોવાનો અર્થ ફક્ત દેખાવડો નથી. રિસેપ્શન અને બેસવાની જગ્યાની વચ્ચે પૂરતું અંતર હોવાથી, રાત્રે મોડે સામાન ખેંચીને આવો તો પણ ભીડભાડનો અહેસાસ થતો નથી. ફ્લાઇટ પછી શરીર થાકી ગયું હોય ત્યારે આવી ખુલ્લાશ ગુજરાતના મોટા પરિવારવાળા ભોજનમાં ખુલ્લી બેઠક મળે એમ અલગ જ આરામ આપે છે.

ઇમારતની અંદર પ્રવેશ કરતાં પહેલાંથી જ અહીં કંઈક અલગ છે એવો અહેસાસ થવા લાગ્યો. વરસાદ પડી રહ્યો હતો, અને મુખ્ય દરવાજાનો પ્રકાશ ભીના ફ્લોર પર પડતો હોવાથી આખું દૃશ્ય બહુ સરસ લાગતું હતું. સામાન્ય રીતે $30ની આસપાસનું રહેવાનું સ્થાન હોય તો દરવાજા પાસે ઊભા રહીને જ “બરાબર, જેટલું છે એટલું” એવો વિચાર આવે, પણ અહીં કારમાંથી ઊતરતાની સાથે જ કંઈક અલગ ટેક્સ્ચર લાગ્યું.

લોબીના એક ખૂણે રાહ જોવાની સોફાવાળી જગ્યા અલગથી હતી. ચેક-ઇન માટે રાહ જોવી હોય કે એરપોર્ટ શટલની રાહ, બંને માટે કામની રચના છે. એરપોર્ટ પાસેના સસ્તા રહેવાના સ્થળોમાં આવી બાબતો બહુ વાર ઉડાડી દેવામાં આવે છે. સામાન મૂકી થોડું બેઠો, તો એરપોર્ટનો તણાવ થોડો ઉતરી ગયો એવો લાગ્યો.

ગોલ્ફ કાર્ટમાં બેઠા બેઠા રૂમ સુધી

ચેક-ઇન પૂરો થયા પછી રૂમ તરફ જતો હતો ત્યારે સમજાયું કે આ ફક્ત “હોટેલ” નથી, ખરેખર “રિસોર્ટ” છે. લોબીથી ગેસ્ટ રૂમવાળા બ્લોક સુધી થોડું અંતર છે. લિફ્ટમાં ચડીને ઉપર જવાના બદલે બહારથી જઈને ખસવું પડે છે. શરૂઆતમાં તો “હવે સામાન લઈને ચાલવું પડશે શું?” એવો વિચાર આવ્યો, પણ સ્ટાફે ગોલ્ફ કાર્ટમાં બેસાડીને સીધો રૂમ સામે ઉતારી દીધો.

ગુજરાતથી જોવામાં આવી સેવા થોડું મોંઘા દરવાળા રિસોર્ટોમાં જ મળે એવી લાગણી રહે. અંદાજે $30 આપીને ગોલ્ફ કાર્ટમાં રૂમ સુધી જવું, સાચું કહું તો, થોડું મજેદાર અને નવાઈભર્યું લાગ્યું. ઉપરથી તે રાતે વરસાદ પણ હતો, એટલે આ સેવા ન હોત તો બહુ જ અજંપો થાત.

રાત્રે દેખાતો દિવાલક્સ રિસોર્ટ

રૂમ બ્લોક તરફ જતા જ રાત્રેનું દૃશ્ય ખરેખર સુંદર લાગ્યું. વરસાદી રાત હોવાથી જમીન ભીની હતી, અને ઇમારતની લાઇટિંગ સાથે ગાર્ડનની લાઇટ ભળી જઈને થોડા સમય માટે એ ભૂલાવી દે કે આ એરપોર્ટ નજીકનું રોકાણ છે. બ્લોક્સ વચ્ચેનું અંતર સારું, લેન્ડસ્કેપિંગ પર પણ કામ દેખાતું, એટલે આ ફક્ત “રૂમ આપતું સ્થાન” નથી એવો અહેસાસ થયો.

અંદરના વોકવે પર થોડું ચાલ્યો પણ. ઝાડ વચ્ચેની લાઇટિંગને કારણે રાત્રે એક વિદેશી, શાંત અને મિજાજભર્યો માહોલ બને છે. ચેક-ઇન કર્યા પછી સીધા રૂમમાં જવું થોડું ખટકે એવું. ટ્રાન્ઝિટ હોટેલમાં રહીને પણ ફરવાની ઇચ્છા થશે એવું સાચે નહોતું લાગ્યું.

રૂમ 7309 — ટ્રાન્ઝિટ હોટેલ માટે ખરાબ નથી

હું રૂમ 7309માં રોકાયો હતો. રૂમના દરવાજા પાસેનો નંબર સાઇન પણ સાફસુથરો અને ગોઠવાયેલો હતો. આ નાની વાત લાગે, પણ આવા ડિટેલ્સ ભેગા થાય ત્યારે આખા રહેવાના સ્થાનની છાપ બદલાઈ જાય છે.

દરવાજો ખોલીને અંદર ગયો ત્યારે મારા મનમાં સૌપ્રથમ વિચાર આવ્યો — કેટલું સાફ છે. એરપોર્ટ નજીકના બજેટ હોટેલોમાં જૂનું ફર્નિચર, ગંધ, કે પહેલી નજરે જ “હું...” લાગણી બહુ વાર અનુભવી છે. અહીં એવી કોઈ શરૂઆત નહોતી. ગોઠવાયેલો અહેસાસ પહેલેથી જ આવ્યો. લાઇટિંગ પણ કઠોર નહોતું, એટલે મોડીરાત્રે પહોંચો તો પણ તરત સુઈ જવાની ઈચ્છા થાય એવો માહોલ હતો.

બાથરૂમ અને અમેનિટીઝ

બાથરૂમ આશાથી સારું નીકળ્યું. શાવર એરિયા ગ્લાસ બૂથથી અલગ હોવાથી પાણી બહાર નથી છાંટાતું, અને આખી જગ્યા તેજસ્વી અને સ્વચ્છ લાગતી હતી. સસ્તા રહેવાના સ્થળોમાં બાથરૂમથી જ લેવલ નીચે ઉતરી જાય એવું બને, પણ અહીં રૂમની સારી છાપ તૂટી નથી.

વોશબેસિન કાઉન્ટરનું ફિનિશિંગ પણ ઠીક હતું, અને ટુવાલ તથા બેઝિક અમેનિટીઝ પણ સચવાઈને મુકેલી હતી. કંઈ ખાસ ભવ્ય નથી, પણ કંઈ ખટકે એવું પણ નથી — એક રાતના ટ્રાન્ઝિટ રોકાણ માટે એટલું પૂરતું જ લાગે.

ટીવી અને રૂમના નાના ડિટેલ્સ

બેડ પર પડીને આજુબાજુ જોવું તો રૂમનું લેઆઉટ કુલ મળીને ઠીક છે. ડેસ્ક પણ છે, સામાન મૂકવાની જગ્યા પણ છે. પણ ટીવી ખરેખર થોડું નાનું છે. રૂમનો આખો માહોલ જેવો છે, તેના મુકાબલે સ્ક્રીનનો સાઇઝ થોડો ઓછો લાગે છે. હું તો ફક્ત ઊંઘવા આવ્યો હતો એટલે ખાસ ધ્યાન આપ્યું નહીં, પણ રૂમમાં લાંબો સમય પસાર કરનારા લોકોને આ વાત લાગશે.

ટીવી ચાલુ કરતાં સામાન્ય ચેનલ પહેલાં રિસોર્ટનો પોતાનો વેલકમ સ્ક્રીન દેખાયો. ગેસ્ટ સર્વિસ અને ડાઇનિંગ મેનુ જેવી માહિતી સીધી જોઈ શકાય એવી હતી. આવી નાની ગોઠવણી પણ એ અનુભવ કરાવે કે આ સ્થળ સંભાળવામાં આવે છે. નાની વાત છે, પણ ઘણી જગ્યાએ આટલું પણ હોતું નથી.

એરપોર્ટ સુધીની પહોંચ — અંતર પહેલાથી સમજવું સારું

અહીં એક વાત ખુલીને કહું. દિવાલક્સ રિસોર્ટ સુવર્ણભૂમિ આંતરરાષ્ટ્રીય એરપોર્ટ નજીક છે એ સાચું છે, પણ “એરપોર્ટની બાજુમાં જ” એવું બિલ્કુલ નથી. નકશામાં નજીક લાગે, પણ હકીકતમાં રોડની સ્થિતિ મુજબ કારમાં 20થી 25 મિનિટ ગણવા પડે. બેન્કોક તરફ ટ્રાફિક ક્યારેક મોટો ફેક્ટર બની જાય, એટલે વહેલી સવારે ફ્લાઇટ હોય તો સમય થોડો ઢીલો રાખવો વધારે સમજદાર રહેશે.

આ શટલ હોવાથી જવા-આવવામાં ખાસ મુશ્કેલી નહોતી. બસ એટલું પહેલાંથી જાણવું સારું કે આ એવી હોટેલ નથી જ્યાંથી એરપોર્ટ સુધી ચાલીને જઈ શકાય.

આસપાસનું વાતાવરણ — 7-Elevenમાં પહેલેથી ઊતરી જજો

આગળથી જાણવી જેવી બીજી એક વાત એ છે કે હોટેલની બહાર નીકળો તો ખાસ ક્યાં જવાનું હોય એવું નથી. રિસોર્ટની અંદર રેસ્ટોરન્ટ અને સુવિધાઓ છે, પણ દરવાજા બહાર નિકળો તો નજીકમાં કન્વીનિયન્સ સ્ટોર પણ નથી. રાત્રે ભૂખ લાગે તો વિકલ્પો ઝડપથી ઓછા થઈ જાય છે.

રૂમસર્વિસ — આરામદાયક, પણ ભાવ તો રૂમ જેટલો

એ જ રાત્રે મને પણ ભૂખ લાગી ગઈ, અને આખરે રૂમસર્વિસ મંગાવવી પડી. બહાર જઈને શોધખોળ કરવા કરતાં રૂમની અંદર જ બધું સમેટી દેવું આ જગ્યાનો સાચો ઉપયોગ છે એવું લાગ્યું.

ફ્રાઇડ રાઇસ, બર્ગર, ફ્રેન્ચ ફ્રાઇઝ, ક્રોસાં અને પીણું — બધું એક સાથે આવી ગયું. રાત્રે ભૂખ્યા હો ત્યારે રૂમમાં બેઠા બેઠા આ બધું મળી જાય, એ આરામ ખરેખર આરામ લાગે છે.

પણ ભાવ હળવો નથી. ટેક્સ અને સર્વિસ ચાર્જ જોડાયા પછી કુલ અંદાજે $23 થયા — એટલે રૂમનો ભાવ $30 હોય ત્યારે ખોરાકનો ખર્ચ લગભગ રૂમની બરાબરી કરી જાય. સુવિધા સારી છે, પણ હળવાશથી મંગાવી દઈએ એવું નહીં લાગ્યું.

પેડ ક્રાપાઓ મૂ સાપ — થાઈલેન્ડ જાઉં ત્યારે વારંવાર મંગાવું તેવો મેનુ

આ વાનગી એ છે જે હું થાઈલેન્ડ જાઉં ત્યારે લગભગ ટેવ પ્રમાણે મંગાવું છું — પેડ ક્રાપાઓ મૂ સાપ (Pad Krapao Moo Sap). આ તુલસી, મરચાં અને લસણ સાથે તેજ તાપે શેકેલું કીમા પોર્ક ભાત પર પીરસાતું થાઈ ભોજન છે, અને ઉપર તળેલું ઈંડું મૂકી ભેળવો તો મસાલેદાર, ખારો અને હર્બલ સ્વાદ સાથે ભાત પળમાં ખતમ થઈ જાય. બહુ ભડકીલું નથી, પણ જેમ વારંવાર ખમણ કે ફાફડા યાદ આવે એમ ફરી ખાવાનું મન થાય એવી વાનગી છે.

થાઈ ખોરાક દરેકને ગમે જ એવું નથી. એ માટે રૂમસર્વિસમાં બર્ગર કે ક્રોસાં જેવી ઓળખાય એવી વસ્તુઓ પણ છે. મોડીરાત્રે પહોંચી ગયા હો અને કંઈ નવું અજમાવવાનો મૂડ ન હોય, ત્યારે ઓળખીતો સ્વાદ મળી જાય એ આવી જગ્યાએ વિચારો કરતાં વધારે કામ આવે છે.

સવારે મળેલો પૂલ વ્યૂ

સવારે ઊઠીને બારી બહાર જોયું તો લાગ્યું કે ગઈ રાત્રિથી આ સંપૂર્ણ અલગ જગ્યા છે. એક નજરમાં પૂલ અને ગાર્ડન દેખાય એવો વ્યૂ હતો, અને વરસાદી સવાર હોવાથી આખો માહોલ શાંત અને ધીમો હતો. રાત્રે જ્યાં “એરપોર્ટ નજીકનું ટ્રાન્ઝિટ રહેવાનું સ્થાન” લાગતું હતું, ત્યાં સવારે તો જાણે ખરેખર કોઈ રિસોર્ટમાં આવી ગયા હોઈએ એવી લાગણી થઈ.

રેસ્ટોરન્ટવાળો ભાગ પણ સાફ અને સઘન રીતે જાળવાયેલો દેખાતો હતો. વરસાદને કારણે આઉટડોર બેઠકોનો ઉપયોગ ન થઈ શક્યો, પણ ઇન્ડોર માહોલ શાંત અને આરામદાયક હતો, એટલે સવારનું ભોજન કરવા માટે બિલકુલ ખરાબ નહોતું.

આ પૂલ વ્યૂ એ ભાગ હતો જેની મને બિલકુલ અપેક્ષા નહોતી. ગેસ્ટ રૂમ બ્લોક્સ વચ્ચે ફેલાયેલો મોટો પૂલ અને વચ્ચેથી દેખાતી રચના કારણે એ ફક્ત એક સુવિધા નથી, પણ આખા રિસોર્ટનું કેન્દ્ર લાગે એવું હતું. વરસાદ હોવાથી પાણીની સપાટી શાંત દેખાતી હતી, અને એને લીધે દૃશ્ય વધુ જ મૂડભર્યું લાગતું હતું. સુવર્ણભૂમિ એરપોર્ટ નજીકના રહેવાના સ્થળે આવી ઝલક મળશે એવું વિચાર્યું પણ નહોતું.

નજીકથી જુઓ તો સનબેડ, છત્રીઓ અને લેન્ડસ્કેપિંગની ગોઠવણમાં સાચે જ ધ્યાન આપેલું દેખાય છે. હવામાન સારું હોત તો હું પૂલમાં ઉતરી જ ગયો હોત, પણ આ વખતે વરસાદને કારણે ફક્ત જોઈને પાછો આવ્યો. એટલે હવે તો આગળની વખત હવામાન જોઈને આવવું જોઈએ એવું લાગી ગયું.

બ્રેકફાસ્ટ બફે

બ્રેકફાસ્ટ માટે નીચે ગયો ત્યારે ફરી એક વખત નવાઈ લાગી. ઊંચી છત, લાંબા ઝુમ્મર, અને સવારનું કુદરતી પ્રકાશ અંદર આવતા આખો માહોલ રાત્રે જેવો ભારે નહોતો લાગતો. જાણે ખાવાની જગ્યાએ નહીં, પણ કોઈ લાઉન્જમાં બેઠા હોઈએ એવો અહેસાસ. આ રિસોર્ટ શરૂઆતથી અંત સુધી પોતાનો માહોલ સંભાળે છે, એ વાત અહીં ફરી દેખાઈ ગઈ.

બફે બહુ વિશાળ છે એવું નહીં કહું, પણ જરૂરી વસ્તુઓ ગેરહાજર નથી એવી લાગણી આપી. ખોરાકની ગોઠવણ સાફ હતી, અને ચાલવાની દિશા પણ સરળ હતી, એટલે શું લેવુ તે પસંદ કરવું સહેલું હતું.

ફળનો ખૂણો ખાસ નજર ખેંચે એવો હતો. તરબૂચ, ડ્રેગન ફ્રૂટ અને પીળા રંગના ફળો મળીને ટેબલને તાજગીભર્યો દેખાડતા હતા. થાઈ બ્રેકફાસ્ટમાં ફળ એવી વસ્તુ છે કે દેખાવમાં નાનું લાગે, પણ આખી સંતોષની લેવલ ચુપચાપ ઊંચી કરી દે.

સલાડ, યોગર્ટ અને વાફલ પણ હતા, એટલે સ્થાનિક ભોજન ભારે લાગે એવા લોકો પણ ઓળખાય એવા કોમ્બિનેશન સાથે આરામથી ખાઈ શકે. વાફલ એવું કે પેટ પૂરું ભરવા કરતાં ફળ સાથે એકાદ બાઇટ માટે સરસ પડે. આવી નાની મેનુ વસ્તુઓ હોય કે ન હોય, એથી આખી બ્રેકફાસ્ટનો માહોલ બદલાઈ જાય છે.

બ્રેડના પણ ઘણા વિકલ્પો હતા. ફક્ત સાદી બ્રેડ મૂકી દેવામાં આવી હોય એવું નહોતું; ટોસ્ટર પણ હતું, એટલે ગમ્યા મુજબ ખાઈ શકાય. સવારથી થાઈ ખોરાક ખાવાનો મૂડ ન હોય એવા દિવસે આ ભાગ સૌથી સુરક્ષિત વિકલ્પ છે.

ઓલિવ, કેપર અને પિકલ જેવી પશ્ચિમી સાઇડ વસ્તુઓ અલગથી રાખેલી હતી એ થોડું અણધાર્યું હતું. એટલે કે ફક્ત બેઝિક બફે ખોલી મૂક્યું નથી, વિવિધ સ્વાદ ધરાવતા લોકોનો વિચાર પણ કર્યો છે. મોટું મુદ્દું નથી, પણ આવી નાની બાબત આખા બ્રેકફાસ્ટને થોડું વધુ કાળજીપૂર્વક ગોઠવાયેલું લાગે એવું બનાવે છે.

પાછલી રાતે રૂમસર્વિસ સારી રીતે ખાઈ લીધેલી હોવાથી મેં સવારનું ભોજન હળવું જ રાખ્યું. બ્રેડ, સલાડ અને ફળ તરફ વધુ ગયો. આ બ્રેકફાસ્ટ બહુ ચમકદાર હોવાથી યાદ રહી જાય એવું નથી, પણ ટ્રાન્ઝિટ હોટેલ માટે કોઈ ફરિયાદ રહે એવી લેવલ પણ ચોક્કસ નથી.

દિવાલક્સ રિસોર્ટનો આખરી મત — ટ્રાન્ઝિટ હોટેલથી એક પગલું આગળ

ચેકઆઉટ કરીને શટલની રાહ જોતો હતો ત્યારે મને અલગ સ્પા બિલ્ડિંગ પણ દેખાયું. આ વખતે સમય ન હોવાથી અંદર જઈ શક્યો નહીં, પણ બહારથી જોતા જ લાગતું હતું કે સુવિધા સારી હશે, એટલે થોડું ખટક્યું. એક રાત માટે ઉતાવળમાં રોકાઓ તો રૂમ અને બ્રેકફાસ્ટ જ જોઈને કામ પૂરું થઈ જાય, પણ આગળની વખત ફ્લાઇટનો સમય થોડો ઢીલો રાખીને આ સ્પા પણ અજમાવવું ગમશે.

એક રીતે કહું તો, સુવર્ણભૂમિ આંતરરાષ્ટ્રીય એરપોર્ટ નજીક સારો બજેટ ટ્રાન્ઝિટ હોટેલ શોધનાર માટે દિવાલક્સ રિસોર્ટ ખૂબ મજબૂત ઉમેદવાર છે. અંદાજે $30માં આવી લોબી, પૂલ વ્યૂ, બ્રેકફાસ્ટ અને મફત શટલ એક સાથે મળે એ વાત સહેલી નથી.

હા, આ એરપોર્ટની બાજુમાં નથી, આસપાસ કન્વીનિયન્સ સ્ટોર કે સક્રિય વિસ્તાર પણ નથી, અને રૂમસર્વિસનો ખર્ચ પણ ઓછો નથી. છતાં આ બધું ગણતરીમાં લો તો પણ, હું “ફક્ત સૂઈને નીકળી જવું છે” એવા વિચારથી ગયો અને ચેકઆઉટ સમયે “અહીં ફરી એક વાર આવવું જોઈએ” એવા મૂડમાં નીકળ્યો. ટ્રાન્ઝિટ રોકાણમાં આવું લાગવું સહેલું નથી.

જો તમે બેન્કોક ટ્રાન્ઝિટ દરમિયાન રહેવાના ખર્ચમાં બચત કરવા માંગતા હો, પણ માહોલ સાથે સમજૂતી કરવી ન હોય, તો દિવાલક્સ રિસોર્ટને તમારી યાદીમાં ચોક્કસ ઉમેરો. અગોડામાં “દિવાલક્સ રિસોર્ટ બેન્કોક” શોધશો તો તરત મળી જશે.