کافه اینستاگرامی با لوکیشنهای عکس خیرهکننده
کافه تگوان در سئونگانگیل چئونگجو | نقد صادقانه کافه فوتوزونِ ۲۵۰ پیونگ (حدود ۸۳۰㎡)
امروز هم دوباره راه افتادم دنبال یک کافه جدید. رفتن هی پشت سر هم به یک کافه هم بد نیست، ولی راستش تجربه کردن کافههای متنوع خیلی بیشتر میچسبه. از همه مهمتر هم اینه که میتونم جاهای تازه رو به شما معرفی کنم و اطلاعات بهدردبخور به اشتراک بذارم؛ این واقعاً برای من یه لذت بزرگه.
جایی که امروز معرفی میکنم «تگوان» در چئونگجو هست (شهری در استان چونگچئونگ شمالی، حدود ۱.۵ تا ۲ ساعت جنوب سئول). تگوان توی خیابون سئونگانگیلِ منطقه سانگدانگو قرار داره. سئونگانگیل یکی از شلوغترین مراکز تجاری چئونگجوئه؛ از بازار زیرزمینی گرفته تا فروشگاههای برند و رستورانها، همهچی اونجا ردیف شده و عملاً قلب خرید و قرارهای شهره. تگوان هم دقیقاً توی کوچههای داخلی همین محدوده که محل قرار و دیدارِ همیشگی مردم چئونگجوئه جا خوش کرده. اینجا یک کافه خیلی بزرگه؛ ساختمان اصلی و ساختمان فرعی با هم حدود ۲۵۰ پیونگ (تقریباً ۸۳۰㎡) فضا دارن. میگن دکوراسیونش رو هر فصل حسابی زیرورو میکنن، و مخصوصاً فصل کریسمس کل کافه تبدیل میشه به یک فوتوزون غولپیکر.
نمای بیرونی شبانه تگوان؛ همون لحظه اول میخکوب شدم
همین که رسیدم، ناخودآگاه گفتم: «وااای… اینجا واقعاً شوخی نداره!» شب رفته بودم و کل ساختمان برق میزد. تابلو بزرگ «#1» از دور معلوم بود و زیرش پر از چراغها و تزئینات رنگارنگ. ساختمان به بخش اصلی و فرعی تقسیم میشه، ولی حس کلیش اینه که همهاش یک فوتوزون خیلی بزرگه. اگر روز میاومدم قطعاً حسش فرق داشت، اما شب به خاطر نورها، فضا هم رؤیاییتر بود هم قشنگتر. واقعاً با خودم گفتم: «مگه توی چئونگجو همچین جایی هم داریم؟» از همون بیرون آدم رو تحت تأثیر میذاره.
تراس روباز، مثل یک کوچه اروپایی
این قسمت تراسِ بیرونیه. ساختمان سفید با سایبان راهراه صورتی… واقعاً حس میکنی وارد یک کوچه اروپایی شدی. سمت چپ حتی درخت هم کاشته بودن و میزهای فضای باز و چترها رو چیده بودن؛ روزهای خوشهوا باید عالی باشه که بیرون قهوه بخوری. سمت راست هم میبینید چراغهای رنگی آویزون شده، نه؟ شب که نگاه میکنی نرم و ملایم میدرخشه و فضا رو خیلی قشنگ میکنه.
باغ روباز، دقیقاً مثل یک صحنه از قصهها
از این زاویه تقریباً کل باغ روباز یکجا دیده میشه. وسطش یک فواره هست و دور تا دورش چراغهای رنگی شبیه بالن و تزئینات گل قرار دادن. پشت سر هم ساختمونی با نوشته «White Birch» دیده میشه و سمت راست هم میزهای فضای باز ردیف شده. برق زدن نورهای زرد، صورتی و آبی واقعاً شبیه یک قاب کارتونی و قصهگونه بود. بین کافههای چئونگجو، داشتن چنین باغ بزرگی واقعاً کمنظیره.
جلوی فواره؛ نقطه طلایی برای «عکس عمر»
فواره رو از نزدیکتر گرفتم. آب از فواره سهطبقه جاریه و اطرافش رو چراغهای رنگارنگ شبیه بالن و تزئینات گل کاملاً پوشونده. حتی دیوار ساختمان پشت سر هم برق میزنه و سایبان راهراه زرد هم مثل یک نقطه تاکید جذابه. خود آب فواره هم آبیرنگ و ملایم میدرخشه و حالوهوای شب رو رؤیاییتر میکنه. اینجا واقعاً محاله عکس خوب درنیاد.
این عکس رو نزدیک ورودی گرفتم. تابلوی زرد با نوشته «NEWTRO HOUSE» خیلی بامزه آویزون شده و زیرش ورودی مشخصه. سمت راست، روی بنر قرمز بزرگ نوشته بودن چیزی در این مایهها: «راهنمای استفاده از کافه تگوان — فقط برای عکاسی بدون استفاده از کافه ممنوع است.» یعنی فقط وقتی میتونی عکس بگیری که واقعاً مشتری باشی. راستش با این همه شهرت فوتوزونها، کاملاً قابل درکه؛ احتمالاً خیلیها فقط برای عکس میان.
فکر میکردم فقط بیرون قشنگه… داخلش هم دیوونهکننده است
وارد فضای داخلی شدم. نه، فقط بیرون قشنگ نبود—داخل هم واقعاً «ترکوند». درختهای شکوفه گیلاس مصنوعیِ بنفش تا نزدیکی سقف بالا رفته و بین شاخهها چراغهای رنگارنگ شبیه بالن آویزون شده. زرد، صورتی، آبی… از بس رنگها متنوعه چشم آدم کیف میکنه. کل فضا یک حس کیچ و پرزرقوبرق داره. جوری که آدم میگه: «این واقعاً داخل یک کافه است؟» تزئینات انقدر زیاده که ممکنه بگی افراطیه، ولی دقیقاً همون افراط، قشنگش کرده. اینکه میگن «کل کافه فوتوزونه» اصلاً اغراق نیست.
جزئیات ریز هم حسابی جدی گرفته شده
یک گوشه از داخل، یک کُنارِ دکوریِ خیلی بامزه داشت. عروسک فندقشکن، درخت کریسمس کوچیک، جعبه موسیقی شبیه چرخوفلک… همهچی فشرده و مرتب چیده شده بود. بالا قاب هم زده بودن و پایینِ قفسه، چیزهایی شبیه یک دهکده مینیاتوری دیده میشد. واقعاً معلومه روی تکتک وسایل فکر کردن. همین ریزهکاریهاست که حسوحالِ تگوان رو میسازه.
فضای نشستن؛ هر میز یک حالوهوا
این هم یکی از بخشهای نشستن. صندلیهای حصیری گذاشته بودن و از پنجره هم ساختمانهای دیگه دیده میشه. از سقف گیاههای آویز پایین اومده و روی دیوار پرده گلگلی زرد آویزون بود. سمت راست هم چراغ با شید قرمز و چند تا وسیله آنتیک دیده میشه. فضا هم دنج بود هم یک حس وینتیج داشت. چون کنار پنجرهست، خیلی میچسبه که قهوه بخوری و بیرون رو نگاه کنی.
این یکی کاملاً حالوهوای متفاوتی داره. پردههای زرد یکدست کشیده شده، از سقف چراغهای صورتی و تزئینات گل آویزونه. روی دیوار قفسههایی پر از کتاب و وسایل ریزهمیزه هست و کف هم کاشی شطرنجی زرد و بنفشه. دو تا صندلی صورتی گذاشتن و خودِ این فضا دقیقاً یک فوتوزونه. اگر برای قرار و دیت در چئونگجو اومدید، اینجا حتماً یک عکس بگیرید.
فواره فرشته داخل کافه
این هم فوارهایه که مجسمه فرشته داره. فواره سهطبقهست و آب آبی داخلش دیده میشه، و روی طبقه دوم چند تا توپ زرد شناورن. پایین فواره هم گلهای مصنوعی زرد و صورتی قرار داده بودن. دیوار پشت سر پر از کتاب و قاب و تزئیناته و چراغهای صورتی هم آویزونه. کف شطرنجی هم که هست… در کل، فضا هم کیچه هم قشنگ.
این هم یک فضای نشستن دیگه. سمت چپ یک درخت شکوفه گیلاس هست و سمت راست قفسه سفید که با وسایل بامزه پُر شده. یک جمله انگلیسی هم روی دیوار بود، و پایینِ قفسه سفید، لیوانها و چیزهایی مثل اکسسوری چیده بودن. صندلیهای بنفش گذاشته بودن و کف شطرنجی هم نقطه تاکیدشه. تگوان واقعاً اینجوریه که هرجا مینشینی، حس متفاوتی داری و اصلاً تکراری نمیشه.
کاناپه شطرنجی زرد؛ تضمین «عکس خفن»
این قسمت کاناپه شطرنجی زرد رو داره. از سقف چراغهای رنگی شبیه بالن و تزئینات گل، دستهدسته آویزونه. نورهای زرد و صورتی برق میزنن و گلهای مصنوعی و پیچکها هم کاملاً پایین اومدن؛ فضا واقعاً پرزرقوبرقه. پشت کاناپه هم تزئینات کم نداره. اگر اینجا بشینی و عکس بگیری، احتمالاً همون عکسی میشه که بعداً هی نگاهش میکنی. برای دیت در چئونگجو، اگر اینجا جا گیرت نیاد یککم حیف میشه!
لاین دسرهای تگوان؛ انتخاب کردن خودش تفریحه
رفتم ویترین دسرها رو نگاه کردم. روی بشقابهای زرد، تکههای کیک رو خیلی مرتب و قشنگ چیده بودن. کیک شکلاتی، کیک با کرم صورتی، کیک سفید با مغزها… و تزئین گلبرگهای زرد هم واقعاً خوشگلش کرده بود. پایین هم تابلوهای اسم دسرها بود و دیدم تنوعشون کم نیست.
یک سری دسر هم روی بشقابهای بنفش بود. عقب یک کیک مربعی شبیه تیرامیسو دیده میشه و جلو دو مدل رولت گذاشته بودن. سمت چپ رولت با کرم بود و سمت راست رولت زرد. ترکیب رنگ بشقاب بنفش با رنگ کیکها طوری بود که حتی فقط نگاه کردنش هم لذت داشت.
وقتی «ویژوال» مهمه، دسر هم باید خوشگل باشه
این هم یک سری دسر دیگه. سمت چپ یک کیک مربع زرد بود و سمت راست کیکی که خیلی بامزه شبیه هلو تزئینش کرده بودن. یک گل کوچیک هم روش گذاشته بودن و واقعاً بانمک بود. روی بشقاب بنفش، بیشتر هم به چشم میاومد. پایین هم یک نور شمعمانند خیلی ملایم دیده میشه که ویترین رو خوشحالوهواتر کرده بود.
روی بشقابهای گرد هم تکههای کیک رو به شکل چرخشی چیده بودن. کیک چای سبز، تارت، کیک شکلاتی، حتی کیکی با تزئین شبیه هویج… چند مدل مختلف روی یک بشقاب دیده میشد. تنوع دسرها واقعاً زیاد بود و حس کردم انتخاب کردنش خودش یک سرگرمیه. اینکه میگن با یک پَتیسری معروف همکاری میکنن، بیدلیل نیست.
نقد نوشیدنیای که در تگوان خوردم
بالاخره نوشیدنیِ سفارشیام رسید. داخل یک لیوان شیشهای شفاف بود؛ بالا کرم سفید ضخیم و پایین یک مایع بژ روشن دیده میشد. روی کرم هم انگار کمی پودر سبز پاشیده بودن، ولی دقیقاً نمیدونستم چی هست. همین که روی میز گذاشته میشه هم خیلی خوشعکس به نظر میاد.
همون نوشیدنی رو از نزدیکتر هم گرفتم. از این زاویه پودر سبز واضحتره. ممکنه ماتچا باشه، ممکنه پودر گیاهی باشه، ولی مطمئن نیستم. کرم هم نسبتاً سفت بود و به نظر میرسید با قاشق هم میشه خوردش. اگر با نوشیدنی زیرش قاطی کنی، احتمالاً طعم شیرین و نرم و لطیفی میده. اسم دقیقش یادم نیست، ولی وقتی عکسها رو نگاه میکنم، حسوحال اون روز کامل برمیگرده.
جمعبندی کافه تگوان در چئونگجو
تگوان رو اگر بخوام در یک جمله بگم، میگم: «بهترین کافه چئونگجو برای عکس گرفتن.» از نما و باغ گرفته تا فضای داخلی، تقریباً هیچ گوشهای نیست که فوتوزون نباشه. کل فضای ۲۵۰ پیونگ (حدود ۸۳۰㎡) مثل یک اثر هنری بزرگ به نظر میرسید. تغییر دکور فصلبهفصل هم واقعاً اغراق نیست. مخصوصاً میگن فصل کریسمس حتی پرزرقوبرقتر میکنن، برای همین فکر میکنم اگر اون موقع دوباره بیام، حس کاملاً متفاوتی خواهد داشت.
راستش قیمتها کمی بالاست. نوشیدنیها حدود $4 تا $5 درمیاد و دسرها هم بین $6 تا $9. اما با این فضای خاص، دکور، و اینکه میتونی کلی عکس درجهیک بگیری، قیمتش قابل قبول به نظر میرسه. برای دیت، سالگرد، یا دورهمی خاص با دوستها واقعاً گزینه خوبیه.
فقط یک نکته منفی: پارکینگ اختصاصی نداره. باید از پارکینگ عمومی نزدیک (مثل پارکینگ عمومی کنار یک مدرسه فنی/هنرستان در اطراف) یا پارکینگ زیرزمینی یک مرکز شهری نزدیک استفاده کنید، و آخر هفتهها ممکنه پیدا کردن جا سخت بشه. عصرِ آخر هفتهها آدم خیلی زیاده، پس پیشنهاد میکنم صبحِ روزهای کاری یا تایمهای زودتر برید. ضمن اینکه «بدون کودک» (No Kids Zone) هست و برای قهوه خوردنِ آرام عالیه، و میگن آوردن حیوان خانگی هم مجازه؛ پس اگر با پت میرید، این هم یک امتیازه.
اگر دنبال کافهای هستید که واقعاً به دکور اهمیت میده، لوکیشنهای عکس فراوان داره، و برای قرارهای چئونگجو معروفه، من تگوان رو خیلی جدی پیشنهاد میکنم. خودم هم دفعه بعد دوست دارم وقتی فصل عوض شد دوباره بیام و دکور جدید رو تجربه کنم. شما هم اگر گذرتون به حوالی سئونگانگیل افتاد، حتماً یکبار سر بزنید!
این مطلب در ابتدا در https://hi-jsb.blog منتشر شده است.
