ჯონჯუს დიდი კაფე | ბაღი, ალუბლები და ფოტოზონები

2026 წლის 1 აპრილს, მეუღლესთან ერთად ჯონჯუში (Jeonju) მოგზაურობის დროს 삼천빌리지-ში (3'CHEON VILLAGE) შევიარეთ. ეს სამჩონდონში მდებარე დიდი კაფეა, მაგრამ რეალურად ერთგვარი მრავალფუნქციური სივრცეა — აქვს ალისას თემატური ბაღი (Alice-themed Garden), შადრევნის მოედანი (Fountain Plaza), ფოტოზონები და ბეიქრიც კი. ჯონჯუს ჰანოკ სოფელიდან მანქანით დაახლოებით 15 წუთია. იქნება ეს წყვილი თუ ოჯახი, ჯონჯუს მოგზაურობის შუაში ჩასასმელად მართლა კარგი ადგილია. თუმცა მანქანის გარეშე მოსვლა, გულწრფელად რომ ვთქვა, მოუხერხებელია. ავტობუსიდან ჩამოსვლის შემდეგ კიდევ საკმაოდ ბევრი უნდა იარო, ამიტომ ტაქსი უფრო რეალური ვარიანტია. სამაგიეროდ, თუ მანქანით მოდიხარ, პრობლემა საერთოდ არ არის, რადგან პარკინგი ფართოა.

შესასვლელიდანვე სხვა მასშტაბია

მისვლისთანავე ცოტა დავიბენი. ნავიგაციამ კაფემდე მოგვიყვანა, მაგრამ მასშტაბით ეს საერთოდ კაფეს აღარ ჰგავდა. შენობის ფასადთან იდგა დიდი კარიბჭე, მწვანე ხელოვნური ბალახის კედლით გაფორმებული, ორივე მხარეს კი წითელი ლენტების დეკორი და საშობაო ნაძვის ხეები იყო ჩამწკრივებული. აპრილი იყო, მაგრამ საშობაო დეკორაცია ისევ დატოვებული ჰქონდათ, და ჩვენც სიცილით ვთქვით, ალბათ პატრონს აყრა დაეზარა-მეთქი. თუმცა ფოტოებისთვის, სიმართლე რომ ვთქვა, სულაც არ ჩანდა ცუდად. გვერდით ჭადრაკის ფიგურები და ტრამპის ბანქოს ატრიბუტებიც იდგა, ასე რომ შიგნით შესვლამდეც ადვილად მიხვდებოდი, რომ ეს უბრალოდ კაფე არ იყო. თვითონ კარიც ძალიან მაღალია და ორივე მხარეს განათებაა გაკეთებული — უფრო დიდი სასტუმროს ლობის შესასვლელს ჰგავდა.

ალისა საოცრებათა ქვეყნის ბაღში

კარი რომ გავაღეთ და გარეთ გავედით, სახურავის ბაღი გამოჩნდა. აქ მართლა გამიკვირდა. შუაში იდგა უზარმაზარი საათის კონსტრუქცია, გარშემო ვარდის ლიანებით შემოხვეული, ქვის ბილიკის ორივე მხარეს ჭადრაკის ფიგურები, აქეთ-იქით კი ბანქოს ჯარისკაცები — მთლიანად ალისა საოცრებათა ქვეყანაში (Alice in Wonderland) კონცეფციაში გაკეთებული სივრცე იყო.

ხეზე უამრავი საათი ეკიდა, მათ შორის კი წითელი ვარდები ჰქონდათ ჩარჭობილი. ქვემოთ პუანსეტიები იყო გაშლილი, უკან კი 삼천빌리지-ის დროშები ფრიალებდა. ერთი tea party booth-იც იდგა, ფინჯნების გირლანდითა და კურდღლის დეკორაციით. ბავშვიან ოჯახებს აშკარად ძალიან მოსწონდათ — თითოეულ დეკორს დასდევდნენ და ყველაფერს პოულობდნენ. ეს მართლა ისეთი ადგილია, სადაც ბავშვებს დეტალების ძებნა და სირბილი სიამოვნებთ.

საათის კონსტრუქცია და ბანქოს ჯარისკაცები

საათის კონსტრუქცია იმდენად დიდია, რომ ადამიანს თავისუფლად შეუძლია შიგნით გაიაროს. კიდეებზე ვარდებია მჭიდროდ ჩამწკრივებული, თითოეულ ნომერზე კი ოქროს გასაღების ორნამენტებია. შიგნიდან ბაღის ხედი კარგად ჩანს, ამიტომ ფოტოებისთვის ძალიან კარგი კადრი გამოდის. ბანქოს ჯარისკაცებიც ერთმანეთისგან განსხვავდებოდა — იყო ჯვარი 5, აგური 10 და ასე შემდეგ. უკანა მხარეს კი წითელი ფარდების სცენა და ვარდისფერი გულის ბუშტებიც ჰქონდათ. ჯონჯუს კაფეებში ასეთი მასშტაბით ღია სივრცეში ინვესტიცია მე პირველად ვნახე. ცოტა სამწუხარო იყო, რომ მოღრუბლული დღე იყო და ფოტოები ოდნავ ჩახუთულად გამოვიდა, მაგრამ მზიან ამინდში აშკარად სულ სხვა ეფექტი ექნებოდა.

საათის ქვემოთ, ვარდებს შორის, სოკოს ფიგურებიც იყო დამალული, ლიანები კი საათის კონსტრუქციაზე ადიოდა — დეტალებში მართლა კარგად ჰქონდათ ნაფიქრი. გულის ტუზის ბანქოს ჯარისკაცს სახის ნაწილი ღია ჰქონდა, ასე რომ თუ უკან დადგები, კარგად გამოგივა ე.წ. “სიცოცხლის ფოტო”. ჩემმა მეუღლემ აქ, მგონი, ათამდე ფოტო გადაიღო. მე გვერდით ვიდექი და ჩანთას ვიჭერდი, მაგრამ რადგან გარშემო ძირითადად ბავშვები იყვნენ, ცოტა უხერხულად ვიგრძენი თავი.

შადრევნის მოედანი და ღია ტერასა

თუ შენობის მეორე მხარეს შემოუვლი, ალისას ბაღის ზღაპრული განწყობა მთლიანად ქრება. შუშის შენობის გვერდით პატარა ტბორია და შადრევანიც მუშაობდა. უკან '3CHEON VILLAGE'-ის აბრა დგას, მის იქით კი ხეებია ჩამწკრივებული — ალუბლის ხეებს ჰგავდა. რადგან აპრილის დასაწყისი იყო, ჯერ ბოლომდე აყვავებული არ ყოფილა, და გამიჩნდა შეგრძნება, ერთი კვირით გვიან რომ მოვსულიყავით, ალუბლის ხედიც სრულყოფილი იქნებოდა. მოედნის მხარეს ღია მაგიდები ფართოდ არის განლაგებული, თაღოვანი ტენტების ქვეშ კი ნარინჯისფერი ბალიშიანი დივნებიც დგას. კარგი ამინდი რომ ყოფილიყო, აქ ყავის დალევა და ჯდომა იდეალური იქნებოდა, მაგრამ გუშინ მოღრუბლული იყო და ხალხიც თითქმის არ ჩანდა. სამაგიეროდ, ფოტოები სუფთად გადავიღე.

შიგნით თანამედროვე დიდი კაფეა

შიგნით რომ შევედი, პირველი აზრი იყო: “აჰა, გარეთ სხვა სამყარო იყო, აქ კი სხვაა.” გარეთ თითქოს ზღაპრის თემატური პარკი გეგონა, მაგრამ შიგნით ზუსტად თანამედროვე და სუფთა დიდი კაფეა. კარის გაღებისთანავე ყველაზე ადრე მაღალი ჭერი მოგხვდება თვალში. სივრცე მეორე სართულამდეა გახსნილი, და ჩამოკიდებულია უამრავი ნარინჯისფერი და წითელი მრგვალი განათება — ცოტათი სასტუმროს ლობისაც ჰგავს. მარცხნივ დიდი ფანჯრების გასწვრივ გრძელი დივანია, მარჯვნივ კი მრგვალ პლატფორმაზე დადგმული მაგიდებია. ადგილებს შორის საკმარისი დაშორებაა, ამიტომ გვერდით მჯდომებზე ყურადღების გადატანა არ გიწევს. შიშველი ბეტონის კედლები და თბილი განათება ერთად კაფისთვის საკმაოდ მდიდრულ შთაბეჭდილებას ტოვებს.

მენიუ ერთ ფურცელზეა

დახლთან რომ მივედი, მენიუ უბრალოდ ერთ ფურცელზე აღმოჩნდა. კიოსკი (Kiosk) არ აქვთ, შეკვეთა პირდაპირ უნდა გააკეთო. ცოტა ხანს ვდგებოდი და ვფიქრობდი, რა ამერჩია, მაგრამ საბედნიეროდ, უკან არავინ იდგა. ამერიკანო (Americano) $4.2, კაფე ლატე (Cafe Latte) $4.7, ვანილის ლატე (Vanilla Latte) $4.7. ასეთი დიდი კაფისთვის საკმაოდ ჩვეულებრივი ფასებია. სიგნატურული (Signature) მენიუებიდან სამჩონ სოლტ კრემ ლატე (Salt Cream Latte) და სამჩონ ბამ ბამ კრემ ლატე (Bam Bam Cream Latte) თითო $5.4 ღირს, ხოლო Red Velvet Show — $5.8.

რაც ცოტა გულდასაწყვეტი იყო, ისაა, რომ ინგლისური მენიუ საერთოდ არ ჰქონდათ. ჯონჯუ ისეთი ქალაქია, სადაც უცხოელი ტურისტებიც საკმაოდ დადიან, და თუ მენიუზე ინგლისური საერთოდ არ წერია, უცხოელს, რომელიც მარტო მოვა, შეკვეთა შეიძლება მართლა გაუჭირდეს.

ბეიქერისთვის დრო მნიშვნელოვანია

პურის ყიდვა გვინდოდა, მაგრამ ბეიქერის ვიტრინა თითქმის ცარიელი იყო. ჩემს მეუღლეს კრუასანი უნდოდა, მაგრამ აღარ დარჩენილიყო. ისეთი შთაბეჭდილება დამრჩა, რომ ზუსტად მოთხოვნის მიხედვით აცხობენ. თუ სპეციალურად პურისთვის მიხვალ, შეიძლება იმედი გაგიცრუვდეს, ამიტომ თუ მართლა გინდა რამე ბეიქერიდან, უმჯობესია შუადღის წინ ან მის გარშემო მიხვიდე.

პირველი სართულის სამმხრივი შუშის სივრცე

თუ პირველ სართულზე შიგნით უფრო ღრმად შეხვალ, სამმხრივად შუშით შემოსაზღვრული სივრცე ჩნდება. ფანჯრის ბარის მაგიდასთან თუ დაჯდები, გარეთ ხეები პირდაპირ ჩანს, და თაღოვანი სვეტები და მრგვალი კედლის განათებები ერთად ისეთ შეგრძნებას ტოვებს, თითქოს პატარა გალერეაში იყო. შუაში დიდი ქვის მაგიდა იდგა, ზედ კი ვარდისფერი ყვავილების ქოთნები იყო ჩამწკრივებული. უფრო ინტერიერის ობიექტს ჰგავდა, ვიდრე რეალურ დასაჯდომ ადგილს.

პირველი სართულის საუკეთესო ადგილი შადრევნის ხედიანი ფანჯარაა

სად დავსხდებოდით, ცოტა ვიფიქრეთ. იყო ორკაციანი მაგიდებიც, ხის სკამებითა და ტექსტილის ბალიშებით, დიდი შუშის პირდაპირ ბარის სკამებიც და ტბორის მხარეს ფანჯრისპირა დივნებიც. ბოლოს ტბორის მხარეს დივანზე დავსხედით და ეს მართლაც სწორი არჩევანი აღმოჩნდა. რბილ ქსოვილიან დივანზე რომ დაჯექი, პირდაპირ წინ შადრევანი ჩანდა, ასევე მეორე მხარეს შენობა და 3CHEON VILLAGE-ის აბრა — ყველაფერი ერთ კადრში ეტეოდა. მერე სხვა სტუმრებსაც დავაკვირდი და თითქმის ყველა ამ მხარეს მოდიოდა. მგონი, შადრევნის ხედიანი ფანჯარა ამ კაფის პირველი სართულის ყველაზე კარგი ადგილია.

მეორე სართულის ტერასა და ალუბლის ყვავილების ხედი

სასმელები რომ არ იყო ჯერ მოსული, მეორე სართულის დათვალიერებაც გადავწყვიტეთ. იქ ასვლისას ნახევრად ღია ტერასა ჩნდება, ხაკისფერი სკამებითა და მაგიდებით, და ერთ კედელზე ჭადრაკის დაფის სტილის ფოტოზონაც ჰქონდათ. წითელ სკამზე დაჯდომით ფოტოები, ალბათ, მართლა კარგად გამოვიდოდა, მაგრამ აპრილის დასაწყისი იყო და ქარი მაინც უბერავდა, ამიტომ იქ არც ერთი ადამიანი არ იჯდა. ამინდი ცოტა რომ დათბება, ეს ადგილი ალბათ პირველი შეივსება, მაგრამ გუშინ, გულწრფელად, ცოტა ციოდა.

მეორე სართულის ინტერიერი და ფანჯრის საუკეთესო ადგილები

მეორე სართულის შიდა სივრცე პირველისგან ისევ განსხვავდება. სამკუთხა სახურავის ქვეშ ჭერი მაღლაა გახსნილი, შუაში კი C-ის ფორმის დიდი ცენტრალური მაგიდა დგას, გარშემო ნარინჯისფერი სკამებით — თვალში მაშინვე გხვდება. ჯგუფურად დასაჯდომად კარგ ადგილად ჩანდა, დივნები კი ერთმანეთის პირისპირ იყო განლაგებული და ორნი რომ მიხვიდეთ, საკმაოდ კარგი ადგილი გამოდის. ბალიშები სქელია, ამიტომ დიდხანს ჯდომაც კომფორტული უნდა იყოს.

მაგრამ მეორე სართულის ნამდვილი საუკეთესო ადგილი ფანჯრის ბარის სივრცეა. გარეთ ალუბლის ხეები მწკრივად ჩანს. ჯერ ბოლომდე არ იყო აყვავებული და ცოტათი გული დამწყდა, მაგრამ ერთი კვირით გვიან რომ მოვსულიყავით, ალუბლის ყვავილების ხედი მართლაც შესანიშნავი იქნებოდა. მთების ზოლი და ველებიც ერთდროულად ჩანს, და ნამდვილად არ მეგონა, რომ ჯონჯუს ქალაქის კაფეში ასეთ ხედს წავაწყდებოდი.

სამჩონ ბამ ბამ კრემ ლატე და აფოგატო

ადგილზე რომ დავბრუნდით, სასმელები უკვე მოტანილი იყო. სიგნატურული სამჩონ ბამ ბამ კრემ ლატე (Bam Bam Cream Latte, $5.4) და აფოგატო (Affogato, $5.1). ბამ ბამ კრემ ლატეს ზემოდან ფუმფულა კრემი ჰქონდა ამოსული და კაკაოს ფხვნილით ღიმილის ნიშნიც იყო დახატული. ეს ღიმილი ფოტოებისთვის ძალიან საყვარელია, მაგრამ სურათს რომ გადაიღებ, მერე მაშინვე აღრევ. თუ გინდა, საუკეთესო გემო ჰქონდეს, კრემის ბოლომდე დადნობამდე უნდა დალიო. ტკბილ კრემში შუალედურად წაბლის (Chestnut) გემოც მოდის, ამიტომ ვისაც ტკბილი სასმელები უყვარს, ალბათ კარგად მოერგება.

აფოგატო მინის ჭიქაში ჰქონდა ჩასმული ორგანული რბილი ნაყინით (Organic Soft Serve), გვერდით კი ცალკე მოჰქონდათ ერთი ჭიქა ესპრესო (Espresso). აქ პატარა დილემაა — როდის დაასხა. მე ფოტოს გადაღებისთანავე დავასხი. ნაყინი საკმაოდ რბილი და ნაზი იყო, ესპრესოსთან შერევის შემდეგ კი ტკბილ-ოდნავ მწარე გემოს იძლეოდა, რაც მართლა სასიამოვნო აღმოჩნდა. ამ ფასად ეს დონის აფოგატო ნამდვილად დამაკმაყოფილებელი იყო.

გულწრფელი შეჯამება

უბრალოდ კაფეში შევიარეთ, მაგრამ თუ ღია ბაღსაც დაუმატებ, იქ საათნახევარზე მეტხანს მაინც გავჩერდით. გამოსვლისას ვთქვით, “შემდეგში, როცა ალუბლები აყვავდება, კიდევ ერთხელ მოვიდეთო”, თუმცა რეალურად ისევ მოვალთ თუ არა, არ ვიცი. აქ ყავის გემო განსაკუთრებულად გამორჩეული უფრო ნაკლებადაა, ვიდრე თავად სივრცე — ეს ადგილი უფრო სანახავია და გამოცდილებაა. ალისას ბაღი ბავშვებს მოსწონთ, შუშის ფანჯრებთან ადგილები დიდებს, ხოლო მეორე სართულის ტერასა ნამდვილ ეფექტს ალბათ ალუბლის ყვავილობის სეზონზე აჩვენებს.

თუ ეძებ ჯონჯუში წყვილისთვის კარგ ადგილს, ბავშვთან ერთად მისასვლელ კაფეს ან დიდ კაფეს, სადაც მოგზაურობის დროს ცოტა შეისვენებ, მაშინ ეს ნამდვილად კარგი ვარიანტია. გაზაფხულზე აქ ალუბლის ყვავილებია, ზაფხულში — შადრევნის მოედნის ღია ადგილები, შემოდგომაზე — ბაღის ფოთლების ფერები, ზამთარში კი საშობაო დეკორაციაც რჩება. ასე რომ, ოთხივე სეზონზე სულაც ცუდი ადგილი არ უნდა იყოს.

პური გვიან საღამოსკენ თითქმის აღარ რჩება, ამიტომ უმჯობესია ლანჩის დროის ახლოს მიხვიდე. ისიც გაითვალისწინე, რომ ინგლისური მენიუ არ აქვთ, ამიტომ უცხოელს, რომელიც მარტო მივა, შეკვეთა შეიძლება ცოტა გაუჭირდეს. მანქანის გარეშე მისასვლელად ხელმისაწვდომობა იდეალური ნამდვილად არ არის, მაგრამ თუ ჯონჯუს ჰანოკ სოფელს (Jeonju Hanok Village) მოივლი, იქიდან მანქანით 15 წუთში მიხვალ, ასე რომ პატარა დრივთან ერთად შესავლელად მართლა კარგი ადგილია.