کافه لوکس با تم هتل در چئونگجو: Le Tour Stay Interview – بررسی صادقانه با منظره دریاچه میونگآم و دسرهای عالی
Le Tour Stay Interview در چئونگجو – بررسی صادقانهام بعد از بازدید
همه میدونن که Stay Interview برندی هست که تو بهترین نقاط دیدنی کره کافه و اقامتگاه میسازه. Le Tour در چئونگجو هم همین که باز شد، اینستاگرام و شبکههای اجتماعی رو ترکوند و الان دیگه وقتی اسم دریاچه میونگآم میاد، همه یاد اینجا میافتن.
من هم مدام تو فید میدیدمش و بالاخره تابستون پارسال رفتم. راستش کاملاً فهمیدم چرا همه اینقدر سرش هیاهو کردن. حالا با کمی تأخیر بررسیش رو مینویسم.
از ورودی حس هتل لوکس میده

از همون ورودی جو خیلی متفاوته. دیوار سفید، جزئیات مرمر، نور طلایی… بیشتر شبیه ورودی هتل هست تا کافه. در واقع اینجا هتل نیست، فقط کافهست، ولی کل فضا رو با مفهوم هتل طراحی کردن.
تو عکسها آدم فکر میکنه «حتماً اغراق کردن»، ولی وقتی حضوری میری واقعاً تعجب میکنی که هنوز تو کرهای یا نه.

جزئیاتش دیوونهکنندهست: حتی تابلوی آدرس به انگلیسی نوشته شده، نه کرهای. این چیزهای کوچیک روی هم جمع میشن و جو کلی رو زنده میکنن.
گوشه نانوایی که شبیه لابی هتل اروپاییه

وقتی وارد میشی اول نانوایی رو میبینی و اینجا مفهوم هتل حسابی بهت میزنه. گاریهای کلاسیک، سایبان مشکی… دقیقاً مثل نانوایی گوشه لابی یه هتل لوکس. انتخاب نون خودش لذتبخشه.
ویترین ژلاتو خیلی ترندی

کنار نانوایی ویترین ژلاتو هست. طعمهایی مثل شکلات دبی، برنج سیاه، موگورت (گیاه سنتی کرهای)، پاپکورن نمکی… منوش خیلی بهروزه و اسمها به انگلیسی روی شیشه نوشته شده که جو رو بهتر هم میکنه.
نمای نزدیک از ژلاتو و دسرهای Le Tour


وقتی دقیقتر نگاه میکنی، پاپکورن نمکی با یه عالمه پاپکورن واقعی روش و موگورت چشم رو میگیرن. ظاهرشون عالیه و ترکیبشون آدم رو کنجکاو میکنه که مزهش چطوره.
کانتر سفارش مثل میز چکاین هتل

کانتر سفارش دقیقاً شبیه میز پذیرش هتله: کانتر بلند مرمری، نور ملایم، دیوار با طرح شبکه. موقع سفارش یه لحظه دلم خواست بگم «چکاین لطفاً» ههه. معلومه حتی این قسمت رو هم با دقت طراحی کردن.
جزئیات مفهوم هتل تو همه جای فضا

بزرگترین نقطه قوت این کافه اینه که هیچ جای ضعفی نداره. هر ویترین، هر وسیله کوچیک با مفهوم هماهنگه. این سطح جزئیات آدم رو مجبور به تحسین میکنه.

تو یه گوشه گاری حمل چمدان هتل گذاشتن و روش فنجان و چیزهای کوچیک چیدن – این جزئیات نشون میده چقدر جدی به مفهوم پایبندن. تو کافههای دیگه ممکن بود عجیب به نظر بیاد، ولی اینجا چون کل فضا هتلماننده، کاملاً طبیعی جا افتاده.
تراس بیرونی باشکوه با طاقها

تراس بیرونی هم حرف نداره – ستون و طاقهای بزرگ، جو حتی بیرون هم قطع نمیشه. تو هوای خوب حتماً فوقالعادهست، ولی من وسط تابستون رفتم و بیرون خیلی گرم بود ههه.
دسرها با منظره دریاچه میونگآم

روی تراس نوشیدنی بخوری و به دریاچه نگاه کنی، حس میکنی تو تعطیلات هتل هستی، در حالی که اتاقی در کار نیست – فقط کافهست. فضاش انقدر خوبه که نیمروز اینجا گذروندن کاملاً شارژت میکنه.
من یه لاته، دو تا شیرینی از نانوایی و یه آفوگاتو (ژلاتوی وانیلی با اسپرسو) سفارش دادم. اسم دقیقشون یادم نیست (پارسال بود...)، ولی همه تو بشقابهایی با لوگوی LE TOUR سرو میشن که خیلی شیکه. شیرینیها بیرونشون ترد و داخلشون پر از کرم بود – شخصاً دسرها رو بیشتر از نوشیدنی دوست داشتم. آفوگاتو هم برای تابستون عالی بود.
معمولاً کافههای بزرگ فضاشون خوبه ولی غذا و دسر متوسطن. اینجا ولی دسرها واقعاً خوشمزه بودن – این خیلی برام امتیاز بود.
صندلیهای داخلی با حس لانج هتل

صندلیهای داخلی هم حس لانج میدن – کاغذدیواری، کف، نور – همهچیز هماهنگه. فقط نشستن آدم رو خوشحال میکنه.

بقیه قسمتها هم همین جو رو دارن، ولی هر صندلی یه حس خاص خودش رو داره – دفعه بعد میخوام جای دیگهای بشینم.
نکاتی که قبل از رفتن به Le Tour باید بدونید
دو پارکینگ داره و جای پارک زیاده – با ماشین شخصی اصلاً نگران نباشید. من شنبه تابستونی رفتم و بدون معطلی وارد شدم. ساعت کاری: ۱۰:۰۰ تا ۲۲:۰۰، آخرین سفارش ۲۱:۳۰، تمام سال بازه.
قیمت دقیق یادم نیست، ولی برای این 규모 و مفهوم کمی گرونتر از کافههای معمولیه. پیشنهاد میکنم قبل از رفتن منوی بهروز رو تو اینستاگرام یا Naver چک کنید.
تنها نکته منفی: چئونگجو از سئول دوره. خودش شهر توریستی کلاسیک نیست، پس برای خارجیها که تو کره سفر میکنن سخت میشه تو برنامهشون جا بدن؛ باید مخصوصاً بیان. ضمناً تو شهره و با حملونقل عمومی میشه رفت، ولی از ایستگاه حدود ۲۰ دقیقه پیادهرویه – بهتره با ماشین برید.
جمعبندی Le Tour در چئونگجو – از خیلی هتلها هتلتر
خلاصه بگم: «از خیلی هتلها هتلتر». از تابلوی آدرس تا گاری چمدان – هیچجا شلخته نیست. همهچیز جمع شده و حس میکنی تو دنیای دیگهای. کیفیت دسرها از انتظارم بالاتر بود و بدون صف وارد شدن هم عالی بود.
اتاق نداره، ولی نیمروز گذروندن اینجا کاملاً ارزشش رو داره. اگه گذرتون به چئونگجو افتاد، حتماً سر بزنید. روزهای وسط هفته خیلی خلوتتر و لذتبخشتره.
این مقاله در https://hi-jsb.blog منتشر شده است.