หอยนึ่งเกาหลีจัดเต็ม: หอยสด ปลาหมึกยักษ์เป็นๆ หอยเชลล์

สิ่งแรกที่มาเสิร์ฟคือหม้อใบเดียว

ที่ผ่านมาเราแนะนำอาหารที่ต้องลองเมื่อมาเกาหลีทีละอย่าง เฉพาะซีรีส์อาหารทะเลก็หลายตอนแล้ว แต่แปลกตรงที่หอยนึ่งเกาหลี (조개찜, โจแกจิม) ยังไม่เคยพูดถึงเลยสักครั้ง ทั้งๆ ที่พูดถึงอาหารทะเลเกาหลีจะไม่พูดถึงหอยนึ่งไม่ได้เลยนะ

ต่อไปก็จะมีบทความอาหารทะเลออกมาเรื่อยๆ แต่ละครั้งก็เป็นประสบการณ์จากร้านที่ต่างกัน ถามว่าทำไมต้องกินหอยนึ่งที่เกาหลี? พูดตรงๆ บอกเป็นคำพูดได้ไม่ถึงครึ่ง แค่เห็นรูปก็น้ำลายสอแล้ว เลื่อนลงไปดูเลยจ้า

สิ่งแรกที่มาเสิร์ฟคือหม้อใบใหญ่นี้ ยังไม่ได้เริ่มต้มเลยแต่ไอน้ำก็ลอยขึ้นมาเบาๆ แล้ว ทำให้รูปออกมาฟุ้งๆ นิดหน่อย หอยเชลล์ หอยแมลงภู่ยักษ์ (키조개, คีโจแก) หอยต่างๆ เห็ดเข็มทอง ผักกวางตุ้ง พริก กองเต็มจนล้น แค่เห็นหน้าตาก็ตื่นเต้นรอไม่ไหวแล้ว

ตรงนี้มีจุดสำคัญอยู่นะ หอยพวกนี้ทั้งหมดเป็นหอยสดเป็นๆ ไม่ใช่แช่แข็ง เพราะงั้นคุณภาพมันถึงต่างกันมาก หอยนึ่งนี่ความสดคือทุกอย่างเลย หอยแช่แข็งกับหอยเป็นๆ รสชาติต่างกันลิบลับ ลองกินสักครั้งก็รู้เลย

นี่แหละข้อดีของเกาหลี แม้จะอยู่ในพื้นที่ห่างไกลจากทะเลก็ยังเข้าถึงอาหารทะเลสดๆ แบบนี้ได้ง่าย ถ้ามาเกาหลีแล้วต้องลองหอยนึ่งสดๆ แบบนี้สักครั้ง

พอตั้งไฟสักพักเริ่มเดือดปุดๆ หอยก็เริ่ม "เต้น" ในหม้อ เพราะใส่ลงไปตอนยังเป็นๆ ฉากนี้เลยรู้สึกสงสารนิดหน่อย แต่นั่นแหละคือหลักฐานของความสดจริงๆ การนึ่งหอยเป็นๆ ตรงๆ แบบนี้ นี่คือหัวใจของหอยนึ่งเกาหลีเลย

รู้จักหอยแต่ละชนิดก่อนกิน ยิ่งอร่อยขึ้น

หอยเชลล์ — ตัวเอกคนแรกของหม้อ

เป็นตัวแรกที่สะดุดตาในหม้อหอยนึ่งเลย เปลือกรูปพัดมีความเด่นสะดุดตามาก เนื้อหวานนุ่มเหนียวนุ่ม เป็นหอยที่ส่วนตัวจะคีบขึ้นมากินเป็นตัวแรกเสมอ

มุมมองทั้งหม้อ — มองจากด้านบนหน้าตาเป็นแบบนี้

รูปนี้คือรูปที่ตรงที่สุดเลย มองหม้อจากด้านบนจะเห็นแบบนี้ หอยเชลล์ หอยแมลงภู่ยักษ์ หอยเล็กๆ ซ้อนเป็นชั้นๆ ตรงกลางมีผักแทรกอยู่ ยังไม่ได้เดือดเลยยังเงียบอยู่ แต่พอเปิดไฟปุ๊บข้างในหม้อเปลี่ยนไปเลย รูปนี้เหมือนรูปสุดท้ายของความเงียบสงบก่อนพายุจะมา

หอยแมลงภู่ยักษ์ (คีโจแก) — ตัวเด่นของหม้อที่อัดขนาด

ตัวที่ครองหม้อด้วยขนาดอย่างไม่ต้องสงสัยคือหอยแมลงภู่ยักษ์ คีโจแก อยู่ข้างหอยตัวอื่นก็เห็นความต่างของขนาดชัดเจนมาก พอนึ่งสุกแล้วส่วนเนื้อเอ็นหอย (관자, กวานจา) อร่อยมากจริงๆ ข้างนอกเด้งแน่นนิดๆ ข้างในชุ่มฉ่ำหอมมัน

ถ่ายหอยแมลงภู่ยักษ์ใกล้ขึ้นอีกหน่อย มองแบบนี้จะเห็นว่าตัวใหญ่แค่ไหน พอเปลือกอ้าออกน้ำเนื้อก็ไหลออกมา ทำให้รสน้ำซุปเข้มขึ้นมากเลย นี่แหละหนึ่งในเหตุผลที่มาเกาหลีต้องลอง

ปลาหมึกยักษ์เป็นๆ มาแล้ว

ตอนวางขึ้นหม้อหนวดก็ยังขยับอยู่เลย ใส่ลงไปเป็นๆ จริงๆ ความสดการันตีแน่นอน... แต่พูดตรงๆ ตอนวางลงไปรู้สึกสงสารก่อนเลย แต่นั่นก็แปลว่าสดขนาดนั้นไง นี่คือระดับของหอยนึ่งเกาหลี ถ้าเป็นแช่แข็งจะไม่มีทางได้คุณภาพแบบนี้เลย ร้านนี้อยู่ในพื้นที่ไกลทะเลนะ แต่ยังสดได้ขนาดนี้ ถ้าไปร้านริมทะเลจะเป็นระดับไหนนึกไม่ออกเลย

หลังใส่ปลาหมึกยักษ์ลงไปแล้วเปิดฝาออกมาเจอฉากนี้ ปลาหมึกยักษ์ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงขณะที่สีน้ำซุปเข้มขึ้นเรื่อยๆ นี่คือช่วงเวลาที่น้ำจากหอยกับน้ำเนื้อปลาหมึกเริ่มผสมกัน ตั้งแต่ตอนนี้แหละที่ลุกจากหน้าหม้อไม่ได้แล้ว

เซนส์ของร้านที่ใช้เปลือกหอยเป็นจาน

ร้านเอาเปลือกหอยแมลงภู่ยักษ์มาใช้เป็นจานใส่ปลาหมึกกับเนื้อหอยให้ ดีเทลเล็กๆ แบบนี้แหละที่จำได้แม่น เปลือกหอยแมลงภู่ยักษ์ใหญ่มากจนกว้างกว่าจานเล็กธรรมดาอีก วางเนื้อปลาหมึกสักชิ้น เนื้อหอยสักหน่อย ดูเหมือนไม่มีอะไร แต่ในมุมคนกินมันเป็นบริการที่รู้สึกดีมาก เป็นช่วงเวลาที่รู้สึกได้ถึงเซนส์ของร้าน

พอสุกแล้วหน้าตาเป็นแบบนี้

ถ่ายหนวดปลาหมึกยักษ์ที่สุกเด้งๆ กับเนื้อหอยอวบๆ ไว้ในช็อตเดียว ปลาหมึกข้างนอกเหนียวนุ่มข้างในชุ่มฉ่ำ เนื้อหอยแม้สุกแล้วก็ไม่หด ยังคงเต่งอยู่ แค่รูปเดียวก็รู้สึกได้ว่าวันนี้กินของสดขนาดไหน

เปลี่ยนมุมถ่ายใหม่ มองจากด้านนี้เห็นความหนาของเนื้อหอยชัดขึ้น แค่ดูรูปก็เหมือนรู้สึกได้ถึงเท็กซ์เจอร์ตอนเคี้ยวเลยใช่ไหม? เห็นรูปนี้แล้วรีบคีบมาอีกชิ้นเลย

น้ำซุปเดือดปุดๆ ขณะที่น้ำเนื้อจากหอยและปลาหมึกยักษ์ผสมกันทั้งหมด น้ำซุปนี้เทิ้งไปจริงๆ เสียดายมาก รสสดชื่นเฉพาะตัวของหอยบวกกับน้ำเนื้อปลาหมึกยักษ์ทำให้รสน้ำซุปเข้มไปอีกระดับ หลายคนช่วงท้ายจะใส่เส้นราเมียวหรือเส้นคัลกุกซูลงไป พูดตรงๆ ว่านั่นคือตอนจบที่แท้จริงของมื้อนี้เลย ตัวเราเองก็ทำแบบนั้นแน่นอน

ช็อตเต็มหม้อ — ทุกอย่างรวมในหม้อเดียว

ถ่ายทั้งหม้อไว้ในช็อตเดียว หอยเชลล์ หอยแมลงภู่ยักษ์ ปลาหมึกยักษ์ หอยชนิดต่างๆ สุกหมดแล้วกองเต็มหม้อ ภาพนี้คือเวอร์ชันสมบูรณ์ของหอยนึ่งเลย เห็นแล้วน้ำลายไม่ไหลก็โกหกแล้ว พอเริ่มกินจริงรู้ตัวอีกทีก็หมดหม้อแล้ว ทุกครั้งเป็นแบบนี้

ทุกคำไม่เหมือนกันเลย

ตัดเนื้อปลาหมึกยักษ์ที่สุกดีแล้วชิ้นหนึ่งวางบนช้อน ชิ้นเล็กๆ แต่มีตัวตนเกินตัว พอเข้าปากก็เคี้ยวได้เด้งๆ แล้วรสหอมมันก็กระจายออกมา คนที่ไม่ค่อยชอบปลาหมึกยักษ์พอมากินแบบนึ่งแบบนี้ก็เปลี่ยนใจกันเยอะเลย

ลูกชิ้นหอย — ตัวเอกที่ซ่อนอยู่ของหอยนึ่ง

กินหอยนึ่งอยู่แล้วเจอตัวนี้โผล่มาก็ดีใจหน่อยๆ เอาเนื้อหอยมาบดแล้วปั้นเป็นก้อนกลม เท็กซ์เจอร์ต่างจากหอยสดอีกแบบเลย เหนียวนุ่มแต่กลิ่นหอยยังคงอยู่ครบ จุ่มน้ำซุปนิดหน่อยรสชาติเพิ่มเป็นเท่าตัว ถูกบังด้วยหอยนึ่งที่เป็นเมนูหลักง่ายมาก แต่จริงๆ แล้วเป็นตัวเอกที่ซ่อนอยู่เลย หลายคนไม่รู้ก็ข้ามไป อย่าลืมลองนะ

เนื้อหอยเชลล์กับโชจัง — คอมโบนี้คือจุดจบ

เฉพาะเนื้อหอยเชลล์ที่แกะออกจากเปลือกแล้ว อวบเด้งดูก็รู้ว่าอร่อย หอยเชลล์เนื้อมันหวานในตัว ไม่จิ้มอะไรก็อร่อยแล้ว แต่พอจิ้มโชจังนิดหน่อยก็เป็นอีกรสเลย

ไม่จิ้มโชจังก็ไม่ใช่หอยนึ่ง ซอสเปรี้ยวหวานของโชจังเจอกับกลิ่นทะเลของหอยนั่นแหละคือความสมบูรณ์ ในวัฒนธรรมอาหารทะเลเกาหลี โชจังไม่ใช่แค่ซอสธรรมดา มันเป็นเหมือนคู่หูที่ขาดกันไม่ได้ กินด้วยกันถึงจะครบ ถ้าไปโดยไม่รู้คอมโบนี้นี่เสียใจแน่นอน

บทความนี้เผยแพร่ครั้งแรกที่ https://hi-jsb.blog